Tahimik na pagtitiwala sa Diyos
Tiwala at katahimikan
Maiikling pagninilay upang manahimik kasama, hango sa mga bahagi ng Biblia sa Awit 131:2, Lucas 2:25, Marcos 12:44 and Lucas 7:13-14.
☀ Sandali sa umaga
Tunay nga na pinanatili ko at pinatahimik ang aking kaluluwa; tulad ng batang nawalay na sa kaniyang ina, ang aking kaluluwa ay nasa loob ko tulad ng isang batang nawalay na.
Awit 131:2
Taon-taon, dinadala ng mga Israelita ang awit na ito pag-ahon sa Jerusalem, hakbang-hakbang paakyat sa matarik na daan, at sa gitna ng paghingal inaawit nila ang panalangin ni David tungkol sa isang pusong tumigil na sa pagkapit sa malaking bagay. Isa ito sa mga Awit ng Pag-ahon, kanta ng mga manlalakbay patungong templo.
Ang larawan na ginamit ni David ay hindi isang sanggol na umiiyak dahil gutom, hindi dahil hindi na niya minamahal ang suso ng ina, kundi isang batang nalagay na. Natutunan niyang tumahimik, hindi dahil nakuha ang gusto niya, kundi dahil natutunan niyang ang piling ng ina ay sapat na mismo. Ganito rin, sabi ni David, ang kalagayan ng kaluluwa niya sa harap ng Diyos, hindi abala sa mga bagay na masyadong malaki at mahiwaga para sa kanya.
Umaga ngayon, at marami ang hihingi ng pansin mo, mga bagay na akala mo kailangan mong maunawaan nang buo bago ka makagalaw. Hindi ikinahihiya ni David na may mga bagay na lampas sa kanya. Sadya niyang pinili, aktibong hakbang, na tumigil sa pagkapit at ipaubaya sa Diyos ang ibang bagay.
Ngayon
Bago mo buksan ang unang mensahe o gawain ngayon, maupo saglit, idikit ang mga kamay sa dibdib, at sabihin nang malakas, Hindi ko kailangang maunawaan ang lahat ngayon. Huminga nang malalim, at pagkatapos lamang, magsimula.
✦ Sandali sa tanghalian
Masdan ito, may isang lalaki sa Jerusalem na ang pangalan ay Simeon. Ang taong ito ay matuwid at may taos na pananalig. Siya ay naghihintay sa manga-aliw ng Israel, at ang Banal na Espiritu ay nasa kaniya.
Lucas 2:25
Walang espesyal na titulo ang ibinigay sa taong ito. Hindi siya tinawag na pari, hindi propeta, hindi pinuno. Isang lalaki lang sa Jerusalem, may pangalan, si Simeon. Pero sa salitang "naghihintay" nagtatago ang timbang ng buong buhay niya. Hindi ito isang sandaling pagdaan, ito ay tagal, taon, marahil dekada, ng pananabik.
Ang hinahanap niya ay tinatawag na "kaaliwan ng Israel". Hindi lang kagustuhan iyon, ito ang pangako na matagal nang ipinahid sa puso ng bayan: na darating ang Isa na magtatapos sa paghihintay, na magpapagaling sa sugat ng bansang matagal nang nananalig sa kadiliman. Siya ay naghihintay hindi dahil sa wala siyang gagawin, pero dahil may isang bagay na hindi niya matataglay sa sarili niyang lakas.
At ang Espiritu Santo ay nasa kanya, patuloy, hindi minsanan lang. Hindi ito nagbigay sa kanya ng agarang sagot, ngunit nagpapanatili sa kanya na bukas, handa, hindi nauuhaw sa katahimikan ng paghihintay na iyon. Hanggang sa araw na iyon, pagdating ng sanggol sa kanyang mga bisig.
May ganitong uri ng paghihintay din sa iyong linggo, hindi ang malaking hinaharap, kundi ang maliit na bagay na hindi mo pa nakikita ang katuparan. Hindi ka kailangang patakbuhin ito.
Ngayon
Sa loob ng susunod na sampung minuto, isulat sa papel o sa phone mo ang isang bagay na matagal mo nang hinihintay, at sabihin nang malakas: Espiritu Santo, nasa akin Ka rito.
◐ Sandali sa hapon
Sapagkat nagbigay ang lahat sa kanila mula sa kanilang kasaganahan. Ngunit ang balong ito, sa kaniyang kahirapan, inilagay ang lahat ng perang mayroon siya na kaniyang ikabubuhay.”
Marcos 12:44
Sa Templo sa Jerusalem, sa Patyo ng mga Babae, may labintatlong lalagyang tanso na hugis trumpeta, tinatawag na shofarot, kung saan inihuhulog ng mga tao ang kanilang handog. Kapag bumagsak ang maraming barya, kumakalansing ito nang malakas, parang kampana. Ang mayayaman ay naghuhulog ng buong supot ng pera, at ang tunog ay umaalingawngaw sa buong patyo.
Pagkatapos, may dumaang isang balo. Ang kanyang hawak ay dalawang lepton, ang pinakamaliit na barya noon, halos wala nang halaga, hindi man lang sapat para bumili ng isang piraso ng tinapay. Walang tunog na gumising nang bumagsak ang mga ito sa lalagyan. Walang sinumang napansin, maliban kay Jesus.
