Lucas 21

Ang Paliwanag

Huling linggo na ito ng buhay ni Jesus. Araw-araw siyang nasa templo sa Jerusalem, nagtuturo sa umaga, at tuwing gabi umaalis siya papunta sa Bundok ng mga Olibo. Alam niyang malapit na ang krus. At doon, sa gitna ng ingay ng templo, may napansin siyang isang bagay na hindi napansin ng iba.

Nakita niya ang mga mayayaman na naghuhulog ng malalaking kaloob sa kabang-yaman. At nakita rin niya ang isang mahirap na balo na naghulog ng dalawang katiting, ang pinakamaliit na barya noong panahong iyon. Ang sabi ni Jesus: mas malaki ang inilagay niya kaysa sa kanilang lahat. Bakit? Dahil ang iba ay nagbigay mula sa kanilang sobra. Siya, sa kabila ng kaniyang kahirapan, "inilagay ang lahat ng salaping mayroon siya upang mabuhay."

Kaagad pagkatapos nito, may mga tao na humahanga sa gusali. Magagandang bato, mamahaling mga handog, isa sa mga pinakamagagarang gusali sa buong mundo noon. Sabi ni Jesus: "wala ni isang bato ang maiiwan sa ibabaw ng isa pang bato na hindi babagsak." Nangyari nga. Noong taong 70, winasak ng mga hukbong Romano ang Jerusalem at ang templo.

Natural lang ang tanong ng mga tao: kailan? Anong palatandaan? Pero pansinin mo: hindi sila binigyan ni Jesus ng kalendaryo. Binigyan niya sila ng babala. Mag-ingat kayo na hindi kayo malinlang. Maraming darating na magsasabing sila ang Mesiyas. Magkakaroon ng digmaan, lindol, taggutom, salot. At ang malinaw niyang sinabi: huwag kayong masindak, hindi pa iyon ang wakas.

Pagkatapos ay tumutok siya sa kanila mismo. Bago pa man ang lahat ng iyon, dadakipin sila, uusigin, dadalhin sa harap ng mga hari. Ipagkakanulo sila ng sarili nilang magulang, kapatid, kaibigan. Ang iba sa kanila ay papatayin. At sa gitna nito, dalawang pangako: bibigyan niya sila ng mga salita at karunungan na walang makakatutol, at "hindi mawawala kahit isang buhok sa inyong ulo." Kakaiba iyon, dahil kasasabi lang niyang may mamamatay. Ang ibig sabihin: kahit maabot ng kamatayan ang katawan mo, hindi ka mawawala sa kamay ng Diyos.

Pagkatapos, mga larawang malalaki at nakakatakot: Jerusalem na napapaligiran ng hukbo, tao na tumatakas sa bundok, palatandaan sa araw at buwan at bituin, dagundong ng dagat, mga tao na nanlulupaypay sa takot. At sa gitna ng lahat ng iyon, dumarating ang Anak ng Tao na nasa ulap, may kapangyarihan at dakilang kaluwalhatian. Ang utos ni Jesus sa sandaling iyon ay hindi "magtago kayo." Ang sabi niya: "tumindig kayo, at tumingala, sapagkat nalalapit na ang inyong kaligtasan."

Nagtapos siya sa isang simpleng larawan. Kapag umuusbong ang mga dahon ng puno ng igos, alam mong malapit na ang tag-araw. Ganoon din, kapag nagsimula ang mga bagay na ito, alam ninyong malapit na ang kaharian ng Diyos. "Ang langit at lupa ay lilipas, ngunit ang aking mga salita ay hindi lilipas."

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Pansinin ang dalawang klase ng paningin ni Jesus sa kabanatang ito. Nakikita niya ang dalawang barya ng isang babaeng walang pangalan sa kasaysayan. At nakikita rin niya ang pagbagsak ng isang buong sibilisasyon. Walang masyadong maliit para hindi niya mapansin, at walang masyadong malaki para hindi niya makontrol.

