Mga Awit ni Solomon 3

Ang Paliwanag

Ang Awit ni Solomon ay isang aklat na kakaiba sa Biblia. Walang labanan, walang himala, walang batas. Isa itong mahabang tula tungkol sa pag-ibig ng isang lalaki at isang babae na malapit nang magpakasal. At oo, nasa Biblia talaga ito. Sinasabi nito na ang pag-ibig sa pagitan ng mag-asawa ay hindi nakakahiya, kundi isang magandang regalo ng Diyos.

Nagsisimula ang kabanata 3 sa gabi. Nakahiga ang babae, gising, at nananabik sa kaniyang mahal. Hinahanap niya ito, pero wala. Kaya bumangon siya at lumabas sa lungsod, sa mga lansangan at mga plasa. Isipin mo iyon: madilim, tahimik, at isang batang babae na naglalakad mag-isa at naghahanap. Nakita siya ng mga bantay na umiikot sa lungsod, at tinanong niya sila: "Nakita ba ninyo ang aking minamahal?" Hindi sila sumagot sa kuwento. Pero kaunting sandali lang pagkatapos niyang malampasan sila, natagpuan niya ang lalaking mahal na mahal niya. At hindi na niya ito binitawan hanggang sa madala niya ito sa bahay ng kaniyang ina.

Marami ang nag-iisip na isa itong panaginip. Ganoon kasi ang pakiramdam: naghahanap ka, at hindi mo makita, at biglang naroon na siya.

Pagkatapos ay nagsalita ang babae sa iba pang kababaihan ng Jerusalem. Pinangako niya sa kanila na huwag guluhin ang pag-ibig nila habang hindi pa panahon. Sa madaling salita: may tamang oras ang lahat, huwag itong madaliin. Ang malalim na pag-ibig ng mag-asawa ay hindi laruan na pinaglalaruan kahit kailan mo gusto. May panahon ito, at karapat-dapat itong hintayin.

At biglang nagbago ang eksena. May dumarating mula sa ilang, parang isang hanay ng usok, mabango sa mira at kamanyang. Ano iyon? Ang arag-arag ni Haring Solomon, isang parang upuan na binubuhat ng mga tao. Anim na pung sundalo ang nakapaligid dito, mga bihasa sa espada, armado laban sa mga kilabot ng gabi. Ang upuan mismo ay gawa sa kahoy na sedro mula sa Lebanon, may mga poste na pilak, likuran na ginto, at lilang tela. At doon sa dulo, si Solomon na may suot na korona na inilagay ng kaniyang sariling ina sa araw ng kaniyang kasal. Ang tawag doon ng tula: "doon sa masayang araw ng kaniyang buhay."

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Dalawang bagay ang magkatabi rito, at kapwa mahalaga.

Una: ang paghahanap. Ang babae ay hindi naghintay lang na dumating ang kaniyang mahal. Bumangon siya sa gabi at hinanap niya ito. Ang tunay na pag-ibig ay hindi tamad. Handa itong magpagod, maglakad sa dilim, at magtanong kahit nakakahiya.

Ikalawa: ang pag-iingat. Anim na pung sundalo ang nakapaligid sa arag-arag. Bakit? Dahil may halaga ang laman nito. Ang mahalagang bagay ay binabantayan. Ganoon din ang pag-ibig. Sinasabi ng tula na huwag itong guluhin bago dumating ang tamang oras, dahil ang mabilisang pag-ibig ay madaling masira.

May mahirap ding bahagi rito. Hindi binanggit ang pangalan ng Diyos sa buong kabanatang ito. Kakaiba, hindi ba? Pero ang buong aklat ay nasa Biblia dahil ang pag-ibig mismo ay galing sa Diyos. Kapag ipinagdiwang natin ang isang mabuting regalo, ipinagdiriwang natin ang Nagbigay nito.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Sa buong Biblia, paulit-ulit na inihahambing ng Diyos ang kaniyang sarili sa isang mangingibig na naghahanap sa kaniyang bayan. At kapag dumating si Jesus, tinawag niya ang kaniyang sarili na kasintahang lalaki, at ang mga sumasampalataya sa kaniya ay ang kaniyang nobya.

Kaya may parang sulyap dito. May isang naghahanap sa gabi at hindi sumusuko. Sa buhay ni Jesus, ang naghahanap ay siya mismo. Hinanap niya tayo hanggang sa madilim na lugar, at hindi niya tayo binitawan. At balang araw ay may darating na kasalan, isang tunay at walang hanggang kasalan, kung saan lalabas ang Hari na may korona at masdan siya ng lahat.

Para sa Iyo

May mga gabi na parang malayo ang Diyos. Nagdarasal ka at parang walang sumasagot. Alam mo? Ganiyan din ang naramdaman ng babae sa kuwentong ito. Hindi siya tumigil sa paghahanap, at nakita niya ang hinahanap niya nang hindi niya inaasahan. Sulit ang paghahanap sa Diyos kahit hindi mo siya agad maramdaman.

At ang pangalawa: hindi kailangang magmadali. Sa edad mo, marami nang nagbibiro tungkol sa "crush" at "jowa." Sabi ng kabanatang ito: may tamang panahon ang lahat. Hindi ka mahuhuli. Ang pag-ibig na hinintay ay mas matibay kaysa sa pag-ibig na dinaliang buksan.

Pag-usapan Ninyo

Bakit sa palagay mo isinama ng Diyos sa Biblia ang isang aklat tungkol sa pag-ibig ng magsing-irog, kahit hindi man lang nabanggit ang kaniyang pangalan dito?

Naranasan mo na bang hanapin ang Diyos at parang hindi mo siya makita? Ano ang ginawa mo?

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat po na ang pag-ibig ay regalo ninyo at hindi isang laro. Turuan ninyo po akong maghintay sa tamang panahon at huwag magmadali. At kapag madilim at parang malayo kayo, tulungan ninyo po akong hanapin kayo hanggang matagpuan ko kayo. Amen.