Joshua 19

The Explanation

Sa kabanatang ito, patuloy na hinahati ni Josue ang Lupang Pangako sa mga lipi ng Israel, gamit ang palabunutan, isang paraan para malaman kung sinong lipi ang makakakuha ng anong lupain, nang walang paglalaro o pandaraya. Pito pang lipi ang tumanggap ng kanilang bahagi: Simeon, Zebulon, Isacar, Aser, Neftali, at Dan.

Marami sa mga pangalan ng lungsod na nabanggit dito, tulad ng Beer-seba, Jezreel, o Hazor, ay maaaring parang listahan lang na mahirap intindihin. Pero para sa mga Israelita noon, bawat pangalan ay may kahulugan. Ito ang mga lugar kung saan titira ang kanilang mga anak, kung saan magtatanim sila ng ani, kung saan magpapalaki sila ng mga alagang hayop. Ito ang kanilang tahanan.

May isang bahagi na kakaiba: ang lipi ni Simeon ay hindi nakatanggap ng sarili nilang malawak na lupain, kundi kumuha sila ng bahagi mula sa lupain ni Juda, dahil masyadong malaki ang natanggap ni Juda para sa kanilang bilang. Kaya naman, ang mga Simeonita ay nabuhay na parang nasa loob ng teritoryo ng ibang lipi.

Pansinin din natin ang lipi ni Dan sa talata 47. Hindi sapat ang lupaing unang ibinigay sa kanila, kaya sila ay lumusob sa lungsod ng Lesem, sinakop ito, at pinalitan ang pangalan nito ng Dan. Hindi ito simpleng paglipat lang. May digmaan dito, may dugo. Hindi ito binanggit ng teksto bilang kabayanihan, kundi bilang katotohanan lamang: ganito ang nangyari.

Sa dulo ng kabanata, may isang maliit ngunit magandang detalye. Si Josue, ang kanilang pinuno, ang huling tumanggap ng kaniyang sariling lupain, ang Timnat Sera. Siya ang nangunguna sa lahat, pero hindi siya ang unang nag-isip sa sarili niya.

Ano ang Kahulugan Nito?

Maaaring tanungin mo, bakit kailangan pang isulat ang lahat ng pangalan ng lungsod na ito? Hindi ba mas madali kung sinabi lang nila, "Nahati ang lupain, tapos na"?

Pero ang Diyos ay Diyos na nagbibigay-pansin sa detalye. Hindi siya basta-basta nagsasabi ng pangkalahatang pangako lamang. Noong matagal nang panahon, nangako siya kay Abraham na bibigyan ang kaniyang lahi ng isang lupain. Ngayon, ganap niyang tinutupad ang pangakong iyon, hanggang sa bawat lungsod, bawat nayon, bawat hangganan. Ang Diyos ay hindi lang nagsasabi ng malalaking salita; tinutupad niya ang kaniyang mga pangako nang detalyado at tapat.

Gayunpaman, hindi natin dapat itago ang hirap sa kasaysayan ni Dan. Kung minsan, ang pagkuha ng lupa ay nangangahulugan ng digmaan laban sa mga taong naninirahan na doon. Hindi sinabi sa atin ng teksto kung tama o mali ang ginawa ng mga Danita sa Lesem; sinabi lang nito na ito ang nangyari. Minsan, hindi lahat ng bagay sa Bibliya ay madaling husgahan, at ito ay dapat nating aminin nang tapat sa halip na balewalain.

Ang Kabuuang Kuwento

Ang pagkakahati-hati ng lupain ay hindi lang tungkol sa heograpiya. Ito ay bahagi ng mas malaking pangako ng Diyos, ang tipan, isang pangako na hindi niya kayang bawiin, sa kaniyang bayan. Mula kay Abraham, hanggang kay Moises, hanggang kay Josue, patuloy na tinutupad ng Diyos ang kaniyang salita, kahit na matagal bago ito nangyari.

Kapag tayo ay dumating kay Jesus, makikita natin na siya rin ay nagbibigay ng isang "lupain," hindi isang teritoryo sa mapa, kundi isang lugar kasama ng Diyos magpakailanman. Sinabi niya sa kaniyang mga alagad na maghahanda siya ng tahanan para sa kanila. Kung tapat ang Diyos sa bawat pangalan ng lungsod sa kabanatang ito, gaano pa kaya siya katapat sa pangako niyang ibinigay sa pamamagitan ni Jesus?

Para Sa Iyo

Kung minsan, maaari mong isipin na ang Diyos ay interesado lang sa malalaking bagay, mga himala, mga digmaang nananalo. Pero ang kabanatang ito ay nagpapakita na pinapahalagahan din niya ang maliliit na bagay, ang pangalan ng iyong kalye, ang iyong paaralan, ang iyong silid-tulugan. Ang Diyos na nag-ayos ng bawat hangganan ng lupain para sa pitong lipi ay siya ring Diyos na nakakaalam ng bawat detalye ng iyong buhay.

Maaari ka ring magtanong ng tapat, tulad ng ginawa natin tungkol sa kasaysayan ni Dan. Hindi lahat ng bagay sa buhay o sa Bibliya ay madaling intindihin, at hindi masama na sabihin, "hindi ko pa alam kung ano ang dapat kong isipin dito."

Pag-usapan Ito

Bakit sa tingin mo mahalaga sa Diyos na isulat ang bawat pangalan ng lungsod, kahit alam niyang babasahin ito ng mga tao matapos ang libo-libong taon?

May bahagi ba sa buhay mo na parang "hindi mahalaga" sa ibang tao, pero sa tingin mo mahalaga pa rin sa Diyos?

Panalangin Tayo

Panginoon, salamat na hindi mo nalilimutan ang kahit anong detalye sa aming buhay. Tulad ng pagtupad mo sa pangako mo sa mga lipi ng Israel, tulungan mo kaming maniwala na tutuparin mo rin ang iyong mga pangako sa amin, kahit sa mga bagay na hindi pa namin maintindihan ngayon. Salamat dahil kay Jesus, inihanda mo rin ang isang lugar para sa amin. Amen.