Malakias 1

Ang Paliwanag

Nagsisimula ang aklat ng Malakias sa isang eksena na parang hindi komportableng usapan sa pamilya. Sinabi ng Diyos sa bayan ng Israel, "Inibig ko kayo." At ang sagot nila, halos may pang-uungol, "Paano mo kami inibig?" Hindi ito tanong ng mausisang bata. Ito ang tanong ng taong pagod na, nagdududa, at may lihim na sama ng loob sa Diyos.

Sumagot ang Diyos gamit ang kasaysayan. Magkapatid sina Jacob at Esau, pero pinili niya si Jacob at ang lahi nito, habang ang lupain ni Esau, ang Edom, ay naiwang wasak. Kahit magpasya ang Edom na muling itayo ang kanilang sinira, sinabi ng Diyos na wawasakin niya itong muli. Ang lahat ng ito ay hindi tungkol sa pagiging paborito, kundi tungkol sa katotohanan na ang Diyos ang may hawak ng kasaysayan, kahit hindi nila ito nakikita agad.

Pagkatapos, lumipat ang usapan sa mga pari. Dito nagiging mas personal at mas mahirap ang pananalita. Nagdadala sila ng mga hayop na bulag, pilay, o may sakit bilang handog sa Diyos, ang mga bagay na wala na silang halaga para sa kanila. Sabi ng Diyos, kung ito ang ihahandog ninyo sa inyong gobernador, tatanggapin pa ba niya kayo? Ang punto ay malinaw. Binibigyan nila ang Diyos ng mga natirang basura, habang ang pinakamaganda ay itinatago para sa mga taong mas kailangan nilang paglingkuran o pagbigyan.

Sinabi ng Diyos na mas gugustuhin niya na may magsara na lamang ng pintuan ng templo kaysa magpatuloy sila sa ganitong klaseng pagsamba na walang laman. At may isang malaking pangako sa gitna ng lahat ng ito: darating ang araw na ang pangalan niya ay magiging dakila sa buong mundo, mula sa sikatan hanggang sa lubugan ng araw, kahit sa mga bansang hindi kabilang sa Israel.

Ano ang Kahulugan Nito?

Ang Malakias 1 ay hindi tungkol sa mga patakaran ng pagsasakripisyo ng hayop na wala nang kinalaman sa atin ngayon. Tungkol ito sa isang bagay na napakalapit sa atin: ang pagitan ng kung ano ang sinasabi natin tungkol sa Diyos at kung ano ang talagang ibinibigay natin sa kaniya.

Madaling sabihin na mahal natin ang Diyos. Mahirap na patunayan ito sa mga bagay na hindi kitang-kita ng iba, sa oras na wala nang laman, sa atensyon na wala nang init, sa mga bahagi ng buhay natin na natitira na lang pagkatapos naming ubusin ang lakas sa lahat ng iba. Ang mga taong ito sa Malakias ay hindi naman tumigil sa pagsamba. Nagpupunta pa rin sila sa templo, nagdadala pa rin sila ng handog. Pero ang laman ng handog ang naghayag ng laman ng puso nila.

At may isa pang bagay dito na mas mahirap harapin: ang tanong na "Paano mo kami inibig?" Ito ang tunog ng taong hindi nauunawaan kung bakit ganito ang buhay, kung bakit parang mas mabuti ang kalagayan ng iba. Hindi sinaway ng Diyos ang tanong. Sumagot siya. Pero ang sagot niya ay hindi laging ang sagot na gusto nating marinig.

Ang Kaugnay na Kuwento

Ang pagitan ng panlabas na relihiyon at ng tunay na puso ay isa sa mga bagay na palaging binabanggit ni Jesus. Sinaway niya ang mga taong maganda ang panlabas na anyo pero walang laman sa loob. Ang Malakias ay isang unang tinig ng ganitong babala, daang taon bago pa dumating si Jesus.

Pero mayroon ding mas malalim na koneksyon. Sa Malakias 1, ang problema ay hindi maganda ang inihahandog ng bayan sa Diyos, may kapintasan, may sakit, hindi kumpleto. Nang dumating si Jesus, siya mismo ang naging perpekto at walang kapintasang handog, ibinigay hindi ang natitira lamang kundi ang buong buhay niya. Kaya kung minsan nating nararamdaman na hindi natin kayang bigyan ang Diyos ng handog na karapat-dapat, ang magandang balita ay hindi tayo ang nagbibigay ng sapat na handog. Si Jesus ang nagbigay nito para sa atin.

At ang pangako na ang pangalan ng Diyos ay magiging dakila mula sa sikatan hanggang sa lubugan ng araw, tumutugon ito sa isang mas malaking kuwento: hindi lamang ang Israel ang paboritong bayan ng Diyos kundi lahat ng bansa ay tatawagin sa kaniyang liwanag. Ito ang binubuksan na ni Jesus, at ipinagpapatuloy pa rin hanggang ngayon.

Para sa Iyo

Isipin mo minsan kung ano talaga ang ibinibigay mo sa Diyos. Hindi lang sa Linggo, kundi sa mga oras ng iyong linggo, sa iyong pag-iisip, sa iyong mga desisyon. Malamang, gaya ng mga taong ito, mas madali para sa iyo na maging bukas-palad at masigasig para sa mga taong may kapangyarihan sa buhay mo, guro, magulang, kaibigan, kaysa sa Diyos na hindi mo nakikita.

Hindi ito tungkol sa pagiging perpekto sa relihiyon. Ito ay tanong ng katapatan. Kapag nagdarasal ka, buo ba ang loob mo, o iyon lang ang natitirang oras bago matulog? Kapag hindi mo naiintindihan ang isang bagay sa buhay mo, hinahamon mo ba ang Diyos gaya ng bayan sa Malakias, o hinahanap mo talaga ang kaniyang sagot?

Pag-usapan Ito

Sa anong bahagi ng buhay mo posibleng "natitira" na lang ang ibinibigay mo sa Diyos, habang ang pinakamagandang bahagi ay para sa ibang bagay?

May bahagi ba ng iyong buhay o kasaysayan na hindi mo pa lubos na maunawaan bakit pinahintulutan ng Diyos, at paano ito nakakaapekto sa tiwala mo sa kaniya?

Manalangin Tayo

Panginoon, madalas naming sinasabi na mahal ka namin, pero nahihirapan kaming ipakita ito sa mga bagay na hindi nakikita ng iba. Turuan mo kaming maging tapat, hindi lamang sa panlabas, kundi sa puso. Salamat dahil hindi ka naghihintay ng perpektong handog mula sa amin, dahil si Jesus na ang naging sapat para sa amin. Amen.