1 Pedro 3

Ang Teksto

"Mahikayat sila nang walang salita." Iyan ang pinakamabigat na linya sa kabanatang ito, at nasa unang talata pa lang. Sinusulatan ni Pedro ang mga asawang babae na kasama ng lalaking hindi sumusunod sa salita, pagkatapos ang mga asawang lalaki na kailangang mamuhay nang may pagkilala sa kanilang kabiyak, at saka ang buong kapulungan: huwag suklian ang masama ng masama. Mula roon ay lumalawak ang tanawin: ang paghihirap dahil sa katuwiran, ang pagiging laging handang sumagot, at sa huli ang pundasyon ng lahat, si Cristo na matuwid na nagdusa para sa hindi matuwid, pinatay sa laman, muling binuhay, at ngayon ay nasa kanang kamay ng Diyos habang ang lahat ng kapangyarihan ay nagpapasakop sa kaniya.

Ang Ubod

Ang buong kabanata ay nakabitin sa talata 18. Kung tatanggalin mo iyon, ang mga tagubilin ay nagiging isang listahan ng magandang asal para sa mga taong walang kapangyarihan. Pero hindi asal ang paksa ni Pedro kundi ang paraan ng pagharap ng Diyos sa mundo. Nanalo ang Diyos hindi sa pagsuklian ng dahas ng dahas, kundi sa isang matuwid na tumahimik at nagtiwala. Kaya kapag pinigil mo ang dila mo sa halip na sagutin ang panlalait, hindi ka nagpapakita ng kahinaan; ipinapakita mo kung paano gumagalaw ang kaharian. At ang bautismo, sabi ni Pedro, ay hindi paglilinis ng katawan kundi "panawagan ng mabuting budhi sa Diyos" sa pamamagitan ng muling pagkabuhay. Grasya ang pinagmumulan ng lahat ng ito, hindi tapang na kayang pilitin.

Ang Ugnayang Sinulid

Tatlong tao ang binabalikan ni Pedro, at hindi ito basta pampalamuti. Sinipi niya ang Awit 34, ang awit ng isang Davidna tinutugis at nagpanggap pang baliw upang makaligtas; mula sa bibig ng isang hinahamak nanggagaling ang "pigilin ang kaniyang dila sa masama." Binanggit niya si Sara, isang babaeng nakikipamayan sa mga lupaing hindi kaniya, na nagtiwala sa isang pangakong wala pang laman. At binanggit niya si Noe: walong kaluluwa lamang ang nakaligtas sa tubig, isang maliit na grupo sa gitna ng isang daigdig na hindi nakikinig. Ganito talaga gumagana ang kasaysayan ng kaligtasan: kakaunti, tila natalo, dumadaan sa tubig. Kaya nang mangaral si Cristo sa mga espiritung naka-bilanggo, isang pagpapahayag ng tagumpay iyon, hindi pagsusumamo.

Ang Salamin

Alam mo ang sandali. Nasa hapag kayo, at may sinabi ang asawa mo na hindi patas, at sa loob ng dalawang segundo ay nakabuo ka na ng perpektong sagot na tiyak na masasaktan siya. O may kasamahan sa trabaho na ininsulto ang pananampalataya mo sa isang biro, at ang kamay mo ay tumatakbo na sa cellphone para gumawa ng post na "hindi naman tungkol sa kaniya." Doon tumutusok ang talata 9. Hindi hinihingi ni Pedro na maging manhid ka; hinihingi niya na huminto ka sa pagsuklian, at higit pa: magpala. At sa mga lalaki, may talata 7 na parang kutsilyo. Ang paraan ng pakikitungo mo sa asawa mo sa loob ng bahay ay may kinalaman sa pananalangin mo sa labas. Hindi mo maaaring hiwalayin ang tono ng boses mo sa kusina mula sa panalangin mo sa simbahan.

Ngayon, gawin ito: isulat sa papel ang pangalan ng taong huling nanlait sa iyo, at malakas na sabihin ang isang tiyak na pagpapala para sa kaniya, hindi malabo, kundi isang bagay na alam mong kailangan niya. Pagkatapos punitin ang papel.

Ang Detalye

"Upang ang inyong mga panalangin ay hindi mahadlangan." Ang salitang Griyego dito ay enkoptō, na literal na nangangahulugang gumawa ng putol sa isang kalsada, hukayin ito upang hindi makadaan ang hukbo. Hindi sinasabi ni Pedro na hindi sasagutin ng Diyos ang lalaking malupit sa kaniyang asawa. Ang sinasabi niya ay mas nakakabahala: may hukay sa daan, at ikaw ang humukay. May mga kasal na tahimik sa harap ng ibang tao at nakabara sa harap ng Diyos, at ang lalaki ay nagtataka kung bakit tuyo ang panalangin niya. Sinasabi ni Pedro sa kaniya: hindi ito misteryo. Tingnan mo ang paraan ng pagtingin mo sa kaniya na kapwa mo tatanggap ng kaloob ng buhay.

Ang Tanong

Paano natin babasahin ang talata 1 sa panahon ng mga kasal na may dahas? Huwag nating pakinisin. Ang teksto ay isinulat sa mga babaeng walang legal na boses, walang karapatang maghiwalay, walang kanlungan; ang tanging kapangyarihan nila ay ang integridad ng kanilang pag-uugali. Hindi ito plano para sa isang lalaking gustong maghari; isa itong estratehiya ng pagsaksi mula sa loob ng kawalan ng kapangyarihan. At tandaan ang huling linya ng talata 6: "kung hindi kayo natatakot sa kaguluhan." Hindi hinihingi ni Pedro ang takot; ang kabaligtaran nito ang hinihingi niya. Hindi sinasagot ng teksto ang bawat kaso, at hindi tayo dapat magkunwaring sinasagot nito. Pero isang bagay ang malinaw: kailanman ay hindi tali ang tekstong ito.

Ang Pangunahing Tauhan

Sa likod ng lahat ng tagubilin ay nakatayo ang isang tao na ginawa ang lahat ng ito bago pa ito ipinag-utos. Si Cristo ang nagdusa sa paggawa ng kabutihan, hindi ng kasamaan. Siya ang hindi sumuklian ng panlalait ng panlalait nang pinakamadali sanang gawin iyon. Siya ang matuwid na nagdusa para sa mga hindi matuwid, at ang layunin nito, sabi ni Pedro, ay hindi lamang kapatawaran kundi paghatid: "upang tayo ay madala niya sa Diyos." Iyon ang tinig ng isang tagapaghatid, hindi ng isang hukom. At ang parehong Cristo na tumahimik sa harap ng mga umaalipusta ay nasa kanang kamay ngayon, at ang mga kapangyarihan ay nagpapasakop sa kaniya. Ang katahimikan ay hindi pagkatalo. Ito ang mahabang daan patungo sa trono.

Pagninilay

Sino ang taong pinakamahirap mong pagpalain ngayon, at ano ang sinasabi ng hirap na iyon tungkol sa kung saan mo talaga inilalagak ang tiwala mo?

Kung tatanungin ka ngayon kung bakit may pagtitiwala ka sa Diyos, ano ang isasagot mo, at masasabi mo ba iyon "nang may kahinahunan at paggalang"?