1 Samuel 29

Ang Teksto

Nagtipon ang mga Filisteo sa Aphek para sa digmaan laban sa Israel na nagkampo sa Jezreel, at doon, sa hulihang bantay, kasama ni Haring Aquis, ay naglalakad si David at ang kanyang mga tauhan. Nang mapansin ng mga prinsipe ng Filisteo ang mga Hebreo sa kanilang hanay, umalma sila: baka sa gitna ng labanan ay tumalikod ang lalaking ito at ang ulo nila ang gamitin niyang pambayad-utang kay Saul. Ipinagtanggol siya ni Aquis, ngunit sa huli ay pinauwi rin, at umalis si David nang madaling araw pabalik sa lupain ng mga Filisteo, habang ang mga Filisteo ay umakyat sa Jezreel.

Ang Ubod

Tingnan mo kung gaano kalapit ang bangin. Isa pang hakbang, isa pang araw ng paglalakad, at si David, ang hinirang ng Diyos, ay tatayo sa larangan laban sa bayan ng Diyos, may hawak na sandata sa tabi ng mga kaaway ng Israel. Wala siyang inaasahang pagtakas. Wala ring dasal na naitala sa kabanatang ito. Ang nagligtas sa kanya ay ang galit ng mga prinsipe ng Filisteo, ang kanilang pagdududa, ang kanilang matagal nang tinim na sama ng loob sa isang awit na kinanta ng mga babae sa Israel maraming taon na ang nakalipas. Ganito kadalas gumawa ang Diyos: hindi sa pamamagitan ng himala sa langit kundi sa pamamagitan ng pagkabalisa ng mga taong hindi man kilala kung sino talaga ang kumikilos.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang trono ni David ay dapat matamo nang walang dugo ni Saul sa kanyang mga kamay. Dalawang beses na niyang tinanggihan ang pagkakataong patayin ang hari sa kuweba at sa kampo, at ngayon ay muling iniingatan ng Diyos ang kanyang kalinisan, hindi ng kanyang katapangan kundi ng isang pagtatalo sa loob ng hukbong Filisteo. Ang linyang ito ng pangako, ang binhi ni David, ay hindi maaaring madumihan ng pagtataksil sa sariling bayan. At sa dulo ng linyang ito ay tatayo ang Isa na tunay na dinala ang bigat ng pagkakanulo, hindi upang iwasan ito kundi upang pasanin. Iniligtas si David mula sa labanan; ang Anak ni David ay hindi iniligtas mula sa krus.

Ang Salamin

May mga sitwasyon na tayo mismo ang naghabi, at ngayon ay wala nang malinis na daan paalis. Ang trabahong tinanggap dahil kailangan ang pera, ngunit ngayon ay pinapapirma ka na ng mga bagay na hindi mo pinapayagan sa iyong sarili. Ang kasunduan sa pamilya na tahimik mong ipinagpatuloy dahil ayaw mong sumira ng handaan. Si David ay hindi biktima dito; siya ang pumasok sa Gat, siya ang nagsinungaling upang makaligtas, siya ang sumagot kay Aquis ng maluwag na "aking panginoong hari" na hindi mo malaman kung sino ang tinutukoy. At tinapos pa rin ng Diyos ang kalituhan bago tuluyang gumuho. Huwag mong ipagkamali ang biyaya sa pahintulot. Pero huwag mo ring isipin na naabot mo na ang hangganan ng maaabot ng biyaya.

Ang Larawan ng Mambabasa

Isipin ang unang nakinig dito: mga Israelita na alam na alam kung paano natapos ang araw na iyon sa Jezreel. Sa Gilboa mamamatay si Saul at si Jonatan. At may mga bumubulong noon, gaya ng laging may bumubulong: nasaan si David nang mangyari iyon? Kasama ba siya sa mga pumatay? Ang kabanatang ito ay ang mabigat, mahinahon, at tiyak na sagot ng kasaysayan: wala siya roon. Pinauwi siya. Bago pa sumikat ang araw ay pababa na siya sa timog. Para sa isang bayan na kailangang magpasyang tanggapin ang isang bagong dinastiya, mahalaga ito hindi lamang bilang detalye kundi bilang katwiran. Ang hari nila ay hindi umakyat sa trono sa pamamagitan ng dugo ng nauna sa kanya.

Ang Detalye

Sa talatang apat, may salitang ginamit ang mga prinsipe ng Filisteo na hindi mo agad mapapansin sa salin: "upang hindi siya maging kaaway natin sa digmaan." Ang salitang Hebreo ay satan, ang kalaban, ang humaharang sa daan. Katatawanan ito ng kuwento: ang mga Filisteo ay may takot na maging satan sa kanila si David, at habang ipinapahayag nila ang takot na iyon, sila mismo ang nagiging kasangkapan ng Diyos upang harangan si David sa daan patungo sa pinakamalaking kasalanan ng kanyang buhay. Ang harang na iniisip nilang panganib ay ang harang na kailangan ni David. Ang Diyos ay gumagamit ng hinala, inggit, at lumang sugat ng puso upang bigyan ng bagong pagkakataon ang kanyang lingkod.

Konteksto

Mga taon na si David na tumatakas kay Saul, at sa kawalan ng pagpipilian ay naging bayarang mandirigma siya ni Aquis ng Gat, na nagbigay sa kanya ng Ziklag bilang bayan. Sa mundong iyon, ang isang vassal ay may utang na dugo sa kanyang panginoon: kailangan siyang sumama sa digmaan. Kaya nang tipunin ang mga hukbo sa Aphek para sa isang labanan sa Jezreel, sa hilaga, malayo sa dating maliliit na sagupaan, walang katanggap-tanggap na dahilan upang tumanggi si David. At tandaan ang panunumpa ni Aquis: "Habang nabubuhay si Yahweh." Ang isang haring Filisteo ay sumumpa sa Diyos ng Israel dahil naniwala siyang tapat si David sa kanya. Ganito kalalim ang naipasok ni David sa kanyang sarili.

Pagninilay

Saan sa buhay mo ngayon may kasunduan o katungkulan na pinasok mo nang maluwag ang loob, ngunit ngayon ay hindi na malinis ang daan paalis?

Kung ang harang na sumasalungat sa mga plano mo ngayon ay hindi kaparusahan kundi pagsagip, magbabago ba ang paraan ng pagdadasal mo tungkol dito?