Mga Gawa 22:11

Ang Teksto

Nakatumba, bulag, at inaakay na parang bata patungong Damasco. Ito ang larawan ni Saulo pagkatapos ng liwanag na sumalubong sa kaniya. Ang dating tagapaghatid ng mga bilanggo ay naging umaasa sa kamay ng iba upang makarating sa lungsod na dapat sana niyang salakayin.

Ang Ubod

May isang malalim na katotohanan sa maikling talatang ito: bago maging saksi si Pablo, kinailangan muna siyang bulagin. Ang liwanag na nagpahayag kay Cristo ang siya ring liwanag na kumitil ng kaniyang paningin. May kabalintunaan dito na hindi dapat palampasin. Upang makakita ng totoo, kailangan munang mabulag sa dating pagkakita. Ang taong may mga sulat ng awtoridad sa kaniyang bulsa, ang taong "masigasig sa Panginoon" ayon sa kaniyang sariling pagsasabi, ay biglang walang magawa. Ang unang aral ni Saulo sa bagong Panginoon ay hindi teolohiya kundi pag-asa sa iba, isang pagbagsak ng kaniyang kakayahan.

Ang Pangunahing Hibla

Ang pagbabagong-loob ni Pablo ay hindi hiwalay sa mas malaking kuwento ng Kasulatan tungkol sa Diyos na bumubuwag upang muling magtayo. Kapag lumingon tayo sa Lumang Tipan, nakikita natin ang mga taong dinala sa dilim bago dinala sa tungkulin. Si Jacob na napilay bago binendisyunan. Si Moises na apatnapung taon sa disyerto bago tinawag. At ngayon si Saulo, bulag sa daan patungong Damasco. Ang pattern ay malinaw: ang Diyos ay hindi gumagamit ng mga taong buo sa kanilang sarili. Sa kay Cristo, ang huling pagbagsak ng tao ay ang krus, kung saan ang Panginoon mismo ay dinala sa dilim upang tayo ay dalhin sa liwanag. Si Saulo ay hindi lamang nagbagong-loob; siya ay dinala sa maliit na anyo ng mismong ebanghelyo na kaniyang ipangangaral.

Ang Salamin

Ilan sa atin ang gustong maglakad na parang bulag na inaakay ng iba? Mas gusto nating maging ang umaakay. Mas gusto natin ang mapa, ang plano, ang malinaw na hakbang. Ang talatang ito ay salamin sa ating pagpupumilit na kontrolin ang lahat, sa trabaho, sa pamilya, sa ministeryo. May mga panahong ang Diyos ay bubulagin tayo, hindi upang parusahan, kundi upang tanggalin ang ating tiwala sa sarili nating paningin. Marahil ito ay isang sakit na hindi mo maintindihan. Isang trabahong nawala. Isang plano na bumagsak. Ang tanong ay hindi kung bakit hindi ka na nakakakita ng malinaw. Ang tanong ay: sino ang iyong hinahayaang umakay sa iyo sa dilim? Ang mga kamay ba ng iyong dating pagmamataas, o ang mga kamay ng mga kapatid na ipinadala ng Panginoon?

Ang Konteksto ng mga Nakikinig

Ang mga Judiong nakatayo sa harap ng templo ay nakikinig sa isang manunugis na naging pinag-uusig. Para sa kanila, si Saulo ay dating bayani, isang tao na may lakas at karapatan mula sa punong pari. Nang marinig nilang inaakay-akay siyang parang inutil sa Damasco, ito ay nakakainsulto sa kanilang tainga. Ang isang matapang na Pariseo ay hindi dapat umasa sa iba. Ngunit narito nga si Pablo, hindi ikinakahiya ang kaniyang kahinaan, kundi ginagawa itong pundasyon ng kaniyang patotoo. Sa kultura ng karangalan at kahihiyan, ito ay nakakapagulat. Sinasabi ni Pablo: ang aking awtoridad ay hindi mula sa aking lakas, kundi mula sa Isa na bumagsak sa akin sa lupa.

Ang Detalye

Pansinin ang parirala: "inakay ng mga kasama ko." Ang mga taong ito ang mga kasamahan niya sa misyon ng pag-uusig. Sila ang mga tauhan niya, ang kaniyang mga kasama sa gawain ng karahasan laban sa Daan. At ngayon, sila ang umaakay sa kaniya. Ang dating pinuno ay naging inaakay ng kaniyang sariling mga tauhan. May katahimikan sa detalyeng ito na madalas hindi napapansin. Anong pinag-usapan sa daan? May umiyak ba? May nagalit? Hindi sinasabi ng teksto. Ngunit ang imahen mismo, ng isang lalaking bulag na inaakay ng mga kasabwat niya sa mismong lungsod na dapat sana nilang sinalakay, ay isang tahimik na tanda: ang misyon ni Saulo ay tapos na. May bagong Panginoon na siyang nagdidirekta.

Ang Interteksto

May malinaw na alingawngaw sa kuwento ni Saulo mula sa propesiya ng Isaias. Sinabi ng Panginoon tungkol sa kaniyang lingkod na "aakayin ko ang bulag sa daang hindi nila nalalaman." Ang mga kamay na nag-akay kay Saulo patungong Damasco ay maaaring tao, ngunit sa likod nila ay ang kamay ng Panginoon na tumutupad ng sinaunang pangako. Isipin din ang sinabi mismo ni Cristo sa mga Pariseo sa Juan 9, pagkatapos pagalingin ang lalaking ipinanganak na bulag: "Kung kayo'y bulag, walang kasalanan sana kayo; ngunit ngayong sinasabi ninyo, 'Kami'y nakakakita,' nananatili ang inyong kasalanan." Si Saulo ang eksaktong halimbawa nito. Nagmamalaki siya na nakakakita, kaya siya ay binulag, upang tunay siyang makakita. At sa huli, umaalingawngaw pa rin dito ang mga salita ng manunulat ng Awit: "Ang salita mo ay ilawan sa aking mga paa at liwanag sa aking landas." Kay Saulo, ang liwanag ay unang sumakit bago tumuro ng landas.

Pagninilay

Saan sa iyong buhay ngayon ka pinapabulag ng Diyos, at sino ang mga kamay na ipinadala niya upang umakay sa iyo?

Anong bahagi ng iyong "paningin," ng iyong pagtitiwala sa sarili mong pagunawa, ang kailangang bumagsak upang tunay kang makakita kay Cristo?