2 Mga Cronica 9

Ang Paliwanag

May isang reyna mula sa Sheba, malayong lupain sa timog, na nakarating sa kaniya ang tsismis: may hari sa Jerusalem na parang walang tanong na hindi kayang sagutin. Hindi siya kumontento sa balita. Nag-empake siya ng mga kamelyo na puno ng pampalasa, ginto at mamahaling bato, at bumagtas ng libu-libong kilometro, hindi para mamili, kundi para subukin si Solomon "ng mga mahihirap na tanong."

Ang sinabi ng teksto ay maganda: "sinabi niya sa kaniya ang lahat ng nasa kaniyang puso." Hindi ito trivia contest. Dinala niya ang totoong mga tanong niya, ang mga bumabagabag sa kaniya. At ang sagot: "walang tanong na hindi niya nasagot."

Pagkatapos ay nakita niya ang iba pa. Ang palasyo. Ang pagkain sa hapag. Ang mga lingkod, ang kanilang ayos at kasuotan, kahit ang mga tagahawak ng saro. At hindi ito nagtapos sa dekorasyon: nakita rin niya "ang pamamaraan ng kaniyang paghahandog ng handog na susunugin sa tahanan ni Yahweh." Ang reaksyon niya ay hindi papalakpak. Sabi ng teksto: "nawalan siya ng loob." Nauwi siya sa kawalan ng hininga.

Ang sinabi niya pagkatapos ay dapat nating pakinggang mabuti. Hindi siya nagsabi ng "galing mo, Solomon." Sinabi niya: "Purihin si Yahweh na iyong Diyos na nalugod sa iyo at naglagay sa iyo sa trono." At may idinagdag pa siya: ginawa ka niyang hari "upang gawin mo kung ano ang makatarungan at makatuwiran." Isang dayuhang reyna ang nagpapaalala sa hari ng Israel kung bakit siya nakaupo sa trono.

Ang natitirang bahagi ng kabanata ay listahan ng kayamanan na halos nakakapagod: 666 talento ng ginto sa isang taon, mga kalasag na gawa sa pinanday na ginto, isang trono ng garing na may labindalawang leon sa anim na baitang, mga barkong nagdadala ng ginto, garing at mga unggoy. Ang pilak? "Itinuturing na hindi mahalaga." Isipin mo, may panahon na ang pilak ay parang barya na lang na nakakalat sa kalsada.

At pagkatapos ng lahat ng kinang, dalawang tuyot na pangungusap: "Naghari si Solomon sa Jerusalem sa buong Israel ng apatnapung taon. At namatay siya."

Ano ang Kahulugan Nito?

Dalawang bagay ang binabanggit ng kabanatang ito na hindi natin dapat ihaluin.

Ang una: totoo ang karunungan. May tao na nagtanong ng mabibigat at nakatagpo ng sagot. Ang karunungan ni Solomon ay hindi kaniya, "inilagay ng Diyos sa kaniyang puso," sabi ng talatang 23. Ibig sabihin, ang Diyos ay hindi tahimik. Kapag may dumating na tapat na tumatanong, may masasagot. Iyon ang mabuting balita ng kabanata para sa lahat ng may tanong na hindi mabanggit sa youth group.

Ang pangalawa: mapanganib ang kinang. Sinasabi ng teksto na nagpadala si Solomon ng mga tao para kumuha ng mga kabayo mula sa Ehipto, samantalang malinaw sa Kautusan na hindi dapat ipatong ng hari ang kaniyang tiwala sa mga kabayo at ginto. Ang mga kalasag na ginto ay hindi na panangga sa labanan; dekorasyon na sila sa dingding. Kaya may bahagi ng kabanata na maganda at may bahagi na dapat mag-alarma sa atin. Ang kabanata ay hindi nagsasabi sa atin kung alin ang alin. Iniiwan nito sa mambabasa ang trabaho. At pagkatapos ng buong parada ng ginto, ang huling salita ay: namatay siya.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Isang libong taon pagkatapos, may nagsalita tungkol sa reynang ito. Sinabi ni Jesus na ang reyna ng timog ay bumagtas sa dulo ng mundo para pakinggan ang karunungan ni Solomon, at ngayon may "higit kay Solomon" na nakatayo sa harap ng mga tao, at ayaw nilang makinig.

