Hosea 14

Ang Paliwanag

Sa Hosea 14, si Propeta Hosea ay nagbibigay ng huling mensahe sa bansang Israel. Sa mga nakaraang kabanata, malinaw na nakita natin kung gaano kalayo ang paglayo ng Israel sa Diyos. Sinamba nila ang mga diyus-diyosan, umasa sila sa ibang bansa tulad ng Asiria, at nakalimutan nila kung sino talaga ang nagligtas sa kanila. Pero ngayon, sa halip na parusa lamang, narinig natin ang paanyaya: "Manumbalik ka Israel, kay Yahweh na inyong Diyos" (talata 1).

Itinuturo ni Hosea kung ano ang dapat sabihin ng Israel kapag sila ay babalik. Hindi lang basta "pasensya na," kundi totoong pagsisisi: hilingin nilang alisin ng Diyos ang lahat ng kanilang kasamaan, at ipangako nilang hindi na sila aasa sa Asiria, sa mga kabayo ng digmaan, o sa mga diyus-diyosang gawa ng sarili nilang kamay (talata 2-3). Sabi pa nila, sa Diyos lang natatagpuan ng mga ulila ang habag.

At pagkatapos ng paanyayang ito, sumasagot ang Diyos mismo. Hindi siya nagsasabing "kung babalik kayo, baka ko isaalang-alang." Hindi. Sinasabi niya: "Pagagalingin ko sila… Malaya ko silang mamahalin, sapagkat nawala na ang galit ko sa kanila" (talata 4). Pagkatapos, gumagamit si Hosea ng mga larawan mula sa kalikasan na tunay na maganda: ang Diyos ay magiging tulad ng hamog na nagpapasariwa sa lupa, at ang Israel ay mamumulaklak tulad ng liryo, mag-uugat tulad ng malakas na sedar, at magkakaroon ng bango tulad ng mga puno ng olibo (talata 5-7). Nagtatapos ang kabanata sa isang tanong na hindi karaniwan: "Sino ang matalino upang maunawaan niya ang mga bagay na ito?" (talata 9).

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Ang pinakamahalagang bagay dito ay ito: hindi hinihintay ng Diyos na maging perpekto muna ang Israel bago sila tanggapin. Sapat na ang totoong pagbabalik-loob, hindi ang perpektong pag-uugali. Kaya sa talata 2 tinawag itong "bunga ng aming mga labi," ibig sabihin, ang salita ng pagsisisi mismo ay parang isang handog, isang regalo na inaalay nila sa Diyos.

Pero mapapansin mo rin na hindi pinapadali ni Hosea ang lahat. May katanungan sa dulo na hindi niya sinagot: sino nga ba talaga ang nakakaunawa sa mga bagay na ito? Bakit may nakikinig at bumabalik, at may hindi? Bakit ang matuwid ay lumalakad nang matatag sa daan ng Diyos, pero ang sumusuway ay nadadapa rin sa parehong daan? Hindi lahat ng bagay tungkol sa Diyos at sa tao ay madaling ipaliwanag. Kahit si Hosea mismo, na nagsulat nito, tila umaamin na may misteryo dito.

Ang Nagkakaugnay na Kuwento

Ang pangako ng Diyos na "malaya ko silang mamahalin" ay hindi lamang para sa Israel noon. Buong Bibliya, mula Genesis hanggang Pahayag, ay kuwento ng Diyos na patuloy na tumatawag sa mga taong tumalikod sa kaniya, hindi dahil karapat-dapat sila, kundi dahil siya ay Diyos na tapat sa kaniyang tipan, ang kaniyang pangako na hindi niya babawiin. Pagdating ni Hesus, mas malinaw pang nakita natin ito. Si Hesus ang naging daan mismo para maalis ang kasamaan na hindi kayang alisin ng mga tao sa kanilang sarili. Ang pagsisisi na hiniling kay Israel ay parehong pagsisisi na inaanyayahan sa lahat ngayon, hindi paggawa ng sarili nating kasiyahan sa Diyos, kundi ang pagbaling sa kaniya nang buong puso.

Para Sa Iyo

May mga pagkakataon na baka naramdaman mong masyado ka nang malayo sa Diyos, na parang hindi ka na karapat-dapat bumalik. Ipinapakita ng kabanatang ito na mali ang iniisip mong iyon. Ang Diyos ay hindi naghihintay ng perpektong tao. Hinihintay niya ang taong totoong bumabaling sa kaniya, kahit kaunti pa lang ang lakas nito. Kung minsan mahirap ding intindihin bakit ang ibang tao ay parang madaling makaranas ng Diyos habang ikaw ay nahihirapan. Hindi ka nag-iisa sa tanong na iyon, kahit si Hosea mismo ay may parehong tanong.

Pag-usapan Ito

Bakit sa tingin mo, mahalaga sa Diyos na sabihin ng Israel ang totoong salita ng pagsisisi, hindi lang basta sumunod nang tahimik?

May bahagi ba ng kabanatang ito na para sa iyo ay hindi pa rin ganap na malinaw o madaling intindihin? Ano iyon?

Nananalangin Nang Sama-sama

Panginoong Diyos, salamat na hindi mo hinihintay na maging perpekto kami bago mo kami tanggapin. Tulungan mo kaming tapat na bumaling sa iyo, hindi lang sa salita kundi sa puso. Kapag hindi namin lubos na maunawaan ang iyong mga gawain, turuan mo kaming magtiwala pa rin sa iyo. Salamat dahil ikaw ay tapat kahit kami ay madalas na sumusuway. Sa pangalan ni Hesus, amen.