Pero huwag nating patamisin ang teksto. May mga linya rito na hindi komportable. Ipagkakanulo ka ng pamilya mo. Kamumuhian ka. May mamamatay. Hindi nangako si Jesus ng buhay na walang gasgas. Ang ipinangako niya ay presensya, salita, karunungan, at isang wakas na hindi katapusan kundi pagdating ng Hari.

At may isa pang babala na mas malapit sa atin kaysa sa mga lindol at digmaan. Talata 34: mag-ingat kayo, baka mabigatan ang inyong mga puso sa kahalayan, kalasingan, at "mga alalahanin sa buhay." Hindi laging ang persekusyon ang pumapatay ng pananampalataya. Minsan ito ay ang unti-unting pagkamanhid. Ang gabi-gabing pag-scroll hanggang wala nang natitirang lakas para mag-isip. Ang pagkabalisa sa grades, sa hinaharap, sa kung ano ang iniisip ng iba tungkol sa iyo. Iyon din ang nakakabulag.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang "Anak ng Tao na dumarating na nasa ulap" ay galing sa Daniel 7, isang lumang pangitain tungkol sa isang taong tumanggap ng walang hanggang kaharian mula sa Diyos. Sinasabi ni Jesus: ako iyon.

Pero tingnan kung saan sinabi niya ito. Ilang araw bago siya ipagkanulo, hatulan, at ipako. Ang templo na sinabi niyang babagsak ay babagsak nga, pero mauuna siya. At tulad ng balo, ibinigay niya ang lahat ng mayroon siya, hindi mula sa sobra kundi mula sa kaniyang buong buhay. Ang balo sa talata 4 ay hindi lang halimbawa ng kabutihan. Siya ay larawan ni Jesus.

Kaya kapag sinabi niyang "ang aking mga salita ay hindi lilipas," may karapatan siyang sabihin iyon. Ang lahat ng bato ay babagsak. Siya ay hindi.

Para sa Iyo

Tanungin mo ang sarili mo kung ano ang mga "magagandang bato" sa buhay mo. Ang mga bagay na tinitingala mo at iniisip mong permanente: ang mga marka, ang katawan, ang pagsang-ayon ng grupo, ang relasyon, ang plano para sa hinaharap. Wala sa mga iyon ang masama. Pero wala rin sa mga iyon ang tatagal. Kung sa isa sa mga iyon nakasandal ang buong halaga mo bilang tao, isang araw mararamdaman mo ang pagbagsak.

Narito ang hamon, at hindi ito madali. Sa loob ng isang linggo, gumising ka nang mas maaga kaysa sa nakasanayan at gawin mo ang ginawa ni Jesus: manalangin bago sumabak sa araw. Hindi mahabang panalangin, sapat na ang limang minuto na walang telepono sa kamay. Talata 36: "maging mapagmatiyag kayo sa lahat ng oras, nananalangin." At pangalawa, magbigay ka ng isang bagay na talagang nararamdaman mo ang bigat, hindi mula sa sobra mo. Pera, oras, o tulong sa taong hindi mo naman kaibigan. Alamin mo kung ano ang pakiramdam ng dalawang katiting.

At kapag gumuguho ang mga bagay sa paligid mo, tandaan mo ang pinakakakaibang utos sa kabanatang ito. Huwag kang yumukod. Tumingala ka.

Pag-usapan Natin

Ano ang isang bagay sa buhay mo na kung mawala ay parang mawawala rin ang pagkakakilanlan mo? Ano ang sinasabi niyan tungkol sa kung saan ka nakasandal?

Sinabi ni Jesus na may mamamatay, at sa parehong hininga, na hindi mawawala kahit isang buhok. Paano mo ito pagkakasunduin? Nakakaaliw ba ito sa iyo o nakakainis?

Sabay Tayong Manalangin

Panginoong Jesus, ikaw ang nakakita sa balo at nakakita rin sa pagbagsak ng templo. Nakikita mo rin ako. Alisin mo ang bigat sa puso ko, ang mga alalahanin na pumapatay ng gana kong maniwala. Turuan mo akong magbigay nang hindi mula sa sobra. At kapag nayayanig ang mundo ko, tulungan mo akong tumindig at tumingala, dahil ikaw ang dumarating. Amen.