Zaburi 95:1

Maandiko Yenyewe

Mstari huu ni mwaliko, si amri kavu: "Oh njoni, tumwimbie Yahwe; na tumwimbie kwa shangwe mwamba wa wokovu wetu." Mtunga zaburi hajisimamishi mbele ya watu akiwaamuru; anajiweka katikati yao, akisema "tumwimbie," na kuwavuta waende pamoja naye mahali pa kuabudu. Na anayeimbiwa hapewi jina la kifalme wala la kivita, bali jina la kigumu na thabiti: mwamba.

Kiini

Neno la Kiebrania hapa ni tsur, mwamba mkubwa, jabali lisilotikisika. Ni jina la Mungu, si sitiari ya kupamba tu. Lakini ndani ya Zaburi hii jina hilo linabeba historia nzito: mwamba ndio mahali Musa aliupiga jangwani na maji yakatoka kwa watu waliokuwa wanalalamika (Kutoka 17). Zaburi hii inaishia hapohapo, ikitaja Masa na Meriba katika mstari wa nane. Kwa hiyo "mwamba wa wokovu wetu" si picha ya utulivu tu; ni ukumbusho wa mahali Mungu alipotoa uzima kwa watu waliokuwa wanamjaribu. Wokovu, katika Zaburi hii, hautokani na sifa zetu bali kutoka kwenye jabali ambalo halikustahili kupigwa. Ndiyo maana kuimba ni jibu la kwanza, si sharti la kupata kibali.

Uzi Unaounganisha

Wimbo wa Musa katika Kumbukumbu la Torati 32 unamwita Mungu Mwamba mara nyingi, na kila mara ni katika muktadha wa Israeli kumsahau. Yaani, jina "mwamba" tangu mwanzo lilibeba tofauti kati ya uthabiti wa Mungu na uyumbayumba wetu. Paulo anachukua uzi huohuo anapoandika kwamba mwamba uliowafuata jangwani ulikuwa ni Kristo (1 Wakorintho 10:4). Hiyo si tafsiri ya kulazimisha; ni kusoma kwa uaminifu jinsi Mungu alivyojitoa kuwa chemchemi kwa watu wasiostahili, na kuona kilele chake katika Yesu aliyepigwa ili uzima utiririke. Hivyo mwaliko wa Zaburi 95:1 unafika kwetu ukiwa umepanuka: tunamwimbia Mwamba ambaye alijiruhusu kupasuliwa.

Kioo

Kuna aina ya ukimya unaoingia ndani ya mtu maisha yanapokwenda vibaya. Ukiambiwa mshahara hautoshi tena mwezi huu, au ukikaa mbele ya matokeo ya kipimo cha hospitali, au ukiona ndoa yako imekuwa mazungumzo ya lazima tu, kuimba huonekana kama unafiki. Zaburi hii haikatai hisia hiyo; badala yake inakupa msingi mwingine wa kuimbia. Hausifii kwa sababu hali yako ni nzuri, bali kwa sababu Mwamba huyo haujahama. Na kumbuka: watu waliolalamika Meriba hawakuadhibiwa kwa kuwa na kiu, bali kwa kugeuza kiu kuwa hukumu juu ya Mungu, wakiuliza kama yupo kati yao au hayupo. Hilo ndilo tunalofanya sisi mara nyingi, tunapopima uaminifu wake kwa kipimo cha faraja yetu ya juzi. Leo, kabla ya kulala, imba wimbo mmoja unaoujua kwa sauti, ukiwa peke yako chumbani, hata kama sauti yako itatetemeka.

Muktadha

Zaburi 95 ilikuwa wimbo wa maandamano, uliotumika watu walipokuwa wakiingia hekaluni Yerusalemu. Mstari wa kwanza ni sauti ya mwaliko kutoka nje ya lango: njoni. Mstari wa sita unaenda hatua mbele: "tupige magoti mbele za Yahwe, muumbaji wetu." Na kisha, ghafla, sauti inabadilika. Mtu anayeongea si tena mtunga zaburi bali Mungu mwenyewe, akionya juu ya mioyo migumu. Huu ndio ushangazaji wa Zaburi hii: unaanza kwa shangwe na kumalizia kwa onyo kali kwamba kizazi kizima kilikosa pumziko. Ibada ya Israeli haikuwa sherehe iliyotenganishwa na maadili; kuingia hekaluni kulikuwa ni kujiweka chini ya sauti inayoweza kukukemea siku hiyohiyo.

Mwangwi wa Maandiko Mengine

Mwandishi wa Waraka kwa Waebrania anachukua Zaburi hii nzima na kuisoma kama neno la Roho Mtakatifu linalozungumza na kanisa lake, akikazia neno moja: leo. Kwake, "Ni heri leo mngesikia sauti yake!" halikuwa kumbukumbu ya jangwa la zamani bali onyo la sasa kwa Wakristo waliokuwa wanachoka na kurudi nyuma. Ndipo mvutano unapoibuka. Zaburi inaanza kwa mwaliko wa furaha, lakini Waebrania inaisoma kama tahadhari. Je, ni wimbo au ni kengele? Ni vyote viwili, na hapo ndipo uzito wake ulipo. Furaha ya kumwimbia Mwamba na hatari ya kuufanya moyo mgumu ni pande mbili za tukio moja: kusimama mbele ya Mungu aliye hai. Mtu anayeimba leo bila kusikiliza, anaweza kukesha jangwani miaka arobaini.

Wasikilizaji wa Kwanza

Kwa Waisraeli waliopanda Yerusalemu mara tatu kwa mwaka, safari yenyewe ilikuwa ni marudio ya jangwa kwa kiwango kidogo: siku za kutembea, chakula kidogo, hatari njiani. Walipofika na kusikia "njoni, tumwimbie," walijua wanaimbia Mungu aliyewatoa Misri, siyo mungu wa kufikirika. Na waliposikia majina Masa na Meriba, hayakuwa majina ya kigeni; yalikuwa mahali baba zao waliposimama. Walisikia kitu ambacho sisi tunakikosa kwa urahisi: kwamba wimbo wa sifa na hukumu ya jangwa vinatoka kinywani mwa Mungu yuleyule. Kuabudu si kuingia mahali salama; ni kukubali kusikilizwa na yule anayekumbuka kila mahali tulipomjaribu, na bado anatuita tuje.

Tafakari

Ni wapi maishani mwako unahisi Mungu anakupima wewe, na je, unaweza kukiri kwamba pengine ni wewe unayempima yeye?

Kama "leo" ndilo neno kuu la Zaburi hii, ni sauti gani yake umekuwa ukiiahirisha hadi kesho?