Ester 4

Ang Paliwanag

Kababalita pa lang na si Haman ay nakakuha ng utos mula sa hari para lipulin ang lahat ng Judio sa buong imperyo, isang araw lang para pumatay sa isang buong lahi dahil lang sa may isang taong hindi yumuko sa kanya. Nang marinig ito ni Mordecai, hindi siya nanahimik. Pinunit niya ang kanyang damit, nagsuot ng telang magaspang at abo, mga tanda ng matinding pagdadalamhati sa kulturang iyon, at umiyak nang malakas sa gitna ng siyudad. Hindi ito dramatikong pagpapakitang-tao. Ito ang tunay na hitsura ng takot at kawalang-pag-asa ng isang taong alam na ang kanyang buong bayan ay hinatulan nang patayin.

Nang malaman ni Esther kung ano ang nangyayari, unang tugon niya ay magpadala ng bagong damit kay Mordecai, parang gusto niyang ayusin ang problema sa pamamagitan ng pagtatago rito. Hindi tumanggap si Mordecai. Sa halip, ipinaalam niya kay Esther, sa pamamagitan ni Hathach, ang buong katotohanan: mayroong batas na nagtatakda ng kamatayan para sa lahat ng Judio, at may pilak pa na inilaan para dito. Hiniling niya kay Esther na lumapit sa hari at mamagitan para sa kanyang bayan.

Ngunit hindi simple ang hinihiling na ito. Sinabi ni Esther na sinuman, kahit reyna, ang lumapit sa hari nang hindi ipinatatawag, ay maaaring patayin, maliban kung iunat ng hari ang gintong setro bilang tanda ng pabor. Tatlumpung araw nang hindi siya ipinapatawag. Ibig sabihin, kahit siya ay reyna, wala siyang garantiya ng kaligtasan.

Dito dumating ang isa sa pinakamatibay na sagot sa buong Bibliya. Sinabi ni Mordecai, "Hindi mo dapat isipin na sa palasyo ng hari, makakatakas ka higit pa sa ibang mga Judio… Sinong nakakaalam kung dumating ka sa maharlikang kalagayan para sa panahong tulad nito?" At sumagot si Esther, matapos hilingin ang pag-aayuno ng buong bayan, "Pupunta ako sa hari, kahit na labag ito sa batas. At kung ako ay mamatay, ako ay mamamatay."

Ano ang Kahulugan Nito?

Ang kabanatang ito ay tungkol sa isang desisyon na kinakaharap ng bawat isa sa isang punto ng buhay: ano ang gagawin mo kapag ang tama ay nangangailangan ng panganib?

Interesante na sa buong aklat ng Ester, wala kahit isang beses na binanggit ang pangalan ng Diyos. Wala ring dasal na direktang isinulat. Pero ang Diyos ay hindi kailanman wala rito. Nasa likod ng bawat pangyayari, sa pag-aayuno ng buong bayan, sa lakas ng loob na dumating sa puso ni Esther, sa katatagan ni Mordecai na hindi susuko. Minsan ganito rin ang buhay natin. Hindi kailanman maririnig ang boses ng Diyos mula sa langit, pero maaaring maramdaman natin ang kanyang presensya sa mga taong pinapatatag niya, sa mga desisyong ginagawa natin, sa lakas na dumarating kahit paano.

Ang salita ni Mordecai, "sinong nakakaalam kung dumating ka sa maharlikang kalagayan para sa panahong tulad nito," ay hindi lamang tungkol kay Esther. Ito ay tanong para sa bawat isa: bakit ka narito, sa panahong ito, sa lugar na ito, sa mga kakayahan at koneksyon na mayroon ka? Baka hindi ito aksidente.

Ang Iisang Kuwento

Ang buong Bibliya ay puno ng mga taong tinawag sa isang kritikal na sandali para gumawa ng isang bagay na mas malaki kaysa sa kanilang sarili. Si Moises sa harap ni Paraon. Si David laban kay Goliath. At sa huli, si Jesus, na hindi lamang nanganib para sa iba, kundi tuluyang namatay para dito.

Ang salita ni Esther, "kung ako ay mamatay, ako ay mamamatay," ay isang eko ng mas malaking katapatan na makikita natin sa krus. Si Jesus ay hindi lang nagsabi ng ganitong salita, kundi tinupad niya ito hanggang wakas, alam niya ang kapalaran niya at hindi siya umatras. Ang pagkakaiba lang ay hindi tsansa ang pagkamatay ni Jesus, kundi tiyak na plano ng Diyos para iligtas hindi lang isang bayan kundi ang buong sangkatauhan.

Kaya kapag binabasa natin ang Ester, hindi lang natin nakikita ang tapang ng isang babae noon. Nakikita rin natin ang hugis ng ebanghelyo mismo: may isang naglagay sa panganib ng sariling buhay para sa mga taong minamahal niya, na walang kapangyarihang iligtas ang sarili nila.

Para Sa Iyo

Malamang wala kang haharaping isang batas na nagsasabing dapat kang mamatay para sa iyong pananampalataya. Pero baka may mga sandali sa buhay mo na hihilingin ang parehong klase ng lakas ng loob na ipinakita ni Esther. Mag-alay ng katotohanan kahit hindi popular. Ipagtanggol ang taong iniiwasan ng lahat. Sabihin ang tama kahit maaari kang mapahiya, mawalan ng amigo, o masaktan.

Ang pag-aayuno ng buong bayan bago pumunta si Esther sa hari ay nagpapaalala na hindi mo kailangang harapin ang mga ganitong sandali mag-isa. Kung may pinaninindigan kang tama, hanapin ang mga taong sasama sa iyo, sa panalangin man o sa gawa.

At may isa pang tanong na maaaring dalhin mo pauwi ngayon: sinong nakakaalam kung ikaw ay narito, sa iyong paaralan, sa iyong pamilya, sa iyong grupo ng kaibigan, para sa isang layunin na mas malaki kaysa sa iyong nakikita ngayon?

Pag-usapan Ito

Bakit kaya hindi binanggit ang pangalan ng Diyos kahit minsan sa buong kuwento? Ano ang ipinapahiwatig nito tungkol sa paraan ng paggawa ng Diyos sa buhay natin ngayon?

May sitwasyon ka bang kailangan mong sabihin ang tama kahit alam mong may kapalit na panganib o pagkawala? Ano ang pumipigil sa iyo?

Panalanging Magkasama

Panginoon, hindi laging malinaw sa amin kung nasaan ka sa gitna ng mga takot at desisyon namin. Turuan mo kaming maging matapang tulad ni Esther, hindi dahil wala kaming takot, kundi dahil mas malaki ang tiwala namin sa iyo kaysa sa takot na iyon. Ipaalala mo sa amin na hindi kami narito nang basta-basta lang. Amen.