Genesis 26

Ang Teksto

May taggutom muli sa lupain, gaya noong panahon ni Abraham, at ang unang hakbang ni Isaac ay pababa sa Gerar, sa hangganan ng Filisteo, na parang hinihila siya ng ruta patungong Ehipto. Doon nagpakita si Yahweh at pinigil siya: huwag kang bumaba, manatili ka rito, at ako ay sumasainyo. Nanatili nga si Isaac, ngunit itinago rin niya ang katotohanan tungkol kay Rebeca dahil sa takot na siya ay patayin. Gayunpaman, pinagpala siya ng Diyos ng sandaang ulit na ani, ng mga kawan at mga lingkod, hanggang sa kainggitan siya at pinalayas. Muli niyang hinukay ang mga balon ng kanyang ama, tatlong beses, hanggang sa may isang hindi na pinag-awayan. Nagtapos ang kabanata sa isang altar sa Beer-seba, isang tipan sa dating kaaway, at sa dalawang asawa ni Esau na nagdala ng kalungkutan sa kanyang mga magulang.

Ang Puso ng Teksto

Ang pangakong narinig ni Isaac ay halos kapareho ng kay Abraham, ngunit may isang linya na hindi natin agad matanggap: "Gagawin ko ito dahil sinunod ni Abraham ang aking utos." Pinagpapala ang anak alang-alang sa ama. Hindi ito gantimpala sa talento ni Isaac; sa buong kabanata, halos hindi siya nagsasalita maliban kapag siya ay natatakot o nagpapangalan ng balon. Siya ang tagapagmana, hindi ang bayani. At doon nakasalalay ang puso ng teksto: ang biyaya ay naipapasa, hindi napagtatrabahuhan. Habang si Isaac ay nagsisinungaling sa Gerar gaya ng kanyang ama noon, ang Diyos ay hindi umaatras sa kanyang sumpa. May kakaibang katahimikan sa paraan ng pagpapala: walang pagsaway sa kasinungalingan ni Isaac, walang pagpapaliwanag. Ang Diyos ay nananatiling kasama, at iyon mismo ang nagiging kakila-kilabot at nakaaaliw nang sabay.

Ang Hibla sa Malaking Kuwento

Isang linya sa pangako ang lumalampas sa pamilya ni Isaac: "Sa pamamagitan ng iyong mga kaapu-apuhan ang lahat ng bansa sa lupa ay pagpapalain." Hindi ito tungkol sa isang mayamang pastol na pinalad sa taggutom. Ito ang pangakong unti-unting umaabot hanggang sa isang Anak na isisilang sa angkang ito, at sa kanya mapupunta ang pagpapala sa mga bansang dating kaaway, gaya ng mga Filisteong dumating kay Isaac at nagsabing "Tunay nga, ikaw ay pinagpala ni Yahweh." Kakaiba ngang isipin: ang kaaway ang unang nakakita sa presensya ng Diyos sa buhay ni Isaac. Ganoon din ang hugis ng ebanghelyo, kung saan ang mga malalayo ang madalas unang makakilala. At ang mga balon? Si Jesus ay uupo sa isang balon ni Jacob at magsasabing may tubig siyang hindi na mauubos. Ang paghuhukay ni Isaac ay isang maliit na anino ng hinahanap-hanap ng mundo.

Ang Salamin

Tingnan mong mabuti ang takot ni Isaac. Hindi siya nagsinungaling dahil masama siyang tao kundi dahil mahal niya ang buhay niya at alam niyang mahina siya sa harap ng mga may kapangyarihan. Ganoon din tayo kapag binabago natin nang kaunti ang katotohanan sa opisina, kapag hindi natin binabanggit ang isang bagay sa asawa dahil mas tahimik ang gabi kung hindi, kapag pinoprotektahan natin ang sarili sa pamamagitan ng paglalagay sa iba sa panganib. At tingnan mo rin ang mga balon. May mga bagay sa buhay mo na hinukay ng mga nauna sa iyo, pananampalatayang pinagtiyagaan ng isang lola, at tinabunan ng panahon at kapabayaan. Hindi ka inaatasang gumawa ng bago; inaatasan kang maghukay muli. Ngayong araw, isulat sa papel ang pangalan ng isang taong nanalangin para sa iyo bago mo pa ito nalaman, at basahin nang malakas ang pangalang iyon sa Diyos bilang pasasalamat.

