Warumi 9:3

Maandiko

Paulo anasema jambo ambalo ni gumu kulitamka: kama ingewezekana, angependa yeye mwenyewe alaaniwe na atengwe mbali na Kristo, ili tu ndugu zake wa damu, Waisraeli wenzake, waokolewe. Anasema hivi baada ya kuapa mara tatu kwamba hasemi uongo (mstari 1), kwa sababu anajua vizuri kwamba maneno haya yanasikika kama kupindukia. Nyuma yake kuna "huzuni kubwa na maumivu yasiyo koma ndani ya moyo wangu."

Kiini

Fikiria maana halisi ya kile anachotamani. Sura iliyotangulia iliishia kwa shangwe: hakuna kitu chochote kiwezacho kututenga na upendo wa Mungu ulio katika Kristo Yesu. Sasa Paulo anasema angekubali kutengwa. Hii si teolojia mbaya; ni upendo uliofikia ukingo wa uwezo wake. Anachotuonyesha ni kwamba wokovu si mali binafsi ya kufurahia peke yako. Mtu aliyeguswa kikweli na neema hawezi kukaa amestarehe wakati wenzake wanaangamia. Na zaidi: hamu hii ya Paulo ni kivuli cha moyo wa Mungu mwenyewe, ambaye hakuridhika kubaki salama mbinguni akiwatazama wanadamu wakipotea. Upendo wa kweli daima ni ghali kwa yule anayependa.

Uzi Unaounganisha

Kile Paulo alichotamani lakini hakuweza kufanya, Kristo alikifanya. Paulo anasema "ningetamani"; ni matakwa yasiyotimizika, kwa sababu hakuna mwanadamu awezaye kubeba laana ya wengine. Lakini Yesu, ambaye Paulo anamwita katika mstari wa 5 "Mungu wa vyote," alichukua laana yenyewe msalabani, akatengwa kweli, akapiga kelele ya kuachwa, ili sisi tusitengwe kamwe. Hivyo mstari huu ni dirisha dogo linalotuonyesha injili nzima: hamu ya Paulo inatufundisha ni kitu gani hasa kilichotokea Golgotha. Na tunapoona jinsi hamu hiyo ilivyomuumiza Paulo, tunaanza kuelewa kwa mbali gharama iliyolipwa na yule aliyeitimiza. Msalaba si wazo la kitheolojia; ni moyo wa Baba ukibeba maumivu yasiyo koma.

Kioo

Sasa acha mstari huu ukutazame machoni. Uko tayari kupoteza nini kwa ajili ya wokovu wa mtu mwingine? Sifa yako? Muda wako wa jioni? Amani ya nyumbani wakati wa mlo wa Krismasi, unapoamua kuzungumza badala ya kunyamaza? Wengi wetu tumejifunza kuishi kwa aina ya utulivu wa kiroho: tunaomba kwa ndugu wasioamini mara moja kwa mwaka, tunajiambia "Mungu anajua," na tunaendelea. Paulo hakuwa na utulivu huo. Alikuwa na "maumivu yasiyo koma," yaani maumivu ambayo hayakomi, hayapungui, hayasahauliki. Ukweli mchungu ni huu: mara nyingi hatuna huzuni si kwa sababu tunamwamini Mungu, bali kwa sababu tumekoma kujali. Tumezoea kuwa mtu fulani hayuko na Kristo. Kuzoea kunapendeza zaidi kuliko kuomboleza.

Kwa hiyo leo: andika kwenye karatasi jina la mtu mmoja wa familia yako ambaye umeacha kumwombea, kisha kaa naye mbele za Mungu kwa dakika tano, ukilitaja jina hilo kwa sauti mpaka moyo wako uanze kuuma tena.

Maandiko Mengine

Paulo hakuwa wa kwanza kusema maneno haya. Musa, baada ya Israeli kuabudu ndama wa dhahabu, alimwomba Mungu amfute yeye katika kitabu chake ikiwa hataisamehe hiyo taifa. Paulo alilijua tukio hilo vizuri, na hakika alikuwa akijiweka katika mstari huo wa waombezi wanaosimama kati ya Mungu na watu wake wenye hatia. Lakini kuna tofauti muhimu: Musa aliliona dhambi ya taifa; Paulo anaona kukataa kwao Masiha waliyemngoja. Na hapo ndipo tofauti ya kushangaza inapotokea, kwa kuwa Paulo aliyeandika kwamba hakuna chochote kiwezacho kututenga na upendo wa Kristo ndiye huyu huyu anayesema angekubali kutengwa. Upendo unamvuruga hata mtume katika mantiki yake mwenyewe.

Undani

Neno la Kigiriki analotumia Paulo hapa ni anathema, yaani kitu kilichowekwa kando kwa ajili ya kuangamizwa, kilichowekewa laana ya Mungu. Si neno la mchezo. Ni neno lililotumika kwa vitu vilivyotengwa vikatolewa kabisa. Paulo hataki tu kupatwa na tabu au kuhuzunika; anazungumzia kupoteza kila kitu alichoandika kwa shauku katika sura ya nane. Angalia pia maneno "wale wa jamii yangu katika mwili." Hakusema "wenzangu wa dini" wala "wale wanaohitaji injili." Alisema damu yangu, watu wangu. Huzuni yake haikuwa ya jumla wala ya kinadharia; ilikuwa na majina, nyuso, harufu ya nyumbani, kumbukumbu za sinagogi la utotoni. Ndivyo huzuni ya kweli ilivyo: haitokei kwa "ulimwengu," bali kwa mtu unayemjua.

Mazingira

Paulo anaandika kwa kanisa la Rumi katikati ya miaka ya hamsini, kanisa lililokuwa na Wayahudi na Wamataifa wakiishi kwa mvutano. Baada ya Wayahudi kufukuzwa Rumi na kurudi tena, waumini wa Kimataifa walikuwa wameshika hatamu, na jaribu la kudhani "Mungu amewaacha Wayahudi, sasa ni zamu yetu" lilikuwa halisi. Wakati huohuo, Paulo mwenyewe alikuwa akichukiwa vikali na wenzake Wayahudi kama msaliti wa mila za baba zao. Hivyo maneno haya si ya mtu anayewapenda watu waliompenda. Ni ya mtu aliyefukuzwa, kupigwa na kutupwa nje ya masinagogi, akiwaombea wale waliomtesa. Ndipo mstari huu unapopata uzito wake halisi: upendo unaomwomba mtu ajitoe kwa ajili ya watu wanaomkataa.

Tafakari

Ni nani ambaye nimeacha kumhuzunikia, na huzuni yangu ilikufa lini hasa?

Kama upendo wangu kwa wenzangu haujawahi kunigharimu kitu chochote, ni upendo wa aina gani huo?