Hosea 5

Ang Paliwanag

Ang Hosea 5 ay isang direktang tawag ng paghuhukom, at hindi ito ipinapadala sa mga taong wala sa relihiyon. Ang unang tinawag ay ang mga pari, ang sambahayan ng hari, ang buong bansa ng Israel. Ito ang mga taong dapat sanang alam kung sino ang Diyos. Sa mga sinabi, sila mismo ang naging "bitag sa Mizpa" at "lambat sa Tabor," mga lugar na dating ginagamit para sumamba, ngayon ay ginamit para dayain ang bayan palayo sa Diyos. Kaya isipin: hindi ito mga taong hayagang tumalikod sa relihiyon. Sila ang mga namumuno sa relihiyon, at ito ang laman ng kanilang kasalanan.

Sinasabi ng Diyos na kilala niya sila, alam niya ang lahat, kahit gaano man sila magsikap na itago ang kanilang kalikutan. Ginamit niya ang matinding larawan ng pangangalunya: si Efraim, ang malaking tribo ng Israel, ay naging tulad ng isang babaing nagbebenta ng aliw. Hindi ito tungkol sa literal na pangangalunya lamang, kundi tungkol sa espiritwal na pagtataksil, sumasamba sila sa mga diyus-diyosan habang nagpapanggap na sinasamba ang Yahweh. At ang pinakamasakit na linya ay ito: "hindi nila ako nakikilala, si Yahweh." Marami silang ritwal, marami silang pista, pero hindi nila kilala ang Diyos na sinasabing sinasamba nila.

Kaya darating ang bunga. Sinabi na sila ay magtatisod sa kanilang mga kasalanan, kasama si Efraim at Juda. Kapag hinanap na nila ang Diyos, hindi na siya matatagpuan, hindi dahil siya ay nawawala, kundi dahil lumayo siya sa kanila bilang bunga ng kanilang pagtalikod. Nang dumating ang krisis, hindi sila humingi ng tulong sa Diyos kundi sa Asiria, isang dakilang kapangyarihan sa panahong iyon. Pero walang malaking hari ang may kapangyarihang magpagaling sa kanilang sugat. Sa huli, sinabi ng Diyos na siya mismo ang magiging tulad ng leon na gugutay at aalis, hanggang sa aminin nila ang kanilang kasalanan at hanapin ang mukha niya nang taimtim.

Ano ang Kahulugan Nito?

Ang tunay na bigat ng kabanatang ito ay hindi ang kaparusahan mismo, kundi ang uri ng kasalanan na inilalarawan. Hindi ito tungkol sa mga taong hayagang tumalikod sa Diyos. Ito ay tungkol sa mga taong may relihiyon pero walang tunay na relasyon. Sila ay nagsasagawa ng mga seremonya, dumadalo sa mga pista, may mga templo at mga pari, pero ang puso nila ay nasa ibang lugar. Ito ang uri ng kasalanan na mas madaling itago, kahit sa sarili mong isipan.

Ang paghuhukom dito ay hindi basta galit na ibinuhos nang walang dahilan. Ito ay ang natural na bunga ng pagtalikod: kung tatalikuran mo ang Diyos, mahahanap mo na ang lugar na dati mong tinitirhan niya ay wala na, dahil siya na mismo ang lumayo. At kung hahanap ka ng seguridad sa ibang lugar, sa kapangyarihan ng tao, sa iyong sariling kaya, hindi mo matatagpuan doon ang tunay na kagalingan. Ito ang katotohanang nakakatakot pero mahalagang marinig: maaaring lumayo ang Diyos hanggang sa taos-pusong hanapin siya ng tao.

Ang Kaugnayan sa Kabuuang Kuwento

Ang buong aklat ni Hosea ay itinayo sa kuwento ng isang propetang inutusan magpakasal sa isang babaing hindi tapat, bilang larawan ng pagmamahal ng Diyos sa isang bayang hindi tapat sa kanya. Ito ang tema sa buong Kasulatan: ang Diyos ay parang asawa na patuloy na nagmamahal sa kabila ng pagtataksil. Ang Hosea 5 ay isang mabigat na bahagi ng kuwentong ito, kung saan pinakita ang hustisya ng Diyos.

Ngunit hindi rito nagtatapos ang kuwento. Ang buong Kasulatan ay dumadaloy patungo kay Jesus, ang tunay na tapat, ang esposo na hindi tumalikod kailanman. Kung saan si Israel ay hindi naging tapat, si Cristo ay naging tapat hanggang kamatayan. Kung saan sinabi ng Diyos na siya ang leon na gugutay, sa krus naman ipinakita niya na siya mismo ang tumanggap ng pagkagutay para hindi na kailangang tanggapin ito ng bayang hindi tapat. Ang paghuhukom sa Hosea 5 ay tunay at seryoso, pero ang layunin nito ay nakasaad sa huling talata: hanggang sa hanapin nila ang mukha niya. Iyan ang laging pakay ng Diyos, hindi lamang parusahan kundi ibalik sa kanyang piling.

Para sa Iyo

Malamang na hindi ka nagsasamba sa diyus-diyosan sa literal na pamamaraan. Pero maaaring ikaw, tulad ni Efraim, ay may relihiyon na walang tunay na pagkakilala sa Diyos. Dumadalo ka sa simbahan, nagdadasal ka, nagbabasa ka ng Biblia, pero maaaring ang totoong tinitiwala mo, ang totoong hinahanap mong seguridad, ay nasa ibang lugar: sa mga marka mo, sa kung paano ka tingnan ng iba, sa relasyon, sa katanyagan online. Iyan ang modernong Asiria, ang malakas na kapangyarihan na inaasahan mong magpapagaling sa iyo pero hindi kailanman kaya.

Ang tanong na dapat mong itanong sa sarili mo ay hindi kung tama ang iyong mga gawi sa relihiyon, kundi kung kilala mo talaga ang Diyos na sinasambit mo. May pagkaiba ang alam ang tungkol sa Diyos at ang kilala ang Diyos. Ang paglalapit sa kanya nang taimtim, kahit sa gitna ng kahirapan, kahit kung kailangan mo unang aminin ang mga bagay na mali sa iyo, ay ang tanging paraan para tunay na matagpuan mo siya.

Pag-usapan Natin Ito

Sa iyong buhay, may mga bagay ka bang tinitiwala bilang seguridad na hindi ang Diyos, tulad ni Efraim na pumunta sa Asiria imbes na sa Yahweh?

Bakit kaya mas madali kilalanin ang tungkol sa Diyos kaysa talagang kilala siya nang personal?

Manalangin Tayo

Panginoon, huwag mo kaming hayaang mabuhay sa relihiyon na walang tunay na pagkakilala sa iyo. Kung may bahagi ng aming puso na nagtiwala sa ibang lugar kaysa sa iyo, ipakita mo sa amin ito, at ibalik mo kami sa iyong piling. Nananabik kami sa iyong mukha, hindi lamang sa iyong mga biyaya. Amen.