Tinawag Niya ang Kanyang mga alagad at itinuro sa kanila ang babae. Hindi Niya binanggit ang laki ng ibinigay ng mga mayayaman, kundi ang kabuuan ng ibinigay ng balo: hindi labis, kundi lahat. Hindi ito tungkol sa halaga, kundi sa kung ano ang natira sa kanya pagkatapos.
Nakakailang isipin iyon. Madalas, ang ibinibigay natin ay ang sobra, ang bahaging hindi naman masakit kung mawala. Pero ang babaeng ito ay walang reserba, walang Plan B pagkatapos ng dasal. Ano kaya ang ibig sabihin ng sapat na, kung minsan ang tunay na handog ay hindi ang bahagi kundi ang kabuuan?
Ngayon
Ngayong araw, pumili ng isang maliit na bagay na ibibigay mo nang buo, hindi lamang labis, sa isang tao: isang buong oras na walang telepono para makinig sa kanya, o ang huling piraso ng pagkain sa iyong plato. Gawin ito ngayon, hindi balang-araw.
☾ Sandaling panggabi
Pagkakita sa kaniya, ang Panginoon ay labis na nahabag sa kaniya at sinabi sa kaniya, “Huwag kang umiyak.” Pagkatapos lumapit siya at hinipo ang kinalalagyan ng bangkay, at ang mga nagdadala ay napatigil. Sinabi niya, “Binata, sinasabi ko sa iyo, bumangon ka.”
Lucas 7:13-14
Habag. Hindi ito basta pakiramdam na dumadaan lang sa isip. Sa orihinal na wika, ito ang salitang ginagamit kapag parang nahihila ang buong loob ng isang tao, isang bagay na dinarama hanggang sa kaibuturan. Iyan ang nangyari kay Jesus nang makita Niya ang babaeng iyon.
Sa labas ng bayan ng Nain, dalawang pulutong ang nagkasalubong sa tarangkahan. Isa ay sumasama kay Jesus, puno ng buhay. Ang isa naman ay naglilibing, dala ang bangkay ng bugtong na anak ng isang balo. Sa panahong iyon, ang balong nawalan ng tanging anak ay parang nawalan na rin ng lahat, walang asawa, walang anak, walang sinumang mag-aalaga sa kanya kapag tumanda na siya. Hubad na siya sa harap ng kinabukasan.
Hindi hinintay ni Jesus na lumapit ang babae o humingi ng tulong. Siya mismo ang humakbang, hinawakan ang kabaong, at nagsalita nang tuwiran sa patay. Hindi ito pakiusap kundi utos, may kapangyarihang bumabago ng kalagayan.
Nakita ito ng buong pulutong. Natigilan sila, namangha, at nagpuri sa Diyos. Walang humiling, biglaan lang ang paghakbang ng habag patungo mismo sa gitna ng libing.
Baka may dala kang sarili mong maliit na libing ngayong gabi, isang pangarap na parang tapos na, isang relasyong lumalamig, isang pagod na hindi mawala. Hindi mo kailangang hanapin pa Siya, dumarating Siya mismo sa gitna ng prusisyon mo.
Ngayon
Ngayong gabi, bago matulog, sabihin nang malakas, hindi lang sa isip, ang isang bagay na pakiramdam mo'y patay na sa buhay mo, at hilingin kay Jesus na lapitan ito tulad ng paglapit Niya sa kabaong sa Nain.
Basahin ang mga talatang ito sa Banal na Bibliya (Tagalog ULB)
I-tap ang isang talata upang basahin ang buong teksto dito.
2Tunay nga na pinanatili ko at pinatahimik ang aking kaluluwa; tulad ng batang nawalay na sa kaniyang ina, ang aking kaluluwa ay nasa loob ko tulad ng isang batang nawalay na.
25Masdan ito, may isang lalaki sa Jerusalem na ang pangalan ay Simeon. Ang taong ito ay matuwid at may taos na pananalig. Siya ay naghihintay sa manga-aliw ng Israel, at ang Banal na Espiritu ay nasa kaniya.
44Sapagkat nagbigay ang lahat sa kanila mula sa kanilang kasaganahan. Ngunit ang balong ito, sa kaniyang kahirapan, inilagay ang lahat ng perang mayroon siya na kaniyang ikabubuhay.”
13Pagkakita sa kaniya, ang Panginoon ay labis na nahabag sa kaniya at sinabi sa kaniya, “Huwag kang umiyak.”
14Pagkatapos lumapit siya at hinipo ang kinalalagyan ng bangkay, at ang mga nagdadala ay napatigil. Sinabi niya, “Binata, sinasabi ko sa iyo, bumangon ka.”
Nais mo bang lalong lumalim?
Para sa bawat talata sa mga pagninilay na ito, makakakuha ka ng malalim na paliwanag ng Biblia kasama ang konteksto, kasaysayan, at aplikasyon.
Simulan ang malalim na pag-aaralQR code para sa pahinang ito
I-scan ito gamit ang iyong telepono upang mabalikan ang sandaling ito mamaya.
https://faith.network/tl/araw-araw/12-october-2026/
JL Group
