Deuteronomio 33

Ang Paliwanag

Matanda na si Moises. Alam niyang malapit na siyang mamatay, at alam din niyang hindi siya makakatuntong sa lupain na pinangako ng Diyos. Sa harap niya nakatayo ang buong Israel, ang bayan na inalagaan niya sa loob ng apatnapung taon sa disyerto. Sila ang mga taong nagreklamo, nagalit, at minsan ay tumalikod pa sa Diyos. Pero ang huling ginawa ni Moises para sa kanila ay hindi pagsigaw ng pagsaway. Isa itong pagpapala.

Nagsimula siya sa isang larawan na parang bagyo at bukang-liwayway na pinagsama: "Mula si Yahweh sa Sinai at nagpakita sa kanila mula Seir. Nagliwanag siya mula sa Bundok ng Paran." Dumating ang Diyos, may kidlat sa kaniyang kanang kamay, kasama ang libu-libong banal. Pero sa gitna ng nakakatakot na larawang iyon ay may isang tahimik na linya: "Tunay nga, mahal niya ang mga tao." Ganoon kasimple. Ang Diyos na may kidlat ay ang Diyos na nagmamahal.

Pagkatapos ay dumaan si Moises sa mga lipi, isa-isa, na parang isang ama na tumatawag sa pangalan ng bawat anak. Si Ruben ay mabuhay nawa at huwag mamatay, kahit maliit lang ang kaniyang bilang. Kay Juda, isang panalangin: "Makinig ka, Yahweh, sa boses ng Juda." Ang lipi ni Levi ang tumatayo sa templo, nagtuturo ng batas at naghahandog ng insenso. Si Benjamin ay tinawag na "ang isang minahal ni Yahweh," na "nabubuhay sa pagitan ng mga braso ni Yahweh." Kay Jose ay ibinuhos ang mga larawan ng kasaganaan: hamog mula sa langit, ani na hinog sa araw, mga bundok na napakatanda. Si Dan ay parang batang leon na lumundag. Si Aser ay maglalakad na basang-basa sa langis ng olibo, ang tanda ng kasaganaan sa kaniyang lupain.

Hindi lahat ng pagpapala ay pareho. May ilan na maikli, may ilan na mahaba. May ilan na may kakaibang bahagi, tulad ng sinabi tungkol kay Levi: na hindi niya kinilala ang kaniyang ama at ina at mga kapatid, dahil mas mahalaga sa kaniya ang tipan ng Diyos. Mahirap iyang basahin. Hindi tayo dapat magkunwari na madali itong intindihin. Ang ibig sabihin ay may pagkakataon na pinili ni Levi ang Diyos kahit tutol ang sariling pamilya, at iyon ay itinuring na katapatan.

Sa dulo ay bumalik si Moises sa Diyos mismo. "Walang sinumang katulad ng Diyos." At: "Ang walang hanggang Diyos ay isang kublihan para sa kaniyang mga tao, at sa ilalim ay ang walang hanggang mga braso." Pagkatapos ay ang huling sigaw: "Pinagpala kayo, Israel! Sino ang katulad ninyo, mga tao na iniligtas ni Yahweh?"

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Ang huling salita ng isang tao ay may bigat. Puwedeng ang huling salita ni Moises ay pait, dahil marami siyang tiniis mula sa bayang ito, at hindi pa siya makakapasok sa lupain. Sa halip, pagpapala ang kaniyang pinili.

Ang pagpapala ay hindi mahika at hindi rin basta pagbati. Sinasabi mo sa isang tao kung ano ang gusto ng Diyos na maging siya. Tinawag ni Moises ang bawat lipi sa pangalan, dahil hindi tinitingnan ng Diyos ang Israel bilang isang malaking bunton ng tao. Kilala niya ang bawat pamilya, ang bawat kakaibang katangian.

At pansinin: nauna ang pagliligtas bago ang pagpapala. Iniligtas na sila ng Diyos mula sa Egipto bago pa nila nasunod ang kahit isang utos. Iyon ang tinatawag na tipan, ang matibay na kasunduan kung saan sinabi ng Diyos, "Akin kayo," at hindi niya iyon binabawi.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Sa dulo ng kaniyang buhay, pinagpala ni Moises ang bayan. Maraming daang taon ang lumipas, at may isa pang Guro na, bago siya iniwan ng kaniyang mga kaibigan, ay itinaas ang kaniyang mga kamay at pinagpala sila. Si Jesus ay galing sa lipi ni Juda, ang lipi na ipinanalangin dito ni Moises.

At may isang linya na parang inilaan para sa kaniya: "Ang walang hanggang Diyos ay isang kublihan para sa kaniyang mga tao, at sa ilalim ay ang walang hanggang mga braso." Sa krus, iniunat ni Jesus ang kaniyang mga braso, at hanggang ngayon ay hindi pa niya iyon ibinababa.

Para Sa Iyo

May mga sandali na naiisip mo na hindi ka napapansin. Sobrang dami ng tao sa mundo, at ikaw ay isa lang. Pero dito ay tinawag ang bawat lipi sa pangalan, pati ang maliliit at ang mga may nakaraang kahiya-hiya.

Subukan mo ito: isipin mo ang isang taong hindi mo talaga gusto, at sa halip na masamang salita, humanap ka ng isang totoong mabuting bagay tungkol sa kaniya at sabihin mo iyon nang malakas. Ganoon ang hitsura ng pagpapala. Hindi pagsisinungaling, kundi pagtingin sa isang tao gaya ng pagtingin sa kaniya ng Diyos.

Pag-usapan Natin

Bakit kaya pagpapala ang pinili ni Moises bilang huling salita niya, kahit madalas siyang saktan ng bayang ito?

Ano sa palagay mo ang sasabihin ng Diyos tungkol sa iyo kung tatawagin ka niya sa pangalan, gaya ng ginawa niya sa mga lipi?

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat po na kilala ninyo ako sa pangalan. Salamat na sa ilalim ko ay may mga bisig na hindi napapagod. Turuan po ninyo akong magsalita ng mabuti tungkol sa iba, kahit mahirap. Amen.