Ezekiel 7

Ang Teksto

Dumating ang salita ni Yahweh kay Ezekiel at ang mensahe ay isang salita lamang, paulit-ulit: "Isang wakas! Isang wakas ang darating sa apat na hangganan ng lupain!" Hindi na ito banta o babala na may kondisyon; wala nang "kung magsisisi kayo." Hahatulan ng Diyos ang Israel ayon sa kanilang mga pamamaraan, ibabalik sa kanila ang kanilang mga pagkasuklam, at wala nang habag sa kaniyang mga mata. Bumagsak ang ekonomiya (walang saysay ang bilihan at paninda), bumagsak ang hukbo (hinipan ang trumpeta ngunit walang lumalabang tao), bumagsak ang relihiyon (dudungisan ang banal na lugar), at bumagsak ang pamahalaan (magluluksa ang hari). Ang natitira ay mga takas sa bundok, nananaghoy, "bawat tao dahil sa kaniyang kasalanan."

Ang Ubod

Tatlong beses sinabi ng Diyos na hahatulan niya sila "ayon sa inyong pamamaraan," at sa dulo: "hahatulan ko sila sa kanilang mga sariling pamantayan." Ito ang matalim na teolohiya ng kabanatang ito. Ang hatol ng Diyos ay hindi arbitraryong pagsabog ng galit; ito ay ang paghahayag ng kung ano talaga ang kanilang pinili. Ang karahasan sa lungsod ay naging tanikala nila. Ang ginto na inilagay nila sa itaas ng lahat ay naging basura sa lansangan. Ang Diyos ay hindi nag-iimbento ng parusa; binibigay niya sa tao ang kaniyang paraan, buo, walang paikot. At ang layunin ay hindi paglipol kundi pagkakilala: "upang malaman ninyo na ako si Yahweh." Kahit ang pagkawasak ay may pakay na patotoo.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

May isang linyang hindi mapapalampasan: "hindi kayo titingnan ng aking mga mata ng may habag at hindi ko kayo kaaawaan." Ganito ang timbang ng kasalanan kapag walang nagtakip nito. At dito lumalalim ang kalbaryo. Sa krus, ang Anak ay hindi tinanggihan dahil sa sarili niyang pamamaraan kundi dahil sa atin; ang mga mata na tumalikod sa Jerusalem ay tumalikod din sa kaniya, nang sumigaw siya sa dilim. Hindi binabaliwala ng ebanghelyo ang Ezekiel 7; pinapasan nito. Kaya ang biyaya ay hindi paglambot ng Diyos sa kasalanan kundi paglipat ng bigat. Ang "wakas" na dumating sa Jerusalem ay dumating din sa Golgota, at doon lamang ito naging simula.

Ang Salamin

Tumingin ka sa talatang 19: itatapon nila ang pilak sa lansangan, at ang ginto ay magiging tulad ng hindi katanggap-tanggap. Hindi sinasabi ng Diyos na masama ang pera; sinasabi niyang may araw na hindi ka nito maabot. "Hindi maliligtas ang kanilang buhay at hindi mapapawi ang kanilang gutom." Isipin mo ang mga bagay na sinasandalan mo tuwing gabi: ang laki ng iyong sinasahod, ang posisyon sa trabaho na nagbibigay sa iyo ng halaga, ang katawan na iyong iniingatan, ang oras na iyong pinapangunahan sa iba. Hindi masama ang mga ito. Hindi lang sila makapagliligtas. At ang talatang 25 ay nakakatakot dahil pamilyar: "Hahanapin nila ang kapayapaan, ngunit hindi ito masusumpungan." Ilang gabi mo nang hinanap ang kapayapaan sa mga bagay na hindi kayang magbigay nito?

Ngayong araw, gawin ito: buksan ang iyong banking app o kunin ang iyong pitaka, tingnan ang numero, at sabihin nang malakas, "Hindi sila kayang iligtas ng kanilang pilak at ginto." Pagkatapos ay pangalanan sa Diyos ang isang bagay na iyong pinagkakatiwalaan sa halip na siya.

Ang Pangunahing Tauhan

Ang Diyos ang nagsasalita mula sa unang talata hanggang sa huli, at ang kaniyang emosyon ay hindi pinatatago ng teksto. "Ibubuhos ko ang aking poot laban sa inyo at mapupuno ang aking matinding galit sa inyo." Hindi ito malamig na hukom na nagbabasa ng hatol; ito ang Diyos na matagal nang tinapakan sa sarili niyang tahanan. Pero pansinin: walang kapritso rito. Ang galit niya ay eksaktong katumbas ng kanilang ginawa, hindi mas mataas. At may isang linyang nagbibigay ng lamig sa gitna ng apoy: "itatalikod ko ang aking mukha mula sa kanila." Hindi kamay ang unang bumagsak kundi mukha na tumalikod. Ang pinakamabigat na hatol ay ang pag-alis ng presensiya, at sabik pa rin ang Diyos na kilalanin siya kahit doon.

Ang Profile

Ang mga unang nakarinig ay mga bihag sa Babilonia, mga Judiong may tirahan, negosyo, at pag-asa na sandali lamang ito. Sa kanila, ang Jerusalem ay hindi pa bumagsak. Sila ang mga nagsasabing may templo pa naman, may hari pa naman, may pari at propeta pa naman. At isa-isang sinasagad ni Ezekiel ang mga sandalang ito: mawawala ang kautusan mula sa pari, ang payo mula sa nakatatanda, magluluksa ang hari. Naririnig nilang binubuwag ang lahat ng institusyong sinasandalan nila mula sa malayo. Para sa kanila, walang komportableng distansya sa kabanatang ito. Ang tinig na dapat magbigay ng kaginhawaan sa mga bihag ay nagsasabing ang bahay ay hindi na babalikan sa dating anyo.

Ang Intertekst

Sa Amos 5, hinahanap ng mga tao ang araw ni Yahweh na iniisip nilang tagumpay nila, at sinasabi ni Amos na iyon ay kadiliman, hindi liwanag. Ganoon din ang Ezekiel 7: ang araw na inaasahan ng bayan ay laban sa kanila, hindi para sa kanila. Ang pagiging bayan ng Diyos ay hindi proteksyon sa paghatol; ito ang nagpapabigat nito. At tumunog muli ang pilak sa Santiago 5, kung saan ang ginto ng mayayaman ay kinalawang at ang kalawang ay nagiging saksi laban sa kanila. Dalawang libong taon ang layo, pareho ang logika: kung ano ang sinasandalan mo, iyon ang huhusga sa iyo.

Pagninilay

Kung hahatulan ka ngayon "ayon sa sarili nilang kaparaanan," anong pattern sa iyong linggo ang pinakaayaw mong ibalik sa iyo?

Saan ka huling naghanap ng kapayapaan, at bakit hindi mo ito nasumpungan doon?