Iyon ang linya. Si Solomon ay isang larawan, isang tanawin ng isang hari na "gumagawa ng makatarungan at makatuwiran," ng isang kaharian kung saan ang mga tao ay tinatawag na pinagpala dahil naririnig nila ang karunungan ng hari. Ngunit si Solomon ay may hangganan: namatay siya, at ang kaharian ay nahati sa ilalim ng anak niyang si Rehoboam.

Si Jesus ay dumating na walang gintong kalasag, walang trono ng garing, walang barko. Wala siyang tinipong ginto; ibinigay niya ang kaniyang buhay. Hindi siya nagsagot ng mga tanong mula sa isang trono; nagsalita siya sa alikabok ng mga kalsada, at para sa kaniya hindi na kailangan pang maglakad ang reyna ng libu-libong kilometro. Siya ang lumapit.

Para sa Iyo

Ang buong kabanata ay tungkol sa isang tanong na kilala mo: paano ka nakikita ng iba?

Buo ang trabaho ni Solomon. Bawat detalye ay nasa ayos: ang mesa, ang kasuotan ng mga lingkod, ang mga baitang ng trono. Isang perpektong nakuratang buhay. At gumana ito: nawalan ng loob ang reyna. Alam natin ito. Alam nating mag-ayos ng imahe hanggang sa hindi na natin mahagilap kung sino talaga tayo sa likod nito.

Ngunit tandaan kung sino ang mas tapang sa dalawang tao sa kabanata. Hindi ang haring may ginto. Ang reyna na dumating na may mga mahihirap na tanong at nagsabi ng lahat ng nasa kaniyang puso. Siya ang umalis na may nakuha.

Kaya ito ang hamon, at hindi ito madali. Isulat mo sa isang papel ang tanong tungkol sa Diyos, sa iyong sarili, o sa buhay na hindi ka pa nangahas magsabi sa kahit sino. Ang tunay na tanong, hindi ang bersyong pinaganda. Pagkatapos, hanapin mo ang isang taong pinagkakatiwalaan mo, isang magulang, mentor, kaibigan, at itanong mo iyon nang malakas. Malamang hindi mo makuha ang buong sagot. Ang reyna man ay hindi nakuha ang lahat. Ngunit hindi ka na magbubuhat ng tanong na iyon nang tahimik.

At ang mas mahirap na bahagi: bitiwan mo ang isang bagay na ginagamit mo para mahangaan. Isang post, isang grado na ipinagyayabang mo, isang kuwentong palaging umaayon sa iyo. Tingnan mo kung ano ang natitira sa iyo. Iyon ang mahalaga, dahil ang gintong kalasag ay hindi nakakapigil ng kahit isang palaso.

Pag-usapan Natin

Anong bahagi ng buhay mo ang inaayos mo para sa mga manonood, at ano ang mangyayari kung wala nang nakatingin?

Ang reyna ay bumagtas ng libu-libong kilometro para sa sagot. Gaano kalayo ang gusto mong lakbayin para sa iyong mga tanong tungkol sa Diyos, o mas madali bang manatili sa pag-aalinlangan?

Manalangin Tayo

Panginoon, may mga tanong ako na hindi ko masabi nang malakas. Ikaw ang nagbibigay ng karunungan, at hindi ka natatakot sa mga mahihirap na tanong. Tulungan mo akong maging tapat, kay Ikaw at sa aking sarili. Hubarin mo sa akin ang mga bagay na ginagamit ko para magmukhang mas matatag kaysa sa totoo. Ipakita mo sa akin si Jesus, ang hari na higit pa sa lahat ng kinang. Amen.