2 Mga Cronica 9

Ang Paliwanag

May isang reyna na nakatira sa Sheba, isang lupain na napakalayo sa timog. Nakarating sa kaniya ang balita tungkol sa isang hari sa Jerusalem na tinatawag na Solomon. Sabi ng mga tao, walang tanong na hindi niya kayang sagutin. Hindi siya agad naniwala. Kaya nagbaon siya ng mga kamelyo na punong-puno ng pampalasa, ginto at mamahaling bato, at naglakbay ng ilang buwan sa disyerto, para sa isang bagay lang: gusto niyang subukin si Solomon ng mga mahihirap na tanong.

Pansinin mo: hindi siya pumunta para mamili o makipagkaibigan. Pumunta siya para tumingin nang malapitan.

At sinabi niya kay Solomon "ang lahat ng nasa kaniyang puso." Iyon ang mga tanong na matagal na niyang dinadala, marahil mga tanong na hindi niya maitanong sa kaninuman sa kaniyang sariling palasyo. Sinagot ni Solomon ang lahat. Walang tanong na hindi niya nasagot.

Pagkatapos ay nilibot niya ang buong lugar. Nakita niya ang palasyo, ang pagkain sa mesa, kung paano nakabihis ang mga lingkod, kung paano naghahandog si Solomon sa tahanan ni Yahweh. At sabi ng teksto: "nawalan siya ng loob." Napanganga siya. Wala na siyang masabi.

Ang sinabi lang niya: "Wala pa sa kalahati ang sinabi sa akin." At pagkatapos ay may isang bagay siyang sinabi na hindi natin dapat palagpasin. Hindi niya sinabi, "Ang galing mo talaga, Solomon." Sinabi niya, "Purihin si Yahweh na iyong Diyos." Nakita ng isang dayuhang reyna kung saan talaga nanggagaling ang lahat ng ito.

Ang natitirang bahagi ng kabanata ay parang listahan ng kayamanan. Anim na raan animnapu't anim na talento ng ginto bawat taon. Isang trono na gawa sa garing at nababalutan ng ginto, may anim na baitang, may labindalawang leon na nakatayo sa gilid. Mga kopa na purong ginto, dahil ang pilak ay itinuturing na hindi na mahalaga. Mga barko na umuuwi tuwing ikatlong taon na may dalang ginto, garing, at mga unggoy.

At pagkatapos, sa isang maikling talata, natapos ang lahat: "At namatay siya at inilibing ng mga tao sa lungsod ni David na kaniyang ama."

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Madaling isipin na ang kabanatang ito ay tungkol sa yaman. Pero tingnan mo kung ano ang unang binanggit ng reyna. Hindi ang ginto. Ang karunungan. At sinabi ng manunulat kung saan iyon nanggaling: karunungan "na inilagay ng Diyos sa kaniyang puso."

Ang karunungan ni Solomon ay hindi niya sariling imbento. Regalo iyon. At ang regalong iyon ay may layunin. Sinabi mismo ng reyna: ginawa siyang hari ng Diyos "upang gawin mo kung ano ang makatarungan at makatuwiran." Ang trono ay hindi para sa pagyayabang. Para iyon sa paghatol nang tama, lalo na para sa mga taong walang ibang tagapagtanggol.

May isang bagay na hindi sinasabi ng kabanatang ito, at matapat tayo tungkol doon. Alam natin sa ibang bahagi ng Biblia na hindi laging nanatiling tapat si Solomon. Pero hindi iyon binanggit dito. Dito, pinapakita lang sa atin ang ningning. At pagkatapos, biglang: namatay siya. Ang lahat ng gintong iyon, ang trono, ang mga barko, hindi niya nadala kahit isa. Naiwan lahat.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Maraming taon pagkatapos nito, may isa pang guro sa Israel na nagsalita tungkol sa reyna ng timog. Sinabi ni Jesus na naglakbay siya mula sa dulo ng mundo para lang marinig ang karunungan ni Solomon, at ngayon ay may mas dakila pa kay Solomon na nakatayo sa harap ng mga tao.

Iyon si Jesus mismo. Wala siyang gintong trono. Walang palasyo. Wala siyang barkong umuuwi na may dalang garing. Pero siya ang Hari na hindi nagtatapos sa isang libingan sa lungsod ni David. Siya ang Hari na talagang gumawa ng "makatarungan at makatuwiran," hanggang sa krus.

Ang reyna ng Sheba ay naglakbay ng ilang buwan para sa mga sagot. Si Jesus ay lumapit sa atin.

Para Sa Iyo

May isang bagay sa reyna na kasing halaga ng lahat ng kaniyang ginto: dinala niya ang kaniyang mga tanong. Ang mahihirap. Ang matagal na niyang iniisip. Sinabi niya "ang lahat ng nasa kaniyang puso."

Baka may tanong ka na hindi mo maitanong. Bakit hindi sumagot ang Diyos noong ipinanalangin mo ang isang bagay? Bakit may nagkakasakit? Totoo ba talaga ito? Huwag mong itago iyon. Ang mga tanong ay hindi kaaway ng pananampalataya. Minsan sila mismo ang simula ng paglalakbay.

At isa pa. May mga bagay sa buhay mo na regalo, hindi tagumpay: kung paano ka mag-isip, kung ano ang kaya mong gawin, kung sinong pamilya ang meron ka. Hindi mo iyon pinaghirapan. Kaya hindi mo rin iyon dapat ipagyabang. Ibinigay iyon para may magamit ka sa paggawa ng tama para sa iba.

Pag-usapan Natin

Anong tanong tungkol sa Diyos ang matagal mo nang dala sa puso mo, at kanino mo kaya iyon maitatanong?

Ang reyna ay pumuri sa Diyos, hindi kay Solomon. Bakit kaya mahirap gawin iyon kapag isang tao ang humanga sa atin?

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat po na hindi kayo natatakot sa aming mga tanong. Dinadala namin ang lahat ng nasa aming puso sa inyo, kahit ang mga hindi namin maintindihan. Turuan po ninyo kaming makilala si Jesus, ang Hari na mas dakila pa kay Solomon. Amen.