Ang Mangangaral 3

Ang Paliwanag

May isang tula sa Ecclesiastes 3 na kilalang-kilala, kahit sa mga hindi mananampalataya. "Sa lahat ng mga bagay ay mayroong isang itinakdang panahon." Ang sumulat ay si Solomon, o ang tinatawag na Mangangaral. Isang taong nakakita na ng halos lahat sa buhay, at ngayon ay umuupo, tumitingin sa mundo, at nagtatanong: ano ba talaga ang punto ng lahat ng ito?

Sa unang walong talata, inilalatag niya ang buhay bilang isang serye ng magkasalungat na sandali. Kapanganakan at kamatayan. Pagtatanim at pagbubunot. Pag-iyak at pagtawa. Pagyakap at hindi pagyakap. Digmaan at kapayapaan. Hindi niya sinasabi na ang lahat ng ito ay masaya. Sinasabi niya na totoo ang lahat ng ito, at may panahon ang bawat isa.

Pagkatapos ng listahan, isang matalim na tanong: "Anong pakinabang ang makukuha ng manggagawa sa kaniyang gawain?" Kung paulit-ulit lang ang siklo, ano ang saysay ng pagpapagod?

Ang sagot niya ay hindi simple. Sinabi niyang ginawang angkop ng Diyos ang lahat ng bagay para sa tamang panahon. At may isang linya na madaling malampasan pero napakabigat: "Inilagay din niya ang kawalang hanggan sa kanilang mga puso." Pero, dagdag pa niya, hindi natin lubos na maiintindihan ang ginagawa ng Diyos, mula umpisa hanggang katapusan.

Sa dulo ng kabanata, tumingin siya sa mundo at nakita ang kawalan ng katarungan. Nakita rin niya ang isang katotohanang hindi natin gustong marinig: parehong bumabalik sa alabok ang tao at hayop. Pero sa gitna ng lahat, may inuulit siya: kumain, uminom, magalak sa gawain, dahil ito ay kaloob mula sa Diyos.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Hindi ito isang tulang malungkot lang. Ito ay totoo. Iyon ang bihira sa mundo natin ngayon, kung saan lahat kailangang "positive vibes only." Kinikilala ng Bibliya na may panahon ng pagtangis. May panahon ng digmaan. May panahon ng kamatayan. At hindi ito itinatago o pinapaganda.

Pero ang mas malalim na mensahe ay ito: may Diyos na nasa likod ng lahat ng panahong iyon. Hindi random ang buhay mo. Hindi ka nakalutang sa gitna ng kaguluhan na walang nagmamasid. Ang bawat yugto, kahit ang mga masakit, ay may lugar sa isang mas malaking istorya na hindi mo pa lubos nauunawaan.

At iyon ang linyang "kawalang hanggan sa kanilang mga puso." May isang bagay sa loob mo na hindi kontento sa "ngayon lang." Kaya ka nag-iisip tungkol sa kamatayan, sa hinaharap, sa "ano ba talaga ang punto." Kaya hindi ka nasisiyahan sa mga bagay na dapat sana ay nakakasiya na. Iyon ang tanda ng Diyos sa loob mo. Ginawa ka para sa isang bagay na mas malaki kaysa sa buhay na ito.

Ang Pangunahing Ugnayan

May isang nagbasa ng Ecclesiastes 3 na may buong linaw. Si Jesus.

Alam niya ang panahon ng pag-iyak, umiyak siya sa libingan ni Lazarus. Alam niya ang panahon ng pananahimik, hindi siya sumagot sa harap ni Pilato. Alam niya ang panahon ng kamatayan, namatay siya sa krus. At alam niya ang panahon ng pagpapagaling, ng pagtatayo, ng pagkabuhay muli.

Ang sinabi ni Solomon na "lahat ng bagay ay nagbabalik sa alabok" ay totoo hanggang sa Linggo ng Pagkabuhay. Pagkatapos ng bukas na libingan, may bagong panahon nang nagsimula. Ang kawalang hanggan na inilagay ng Diyos sa puso mo ay hindi lang isang pangungulila. Ito ay isang pangako. Kay Cristo, ang panahon ng kamatayan ay hindi na ang huling salita.

Kaya nang isulat ni Solomon na hindi natin naiintindihan ang gawa ng Diyos mula simula hanggang wakas, tama siya. Pero mayroon tayong isang bintana na wala siya. Nakita natin si Jesus. At sa kanya, alam natin kung sino ang may hawak ng bawat panahon.

Para Sa Iyo

Ikaw ay nasa isang yugto na mabilis magbago ang lahat. Isang linggo, mataas ang loob mo, may bagong kaibigan, may plano. Kinabukasan, wala kang gana, may nagsabi ng masakit, tapos ang isang bagay na akala mo forever. Ang tukso sa edad mo ay isipin na ang isang masamang panahon ay siya nang buo mong kwento.

Hindi. May panahon ng pag-iyak, pero hindi ito habambuhay. May panahon ng pagtangis, pero hindi ito ang iyong pagkakakilanlan. Ipinapangako ng talatang ito na hindi ka natatalo ng anumang yugto, dahil pinagsasama ng Diyos ang lahat sa isang buong buhay na may saysay.

Isang bagay pa. Sinabi ni Solomon: kumain, uminom, magalak sa iyong gawain. Sa panahon ng scrolling nang walang katapusan, kadalasan ay hindi natin talaga natutulungan ang sarili nating magalak sa mga simpleng bagay na nasa harap natin. Isang pagkain kasama ng pamilya. Isang tapos na proyekto. Isang paglalakad. Ito ay mga kaloob, hindi mga bagay na dapat isawalang-halaga.

Kaya nga tanungin mo ang sarili mo, hindi "ano ang susunod?" kundi "anong panahon ako ngayon, at ano ang tinatawag ng Diyos sa akin na gawin dito?"

Pag-usapan Natin

Ang linyang "inilagay ng Diyos ang kawalang hanggan sa puso ng tao" ay nagpapaliwanag kung bakit hindi tayo lubusang nasisiyahan sa anumang bagay sa mundo. Saan mo ito naramdaman sa buhay mo?

Anong "panahon" ang pinagdadaanan mo ngayon? At paano magbabago ang iyong pananaw kung talagang paniniwalaan mong may hawak ang Diyos dito?

Sabay Nating Ipanalangin

Diyos, ikaw ang may hawak ng lahat ng panahon. Ang panahon ng tuwa at ang panahon ng pait, pareho ay nasa iyong kamay. Turuan mo akong huwag matakot sa mga yugtong hindi ko maintindihan. Ipaalala mo sa akin na inilagay mo ang kawalang hanggan sa puso ko, at na kay Jesus, may pag-asa akong lalampas sa alabok. Tulungan mo akong magalak sa mga kaloob mo ngayon, at magtiwala sa iyo para sa bukas. Amen.