Ang Mangangaral 5

Ang Teksto

Nagsisimula ang kabanata sa loob ng templo, sa isang taong papasok upang sumamba, at sinasabi sa kaniya: mag-ingat sa iyong bibig, huwag magmadali sa mga panata, matakot sa Diyos. Pagkatapos ay lumilipat ang mananalaysay palabas sa lansangan at sa palengke, kung saan nakikita niya ang pang-aapi sa mahihirap, ang walang katapusang pagnanasa sa pilak, at ang hindi mapakaling tulog ng mayaman. Nagtatapos siya sa isang matipid na pahayag ng galak: kumain, uminom, magsaya sa gawain, dahil ito ay kaloob ng Diyos.

Ang Puso ng Teksto

Sa likod ng magkakahiwalay na tila mga kawikaan ay iisang tema: ang tao ay maliit, ang Diyos ay nasa langit, at karamihan sa ating mga salita, panata at kayamanan ay singaw lamang. Hindi ito pesimismo. Isa itong etikal na anyo ng pagpapakumbaba. Kung tunay na maliit tayo, mag-iingat tayo sa ating bibig sa harap ng Diyos, hindi natin gagamitin ang kapangyarihan laban sa mahihirap, at hindi natin ipagkakamali ang kayamanan bilang buhay. Ang takot sa Diyos ang nagtatakda ng hangganan sa ating pananalita, ambisyon, at pag-aari. Wala nito, lahat ay nauuwi sa kahangalan, kahit ang relihiyosong kabanalan.

Ang Pangunahing Sinulid

Ang babala tungkol sa maraming salita sa tahanan ng Diyos ay tumatagos hanggang sa pagtuturo ni Jesus na huwag paulit-ulit magsalita sa panalangin na parang ang mga Gentil. Ang parehong instinct ay nasa likod: ang Diyos ay nasa langit, alam niya na ang kailangan mo, kaya huwag kang magyabang ng maraming pananalita. At ang pahayag na hubad tayong dumating at hubad tayong aalis ay tinutugunan ni Pablo kay Timoteo: walang tayong dinala sa mundo, at malinaw na wala rin tayong madadala. Sa Cristo, hindi nawawala ang katotohanang ito; sa halip, binibigyan ito ng ibang lugar, dahil ang tunay na kayamanan ay hindi na iniimbak sa kamalig kundi ibinibigay sa mga kamay ng Ama.

Ang Salamin

May tatlong lugar kung saan tinatamaan tayo ng kabanatang ito. Una, sa pagsamba. Gaano tayo kadalas dumadating sa simbahan na puno na ng ating sariling opinyon, nakahandang magsalita, magpaliwanag, magbigay ng payo sa Diyos? Sabi ng teksto: makinig muna. Pangalawa, sa pera. Ang tanong ay hindi kung mayaman ka o mahirap, kundi kung ano ang ginagawa ng iyong pera sa iyong pagtulog. Kung hindi ka na makatulog dahil sa mga numero, may nangyayari nang mali. Pangatlo, sa mga pangako. Ang mga panatang binitawan mo sa kasal, sa binyag ng iyong anak, sa mga gabing tinawagan mo ang Diyos ng tulong, ang mga ito ay hindi nakalimutan sa langit kahit nakalimutan mo na.

Ang Konteksto

Ang mga unang nakarinig nito ay mga taga-Israel na alam kung ano ang templo, ang mga panata, at ang paghahandog. Ang panata sa Diyos ay isang seryosong bagay na nakatali sa isang matinding pangyayari: isang sakit, isang labanan, isang pagkabuntis. Karaniwang binibitawan ito sa init ng sandali. Ang "tagapagbalita ng pari" sa taludtod 6 ay tumutukoy sa opisyal na dumarating para singilin ang panata. Ang katatawanan ng manunulat ay malupit: huwag mong sabihin sa kaniya na "nagkamali lang ako." Nakita rin nila ang pang-aapi sa lalawigan, ang mga opisyal na kumakain sa mahihirap habang ang mas mataas ay nakatingin lang. Ang taludtod 8 ay hindi teolohikal na pagsusuko kundi mapait na obserbasyon: ang burukrasya ay may sariling ekolohiya ng korupsyon.

Ang Detalye

Pansinin ang taludtod 12: "Ang tulog ng isang manggagawa ay mahimbing, kahit kaunti ang kinain o napakarami, ngunit ang kayamanan ng taong mayaman ay hindi siya pinahihintulutang matulog nang mahimbing." Ang pagtulog ay isa sa mga pinakatapat na diagnostic ng ating kalooban. Hindi ito nasusukat ng bank statement kundi ng kung paano ka nakahiga sa gabi. May isang uri ng kapaguran na nagdudulot ng pahinga, at may isang uri ng pag-aari na nagdudulot ng pagpupuyat. Ang teksto ay hindi nagsasabi na masama ang pagiging mayaman; sinasabi nito na may bagay na hindi maibibili ng pera, at ang pagtulog ay isa doon. Kung nawawala ang iyong tulog, tanungin mo kung ano ang iyong iniingatan.

Ang Interteksto

Dalawang tinig ang nakikinig kasama ng kabanatang ito. Una, si Jesus sa Mateo tungkol sa pag-iimbak: huwag kayong magtipon ng kayamanan sa lupa kung saan ito sinisira ng tanga at kalawang. Hindi niya ipinagbabawal ang trabaho; sinasabi niya na ang mga kayamanang inimbak ay may kakaibang bisa laban sa nag-iimbak, katulad mismo ng sinabi ng Mangangaral sa taludtod 13. Pangalawa, ang panalangin ni Agur sa Kawikaan 30: huwag mo akong bigyan ng kahirapan o kayamanan, pakainin mo lamang ako ng aking bahagi. Ito mismo ang inilalarawan sa taludtod 18, ang tao na tumatanggap ng kaniyang bahagi at nagagalak dito. Ang etika ng Mangangaral ay hindi asetiko ni materyalistiko; ito ay etika ng bahagi, ng natatanggap na kaloob, hindi ng inaagaw o iniimbak.

Pagninilay

Kung babantayan mo ang iyong pagtulog sa loob ng isang linggo bilang thermometer ng iyong kalooban, ano kaya ang lalabas na diagnosis?

Anong panata o pangako ang binitawan mo sa Diyos o sa isang tao, na alam mong hindi mo pa tinutupad, at ano ang unang hakbang sa pagtupad nito ngayong linggo?