Ang Detalye

Nang tumingin si Abimelec sa bintana, nakita niya si Isaac na "nilalambing si Rebeca." Ang salitang Hebreo rito ay metsaheq, galing sa ugat na tumatawa. Iyon mismo ang pangalan ni Isaac: tawa. Ang pangalan niya ang nagbunyag sa kanya. Hindi siya nahuli sa kasinungalingan dahil may nagsalita o may nagreklamo, kundi dahil hindi niya napigil ang sarili niyang kaligayahan sa asawa niya. Ang pagmamahal ang sumira sa takip ng kasinungalingan. May tahimik na awa roon. Hindi ipinahiya ng Diyos si Isaac sa pamamagitan ng isang hampas kundi sa pamamagitan ng isang sandali ng totoong pagmamahal na hindi niya kayang itago. Minsan hindi tayo nalalantad ng ating kasalanan kundi ng kung sino talaga tayo sa ilalim nito.

Ang mga Unang Nakarinig

Ang unang nakarinig nito ay isang bayang nakakaalam kung ano ang tubig. Sa tuyong Negev, ang balon ay hindi gamit sa bahay kundi buhay o kamatayan, at ang pag-aagawan sa balon ay karaniwan at madugo. Narinig din nila ang pamilyar na tukso: taggutom, at ang mata ay awtomatikong lumilingon pababa sa Ehipto, kung saan may pagkain pero may pagkaalipin din. "Huwag kang pumunta sa Ehipto" ay hindi payong heograpikal lamang para sa kanila; iyon ang sinasabi sa bawat henerasyon na gustong lutasin ang gutom sa paraang hindi na kailangan ang pangako. At nang marinig nila ang "hanggang sa araw na ito" tungkol sa Beer-seba, naiintindihan nila: ang pangalang alam namin ay galing sa isang lalaking hindi kailanman nag-angkin, tatlong beses na umalis, at hinayaan ang Diyos ang magbigay ng lugar.

Ang Tanong

Bakit walang isang salita ng pagsaway ang Diyos sa kasinungalingan ni Isaac? Si Abimelec pa ang nagsabi ng "Ano itong ginawa mo sa amin?" Isang paganong hari ang naging tinig ng konsensya, habang tahimik ang Diyos; at pagkatapos ng insidente, sa parehong lupain, doon dumating ang sandaang ulit na ani. Hindi ito tinatakpan ng teksto at hindi rin ipinapaliwanag. Hindi rin ito ibig sabihin na walang halaga ang katapatan, dahil ang takot ni Isaac ay halos naglagay sa buong bayan sa pagkakasala. Ang nakakailang ay ito: ang katapatan ng Diyos ay hindi nakasalalay sa atin, at hindi iyon palaging kumportable. Tinatanggal nito ang ating kontrol. Hindi natin kayang sabihing "binigyan niya ako nito dahil karapat-dapat ako" at hindi rin "iiwan niya ako dahil nabigo ako." At ang kabanata ay nagtatapos nga sa kalungkutan sa loob mismo ng tahanan ng pinagpala. Hindi sinisigurado ng pagpapala ang isang payapang pamilya. Iyon ang naiwang bukas na sugat sa dulo ng talata 35.

Pagninilay

Aling "balon" sa iyong pinagmulan ang tinabunan ng panahon, at ano ang unang paghukay na kaya mong simulan ngayong linggo?

Kailan ka huling umalis sa isang away sa halip na manalo, at paano mo malalaman ang pagkakaiba ng takot at ng pagtitiwala sa desisyong iyon?