Ufunuo 4

Maandiko

Mlango unafunguliwa mbinguni, na sauti ile ile iliyomwita Yohana mwanzoni, "ikizungumza nami kama tarumbeta," inamwambia apande juu aone "yatakayotokea baada ya mambo haya." Papo hapo yuko katika Roho, na kinachomkabili si ratiba ya matukio bali kiti cha enzi na mtu ameketi juu yake, mwangaza wa mawe ya thamani, upinde wa mvua wa kijani kibichi ukizunguka, radi na ngurumo zikitoka pale pale. Kuzunguka kiti hicho kuna viti vingine ishirini na vinne vyenye wazee waliovikwa mavazi meupe, taa saba zinazowaka, bahari iliyo wazi kama kioo, na viumbe wanne waliojaa macho wasiokoma kusema "Mtakatifu, mtakatifu, mtakatifu." Na kila wanapoimba, wazee huanguka chini na kutupa taji zao mbele ya kiti cha enzi.

Kiini

Tunategemea sura hii itufunulie kesho; badala yake inatufunulia nani ameketi leo. Yohana aliahidiwa kuoneshwa "yatakayotokea," lakini jambo la kwanza analoonyeshwa si tukio bali mahali: kiti cha enzi ambacho kimekwisha kuwekwa, na ambacho hakina mgombea mwenzake. Hapa ndipo kiini cha faraja ya kitabu chote kinapokaa. Historia haitawaliwi na ngurumo za himaya, bali ngurumo zinatoka katika kiti cha enzi. Na sifa inayotolewa si kwa ushindi wa siku zijazo bali kwa uumbaji uliopita: "uliviumba vitu vyote, na kwa mapenzi yako, vilikuwepo na viliumbwa." Yaani, kila kitu kilichopo kinadaiwa uhai wake kwa mapenzi ya yule aliyeketi. Hilo linabadilisha jinsi tunavyosoma kila ukurasa unaofuata: dunia inayotetemeka haijaachwa mikononi mwa mtu mwingine yeyote.

Uzi wa Pamoja

Wimbo wa viumbe wanne, "Mtakatifu, mtakatifu, mtakatifu," hauanzii hapa. Ni wimbo ule ule aliousikia Isaya katika hekalu siku ya kifo cha mfalme Uzia, wakati taji ya kidunia ilipoanguka na Isaya akaona kiti cha enzi ambacho hakianguki. Yohana anaingizwa katika ibada inayoendelea tangu zamani, isiyokoma "usiku na mchana." Lakini kuna jambo linalokosekana katika sura hii, na ukikaa nalo kwa utulivu utalihisi: hakuna Mwana-Kondoo bado. Kuna utukufu, kuna utakatifu, kuna uumbaji unaosifiwa, lakini hakuna aliyeonekana kufungua kitabu. Sura ya 4 inakuacha ukiwa umesimama mlangoni, ukisubiri. Hapo ndipo uzi wa historia ya wokovu unapokaza: aliyeumba vyote ni yeye yule atakayeokoa vyote, na njia yake ya kufanya hivyo inakuja kwa sura ya Mwana-Kondoo aliyechinjwa.

Kioo

Sisi tunavaa taji ndogondogo. Cheo kazini kilichopiganiwa kwa miaka kumi. Jina la familia linaloheshimiwa kanisani. Akiba benki inayokufanya ulale usiku. Uwezo wa kufundisha, kuongoza kikundi, kujua majibu. Hakuna kati ya hivi kilicho kibaya; wazee hawakuambiwa kuwa taji zao ni takataka. Walipewa taji. Lakini wanaweza kuzitupa chini, tena na tena, kwa sababu wamekwisha kugundua kuwa thamani yao haikai kichwani bali mbele ya kiti cha enzi. Swali gumu ni hili: kama kesho taji yako ingeondolewa, ungebaki na nini? Na kwa nini unaogopa kuuliza swali hilo? Leo, chukua karatasi, andika kwa neno moja kile kinachokupa thamani machoni pa watu, weka karatasi chini sakafuni mbele yako, na sema kwa sauti: "Wastahili wewe, Bwana wetu na Mungu wetu."

Mhusika Mkuu

Jambo la kushangaza ni kwamba Yohana hamwelezi. Hakuna uso, hakuna umbo, hakuna macho yaliyotajwa kwa yule aliyeketi. Anasema tu "alionekana kama jiwe la yaspi na akiki": mwangaza, rangi, moto uliogandishwa katika mawe. Mungu hajafichwa, lakini hajafunuliwa kwa namna tunayoweza kuikamata. Na kuzunguka huo mwangaza kuna upinde wa mvua, ishara ile ile iliyowekwa mbinguni baada ya gharika, rehema ikiuzingira utukufu usiovumilika. Radi na ngurumo hutoka kwake, lakini zimezungukwa na ahadi. Huyu si mungu wa kinadharia anayejadiliwa; ni uwepo unaosababisha viumbe wenye macho kila upande washindwe kunyamaza. Wanaona kila kitu, na bado hawaoni mwisho wa utakatifu wake. Hapo ndipo tafakari yetu inapaswa kuishia: si kwa maelezo, bali kwa ukimya mbele ya yule aishiye milele na daima.

Wasifu

Wasomaji wa kwanza walikuwa Wakristo saba wa makanisa ya Asia Ndogo, wengi wao maskini, wachache wao wenye ushawishi, wote wakiishi chini ya himaya iliyodai ibada. Kaisari Domitiani alipenda kuitwa "bwana wetu na mungu wetu." Fikiria basi mtu anasoma kwa sauti katika chumba kidogo, na kundi linasikia wazee wakimwambia Mungu maneno yale yale yaliyoibiwa na mfalme wa Roma. Si mafundisho; ni uasi wa kiibada. Walijua taji za dhahabu: zilivaliwa na washindi wa michezo na watawala wa miji. Kuona taji zikitupwa chini kwa hiari kulikuwa picha ya ulimwengu uliogeuzwa. Na wimbo wa mwisho ulisema wazi: aliyeumba vyote ni Mungu, si Roma. Himaya haikuumba chochote; iliazima tu kila kitu ilichokishika.

Muktadha

Yohana yuko Patmo, kisiwa kidogo cha mawe katika Bahari ya Aegea, mwishoni mwa karne ya kwanza, amehamishwa huko kwa sababu ya neno la Mungu. Dunia yake ni ndogo: miamba, bahari, upweke. Na mlango unafunguliwa. Maelezo yake yamejaa harufu ya hekalu: taa saba zinazowaka kama kinara cha taa, bahari iliyo wazi kama kioo mahali ambapo ndani ya hekalu palikuwa na birika la maji, wazee ishirini na wanne kama zamu ishirini na nne za makuhani walioabudu kwa zamu. Yohana hajaondolewa duniani tu; ameingizwa katika ibada halisi ambayo ibada ya dunia ilikuwa kivuli chake. Na jambo moja la kukumbuka: aliitwa kupanda, lakini hakupewa kiti. Alipewa kuona.

Tafakari

Kama ungesimama leo mbele ya kiti hicho cha enzi, ni taji gani ambayo mkono wako ungesita kuitupa chini, na hiyo sita inakuambia nini?

Yohana aliahidiwa kuoneshwa yatakayotokea, lakini akaoneshwa nani ameketi. Je, uko tayari kuacha maswali yako kuhusu kesho yasijibiwe, ikiwa utapewa badala yake kumjua yeye aishiye milele na daima?