Genesis 16

Ang Teksto

Sampung taon nang naghihintay si Sarai sa pangakong anak, at wala pa ring nangyayari. Iminungkahi niya kay Abram na sipingan ang kaniyang aliping si Agar para magkaroon sila ng anak sa pamamagitan nito. Nabuntis nga si Agar, ngunit umigting ang tensyon sa pagitan ng dalawang babae; tumakas si Agar sa disyerto, kinausap siya ng anghel ng Panginoon, at bumalik siya para isilang si Ismael.

Ang Puso ng Kwento

Ito ay kwento ng pananampalatayang napagod. Sampung taong naghintay si Abram at Sarai, at nang mahaba na ang katahimikan ng Diyos, kumuha sila ng ikot. Hindi ito bulag na pagsuway; ito ay marunong na estratehiya. Ganito talaga kadalas nagsisimula ang ating mga pagkakamali, hindi sa pagrerebelde kundi sa pagiging praktikal. May pangako ang Diyos, pero mabagal siya; kaya tumulong tayo. Ang teksto ay walang direktang paghatol na binitiwan laban kay Sarai o Abram, ngunit ang mga bunga, ang pang-aapi, ang pagtakas, ang pagkakabahagi, ay nagsasalita nang mas malinaw kaysa sa anumang moral na komentaryo. At doon, sa gitna ng gulo ng kanilang paglutas, may nakita ang Diyos na hindi nila nakita: si Agar.

Ang Sinulid na Nagdurugtong

Si Ismael ay hindi ang anak ng pangako, ngunit hindi rin siya itinapon. Ang kabutihan ng Diyos sa kaniya, na maririnig at makikita, ay isang pahiwatig na hindi lang ang linya ni Isaac ang pinapahalagahan niya. Sa Bagong Tipan, si Pablo ay babalik sa kwentong ito (Galacia 4) para ihambing ang dalawang tipan, ngunit huwag nating dali-daliing gawing simbolo si Agar. Bago siya simbolo, siya ay isang tao na tinawag ng Diyos sa pangalan sa ilang. Ganito rin ang paraan ni Cristo, siya ay naghahanap ng mga pinaalis, ng mga Samaritanang babae sa balon, ng mga hindi nabibilang. Ang Diyos na nakita si Agar ay ang parehong Diyos na nagkatawang-tao para hanapin ang naliligaw.

Ang Salamin

Ito ang punto kung saan tumitigil ang teksto. Saan ka gumagawa ng "solusyon" dahil pakiramdam mo mabagal ang Diyos? Baka ito ay isang relasyong sinimulan mo dahil pagod ka nang mag-isa. Baka ito ay pautang na kinuha mo para tuparin ang pangarap na dapat sana ay hihintayin. Baka ito ay estratehiya sa trabaho, isang kasinungalingang maliit, isang manipulasyon sa asawa o anak, dahil kailangang mangyari ang bagay na ipinangako. Tandaan: ang plano ni Sarai ay hindi masama sa mata ng kultura noon; legal ito, matalino, nauunawaan. Ganoon din ang marami sa ating mga kompromiso. Hindi sila mukhang kasalanan. Mukha silang sensible. Pero ang mga tao sa paligid natin, lalo na yaong may mas kaunting kapangyarihan kaysa sa atin, ang kadalasang pumapasan ng bigat ng ating mga "sensibleng" desisyon. Tinatanong ng kwentong ito: sino si Agar sa buhay mo ngayon?

Ang Ugnayan sa Ibang Bahagi

Kapansin-pansin na si Agar ang unang tao sa Bibliya na binigyan ng pribilehiyong pangalanan ang Diyos: "Ikaw ang Diyos na nakakakita sa akin." Isang aliping Ehipsiyanong babae, hindi si Abram, ang nagbigay sa Diyos ng pangalan. Ihambing ito sa Exodo, kung saan aapihin ang buong Israel ng mga Ehipsiyo, samantalang dito ay isang Ehipsiyo ang inapi ng pamilya ng pangako. Nagpapakita ito na hindi automatiko ang linya ng biktima at may-sala ayon sa lahi o relihiyon. At sa Lucas 1:48, si Maria ay aawit na "tiningnan ng Diyos ang kababaan ng kaniyang lingkod," na parang direktang echo ng Beerlahairoi.

Konteksto

Sa mundo ng Sinaunang Silangan, ang pagiging baog ay panlipunang trahedya. Ang batas at kaugalian ay talagang nagpapahintulot sa isang asawang babae na magbigay ng alipin sa kaniyang asawa para magsilbing tagapagdala ng anak; ang anak ay ituturing na sa ginang. Kaya ang mungkahi ni Sarai ay hindi kakaiba, kundi karaniwang solusyon. Ang problema ay hindi nasa kaugalian kundi sa pangako, ang Diyos ay nangako ng anak kay Abram at Sarai, hindi ng ilegal na anak sa pamamagitan ng ibang babae. At si Agar, bilang alipin at dayuhan, ay walang boses, walang pagpipilian, walang kapangyarihang tumanggi. Ang lakas at kahinaan ay malinaw na nakabalangkas sa kwento.

Ang Ating Kalagayan

Para sa unang mga tagabasa ng Genesis, marahil ang mga Israelita sa Sinai o sa ibang panahon ng kanilang kasaysayan, ang kwentong ito ay may masakit na dobleng gilid. Sila ang mga inapo ng pangako, ang linya ni Isaac. Ngunit narito ang isang kwento na nagpapaalala sa kanila na ang kanilang mismong ninuno ay nagkasala sa pagmamadali, at ang bunga ay isang bansang mananatiling kaharap nila sa disyerto: ang mga Ismaelita. Ang teksto ay hindi nagtatanggol kay Abram at Sarai. Sinasabi nito sa kanila: ang inyong pinagmulan ay hindi purong tagumpay ng pananampalataya. Ito ay pinaghalong tiwala at pagkasira, at ang biyaya ng Diyos ay pumasok pa rin sa gitna nito. Ganito rin ang ating pagkakakilanlan: hindi dahil sa kadalisayan natin, kundi dahil sa katapatan ng Diyos.

Pagninilay

Sa anong bahagi ng aking buhay ako gumagawa ngayon ng "solusyon" dahil sa palagay ko masyadong mabagal ang Diyos, at sino ang magbabayad ng presyo ng aking pagmamadali?

Kung ang Diyos ay "ang nakakakita" kahit sa mga tinakasan at pinabayaan, paano ako tinatawag na tumingin sa mga tao sa aking paligid na madaling hindi mapansin?