Paliwanag sa Bibliya

Genesis 46

Biblia
Ang kabanatang ito ay ginawang posible ng JL Group

Ang Teksto

Sa bingit ng Canaan, sa Beer-seba, huminto ang matandang si Jacob at nag-alay ng handog sa Diyos ng kaniyang amang si Isaac; doon siya kinausap ng Diyos sa pangitain sa gabi at pinayagang bumaba sa Ehipto, may kasamang pangako: "Bababa ako kasama mo sa Ehipto at tunay na ibabalik kitang muli." Sumunod ang mahabang talaan ng mga pangalan, pitumpong kaluluwa ng sambahayan ni Jacob. At sa huli, ang pagtatagpo sa Gosen: yumakap si Jose sa leeg ng kaniyang ama at humagulgol nang matagal.

Ang Ubod

Hindi basta paglipat ng pamilya ang nangyayari rito. Ang Beer-seba ay hangganan: ang huling hudyat ng lupaing ipinangako bago ang disyerto papuntang Ehipto. Doon mismo tumigil ang matanda, at hindi dahil pagod ang mga kamelyo. Alam niya ang kasaysayan. Bumaba si Abraham sa Ehipto at halos mawala ang asawa; pinagbawalan si Isaac na bumaba. Ngayon, may pagkain doon at may anak na buhay, pero may bigat sa dibdib: tama ba ito o pagtalikod sa pangako? Ang sagot ng Diyos ay hindi paliwanag kundi pagsama. Hindi niya tinanggal ang panganib ng Ehipto; sinabi niyang doon siya gagawing dakilang bansa at doon siya sasama. Ito ang puso: ang Diyos ng pangako ay hindi nakakulong sa lupain ng pangako.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

"Bababa ako kasama mo sa Ehipto." Ang pangungusap na iyon ang nagtatanim ng binhi ng buong Exodo. Ang pitumpong tao na bumaba ay magiging bayang milyon-milyon; ang "ibabalik kitang muli" ay matutupad hindi lamang sa pagdadala ng bangkay ni Jacob pabalik sa Macpela kundi sa paglabas ng buong Israel sa ilalim ni Moises. Ang Diyos na bumababa kasama ang kaniyang bayan sa dayuhang lupa ay hindi natin maiiwasang makilala nang tuluyan nang maglaon: isang Anak na dinala rin sa Ehipto bilang sanggol upang iligtas sa espada, at bago pa iyon, isang Diyos na bumaba sa ating laman. Ang paulit-ulit na anyo ng kaligtasan sa Biblia ay ganito: ang Diyos ay sumasama sa pagbaba bago siya magdala pataas.

Ang Salamin

May mga sandaling kailangan nating lumipat sa lugar na hindi natin pinangarap. Trabahong nasa ibang bansa dahil doon lang may pagkain sa mesa. Pagpapasyang ilipat ang magulang sa bahay ng kapatid. Kasal na kailangang magsimula sa isang lungsod na hindi mo gusto. At laging may tinig sa loob: kung lilipat ako rito, iiwan ko ba ang Diyos sa lumang lugar? Ganiyan ang takot ni Jacob, at hindi ito pinagtawanan ng Diyos. Pero tandaan kung saan siya nagtanong: sa altar, bago ang kariton. Hindi niya hiniling ang basbas matapos maipasya ang lahat. Bago ka matulog ngayong gabi, isulat sa isang papel ang isang desisyong matagal mo nang binubuno, at sabihin nang malakas sa Diyos: "Hindi ako aalis dito nang wala ka."

Ang Tanong

Bakit pinayagan ng Diyos ang pagbaba sa Ehipto, gayong alam niyang ang pagbabang iyon ay magiging apat na raang taon ng pang-aalipin? Hindi ito itinago ng teksto; hindi rin ito ipinaliwanag. Sinabi ng Diyos ang magandang bahagi, ang dakilang bansa at ang pagbabalik, pero hindi niya binanggit ang latigo, ang putik at ang mga sanggol sa Nilo. Madaling sabihing lahat iyon ay "bahagi ng plano", pero hindi iyan sinasabi ng kabanata. Ang ibinibigay lang nito ay isang pangako ng presensiya. Baka iyon na ang tanging bagay na kayang buhatin ng isang matandang lalaki sa gabi bago ang mahabang paglalakbay: hindi ang buong mapa, kundi ang katiyakan na hindi siya mag-isa.

