Santiago 5

Ang Paliwanag

Nagsisimula si Santiago sa isang eksena na parang sinadya niyang magmukhang malupit: hinaharap niya ang mga mayayaman at sinasabihan silang umiyak nang malakas dahil sa paparating na kahirapan. Bakit? Hindi dahil masama ang pagiging mayaman, kundi dahil sa paraan ng ilang mayayaman noon na umipon ng kayamanan habang dinadaya ang mga manggagawa. Sinasabi niya nang tuwiran: hindi ninyo binayaran ang mga umani sa inyong bukid, at ang sigaw nila ay narinig na ng Panginoon ng mga Hukbo. Ito ay hindi abstract na babala. Ito ay tungkol sa tunay na kawalang-katarungan, tungkol sa mga taong ginamit at ginipit para lang lumaki ang bulsa ng iba.

Pagkatapos ng malakas na pagsabat na ito, biglang lumipat si Santiago sa kabaligtaran na tono. Sinasabi niya sa mga naghihirap, sa mga inaapi: magtiyaga kayo, katulad ng magsasaka na naghihintay ng ani, hindi nagmamadali, alam niyang darating ang panahon. Binabanggit niya sina Job at ang mga propeta bilang halimbawa ng taong nagtiis sa gitna ng matinding paghihirap, hindi dahil kaya nilang lahat, kundi dahil may layunin ang Diyos na hindi nila makita agad.

Pagkatapos, may mga maikling utos na parang biglaan pero konektado: huwag manumpa nang labis, ang “oo” mo ay dapat “oo,” ang “hindi” mo ay “hindi”. Ito ay tungkol sa integridad ng salita, hindi paglalaro ng mga panata para gawing mas kapani-paniwala ang sinasabi mo.

Ang huling bahagi ay tungkol sa buhay ng iglesya: kung may nagdurusa, manalangin. Kung may masaya, umawit ng papuri. Kung may may sakit, tawagin ang mga nakatatanda para ipanalangin at pahiran ng langis sa pangalan ng Panginoon. Idinidiin ni Santiago na ang panalangin ng may pananampalataya ay may kapangyarihan, gaya ng panalangin ni Elias na nagpahinto at nagpabalik ng ulan. At sa pinakadulo, may isang huling paalala: kung may naliligaw mula sa katotohanan at may umakay pabalik sa kaniya, iyon ay pagliligtas ng kaluluwa mula sa kamatayan.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Ang Santiago 5 ay hindi isang random na koleksyon ng payo. Ito ay tungkol sa kung paano mamuhay bilang tao ng Diyos sa isang mundong may kawalang-hustisya, may sakit, may pagkakasala, at may paghihintay na parang walang katapusan. Alam mo na ba ang pakiramdam na parang hindi patas ang mundo? Na ang masasama ay parang umaasenso habang ang tapat ay pinagsasamantalahan? Hindi ito bagong tanong. Sinabi na iyan ni Santiago sa mga unang mananampalataya, at hindi niya ito binalewala. Kinilala niya ang sakit ng kawalang-katarungan, pero hindi niya iniwan doon ang kaniyang mga kapatid. Sinabi niya: ang Diyos ay nakikinig. Ang sigaw ng mga inaapi ay narinig ng Panginoon ng mga Hukbo. Iyon ay hindi payo na “magtiis lang, wala namang mapapala.” Iyon ay pahayag na may Diyos na nagmamasid at hindi walang pakialam.

Ang buong kabanata ay tungkol sa katapatan sa gitna ng kawalang-katiyakan. Katapatan sa salita mo. Katapatan sa panalangin, kahit hindi mo alam kung ano ang mangyayari. Katapatan sa isa't isa, kahit kailangan mong aminin ang kasalanan mo sa harap ng ibang tao. At katapatan sa taong naliligaw, hindi pagtalikod sa kaniya.

Ang Common Thread

Sa buong kabanatang ito, walang direktang pagbanggit kay Jesus, pero ang lahat ay umiikot sa pag-asang nagmumula sa kaniya. Ang “pagdating ng Panginoon” na binanggit ni Santiago (talata 7-9) ay tumutukoy sa pagbabalik ni Jesus. Ang pagtitiyaga na hinihiling sa mga naghihirap ay hindi bulag na pag-asa. Ito ay pag-asang nakaugat sa isang Panginoong tumupad na ng pangako, namatay at nabuhay muli, at may darating pang araw na itatama ang lahat ng baluktot.

Ang pagpapatawad ng kasalanan, ang panalangin na may kapangyarihang magpagaling, ang pag-akay pabalik sa taong naliligaw, lahat ito ay posible dahil may Manunubos na unang umakay sa atin pabalik sa Diyos noong tayo pa mismo ang naliligaw. Si Jesus ang naghintay, tulad ng magsasaka, para sa atin. Siya ang matuwid na hindi lumaban sa kaniyang mga umaapi, sinaktan at pinatay kahit walang kasalanan, upang tayo ay magkaroon ng lugar sa piling ng Diyos.

Para Sa Iyo

Marahil nakakaramdam ka ng kawalang-katarungan sa buhay mo, sa paaralan, sa pamilya, sa mundo sa pangkalahatan. Huwag mong itago iyon o gawing walang halaga. Dalhin mo iyon sa Diyos, sapagkat siya ay nakikinig, hindi bulag sa sakit mo. Sa parehong oras, tanungin mo ang sarili mo kung ang salita mo ay mapagkakatiwalaan, kung ang “oo” mo ay talagang oo. Sa panahon ngayon na puno ng eksaherasyon at pagpapanggap online, ang simpleng katapatan ay isang uri ng tapang.

Kung may sakit ka, hindi lang pisikal kundi maging emosyonal o espiritwal, huwag mong isipin na kailangan mong lutasin ito mag-isa. Sinasabi ni Santiago na tawagin ang komunidad, aminin ang lumalaman sa iyo. May lakas ang pagiging bukas sa iba, kahit mahirap ito, lalo na sa edad na gustong-gusto mong lahat ay maayos ang itsura mula sa labas.

Pag-usapan Ito

Anong bahagi ng kabanatang ito ang mas madaling tanggapin sa isip mo kaysa sa puso mo, at bakit kaya ganoon?

May kilala ka bang “naliligaw” na kailangang akayin pabalik? Ano ang pumipigil sa iyo na gawin iyon?

Nagdarasal Nang Sama-sama

Panginoon, alam mo ang mga bagay na hindi pa namin nauunawaan, ang kawalang-katarungan na nakikita namin araw-araw, ang pagod sa paghihintay. Turuan mo kaming maging tapat sa aming salita, matapang sa aming panalangin, at bukas sa isa't isa kahit mahirap. Salamat dahil hindi mo kami iniiwan sa aming paghihintay. Sa pangalan ni Jesus, amen.