Mateo 5

Ang Teksto

Umakyat si Jesus sa bundok, umupo, at itinuro sa kaniyang mga alagad kung ano talaga ang hitsura ng buhay sa ilalim ng kaharian ng langit. Sinimulan niya ito sa siyam na pagpapala para sa mga hindi karaniwang itinuturing na pinagpala, at nagpatuloy sa isang seryeng nagbubukas ng utos ng Diyos hanggang sa antas ng puso: galit, pagnanasa, salita, paghihiganti, at pag-ibig sa kaaway. Nagtapos siya sa isang tila imposibleng utos: "dapat kayong maging ganap sapagkat ang inyong Amang nasa langit ay ganap."

Ang Puso ng Aral

Marami ang nagbabasa ng Mateo 5 na parang isang mataas na pamantayang moral, isang bersiyong pinaigting ng Sampung Utos. Ngunit hindi ito ang punto. Sinimulan ni Jesus ang lahat sa mga pagpapala, hindi sa mga utos. Bago mag-utos, ipinahayag muna niya kung sino ang mapalad sa kaharian: ang mahihirap sa espiritu, ang nagdadalamhati, ang maamo. Ibig sabihin, ang etikang inilalatag niya ay para sa mga taong alam nilang hindi sila makapagpapasakop sa sarili nilang lakas. Ang "katuwiran na higit sa mga Pariseo" ay hindi mas mataas na antas ng pagsisikap, kundi katuwirang nagmumula sa loob palabas, mula sa pusong hinipo ng Diyos. Kaya ang teksto ay parehong nakakatakot at nakakapagpalaya.

Ang Ugnayan sa Buong Kasulatan

Umupo si Jesus sa isang bundok at nagbigay ng batas, kagaya ni Moises sa Sinai, ngunit hindi niya sinira ang lumang batas: "Naparito ako hindi upang sirain ang mga ito kundi upang ito ay tuparin." Sa buong Lumang Tipan, ang mga propeta ay umiiyak sapagkat sinusunod ng bayan ang letra ng batas habang malayo ang puso nila (tulad sa Isaias 29). Ipinapakita ni Jesus na ang orihinal na hangarin ng kautusan ay laging sa puso. At siya lamang ang makapagtutupad nito nang lubos. Kaya kapag binasa natin ang kabanatang ito, hindi ito checklist ng mga panuntunan na dapat nating pilitin, kundi larawan ng buhay na nabubuhay sa atin ng Espiritu dahil natapos na ni Cristo ang ating katuwiran.

Ang Salamin

Narito ang gasgas na parte. "Sinumang magalit sa kaniyang kapatid ay manganganib sa paghuhukom." Hindi lamang ito tungkol sa pagpatay, kundi sa tahimik na inis na iniinda mo sa kasamahan sa trabaho, sa asawang hindi mo na kinakausap ng masinsinan, sa magulang na hindi mo pinatatawad. "Sinumang tumingin sa isang babae upang siya ay pagnasaan." Hindi lamang tungkol sa pisikal na pagtataksil, kundi sa mga sulyap sa telepono tuwing gabi, sa pantasyang hindi mo inaamin. "Hayaan mo ang iyong salita ay maging, 'Oo, kung oo' o 'Hindi, kung hindi.'" Ilang beses ka nang nangako sa anak mo ng oras na hindi mo binigay? Ilang beses kang nagpalusot sa boss na hindi totoo? Ang teksto ay hindi tumitingin sa gawa; tumitingin ito sa nasa ilalim.

Ang Pangunahing Tauhan

Si Jesus dito ay hindi rabbi na nagpapakita ng kaniyang husay sa pagpapaliwanag ng Torah. Pansinin ang paulit-ulit na "Ngunit sinasabi ko sa inyo." Sa kultura ng mga rabbi, ang isang guro ay laging umaasa sa awtoridad ng iba, sa tradisyon, sa mga naunang eksperto. Si Jesus, walang inaasahan kundi sarili niya. Ipinapantay niya ang sarili niyang salita sa mismong batas ng Sinai, at higit pa. Ito ang tahimik ngunit malinaw na pahayag ng kaniyang pagka-Diyos, hindi sa pamamagitan ng pormal na deklarasyon, kundi sa pamamagitan ng paraan ng pagsasalita. At ang pinuno na ito ay hindi malayo. Nakaupo siya, kagaya ng isang guro na malapit sa mga alagad, tinuturuan sila sa paraang harap-harapan, hindi mula sa itaas.

Ang Detalye

"Kayo ang asin ng mundo." Sa panahon ni Jesus, ang asin ay hindi lamang pampalasa. Ito ay pang-imbak, ginagamit upang huwag mabulok ang karne. Ito ay maliit ngunit gumagawa sa buong bagay. At kung nawala ang lasa, hindi mo ito mabalik. Ang tanong ay hindi kung magiging asin ka; sinabi na ni Jesus, "asin kayo." Ang tanong ay kung mananatili ang alat mo. Ang Kristiyanong nawalan ng alat, na kaparehas na ng lahat, na hindi na nagpapaiba, na hindi na nagpipigil sa kabulukan sa paligid, ay hindi na kapaki-pakinabang. Nakakabigla ang paglalarawan: "itapon at tapak-tapakan ng mga tao." Ang etika ni Cristo ay hindi opsiyonal na palamuti, ito ang buong dahilan kung bakit ka nandito.

Ang Kaugnayan sa Ibang Bahagi ng Kasulatan

Kapag sinabi ni Jesus na "mahalin ninyo ang inyong mga kaaway at ipanalangin ang mga umuusig sa inyo," may kakaiba siyang binabaligtad. Sa Awit 139 sinasabi ni David, "Aking kinapopootan sila ng lubos na pagkapoot." Ngunit ganito rin ang Diyos ng Lumang Tipan na "pinasisikat niya ang kaniyang araw sa mga masama at mabuti." Ang liwanag ng araw sa mukha ng inyong maingay na kapitbahay tuwing umaga, iyan ay pag-ibig ng Diyos sa taong iyon. Kaya kapag hindi mo siya kayang batiin, sinasalungat mo ang paraan ng iyong sariling Ama. Sa Roma 5:8 lalong lilinaw ito: habang tayo ay kaaway pa, namatay si Cristo para sa atin. Ang etika sa Mateo 5 ay hindi tayo ang gumagawa ng bago, ginagaya lamang natin ang Diyos na unang nag-ibig sa mga hindi karapat-dapat.

Pagninilay

Sa aling relasyon ngayon, sa trabaho o sa tahanan, may nakabaon kang galit na hindi mo pa inaakay sa altar? Ano ang unang hakbang bukas?

*Kapag sinabi ni Jesus, "hayaan mo ang iyong salita ay maging