Ang Detalye

"Isasara ni Jose ang iyong mga mata sa pamamagitan ng kanyang sariling kamay." Mabilis nating nilalagpasan ito, pero dito tumutulo ang luha ng matanda. Dalawampu't dalawang taon niyang akala, ang anak niya ay ginutay ng hayop at walang labi, walang libing, walang kamay na nagsara ng mga mata. Ang gawaing iyon ay tungkulin ng panganay na anak sa namatay na ama, tanda ng karangalan at ng hindi naputol na angkan. Ipinapangako ngayon ng Diyos na si Jose mismo, ang itinuring na patay, ang gagawa nito. Kaya nang makita ni Jacob ang mukha ni Jose sa Gosen, sinabi niya, "Ngayon hayaan mo na akong mamatay." Hindi iyon pagsuko. Iyon ay tao na naabot ang bagay na hindi na niya inaasahan.

Ang mga Unang Nakarinig

Ang kuwentong ito ay narinig ng isang bayang nakaalis na sa Ehipto, mga taong may alaala ng putik at ladrilyo. Para sa kanila, ang listahan ng pitumpong pangalan ay hindi nakakaantok; iyon ang kanilang sariling mga lolo. Dito nagsimula ang bawat tribo: ang Levi na magdadala ng pagkasaserdote, ang Juda na magdadala ng trono. At ang huling linya ay matalas sa kanilang pandinig: "ang bawat pastol ay kasuklam-suklam sa mga taga-Ehipto." Hindi sila kailanman magiging katanggap-tanggap doon. Ang kanilang hiwalay na tahanan sa Gosen, na mukhang diskriminasyon, ang siyang nag-ingat sa kanilang pagkakakilanlan hanggang sa araw ng paglaya. Ang kahihiyan ay naging kanlungan.

Pagninilay

Saan ka huling huminto para magtanong sa Diyos bago ka magpasya, at kailan ka huling umalis nang hindi nagtatanong?

Sino ang taong gusto mong makita bago ka mamatay, at ano ang pumipigil sa iyo ngayon?

Ibahagi ang paliwanag na ito

Tumulong sa pagpapalaganap ng ebanghelyo. Ipadala ang paliwanag na ito sa isang taong maaaring mapalakas ng loob nito.

WhatsApp Email Facebook X / Twitter

Mga madalas itanong tungkol sa Genesis 46

Mabilisang sagot sa mga pinakakaraniwang tanong tungkol sa talatang ito ng Bibliya.

Ano ang ibig sabihin ng Genesis 46?
Sa bingit ng Canaan, sa Beer-seba, huminto ang matandang si Jacob at nag-alay ng handog sa Diyos ng kaniyang amang si Isaac; doon siya kinausap ng Diyos sa pangitain sa gabi at pinayagang bumaba sa Ehipto, may kasamang pangako: "Bababa ako kasama mo sa Ehipto at tunay na ibabalik kitang muli.
Tungkol saan ang Genesis 46?
Hindi basta paglipat ng pamilya ang nangyayari rito. Ang Beer-seba ay hangganan: ang huling hudyat ng lupaing ipinangako bago ang disyerto papuntang Ehipto. Doon mismo tumigil ang matanda, at hindi dahil pagod ang mga kamelyo. Alam niya ang kasaysayan. Bumaba si Abraham sa Ehipto at halos mawala ang asawa; pinagbawalan si Isaac na bumaba.
Ano ang makasaysayang konteksto ng Genesis 46?
"Bababa ako kasama mo sa Ehipto." Ang pangungusap na iyon ang nagtatanim ng binhi ng buong Exodo. Ang pitumpong tao na bumaba ay magiging bayang milyon-milyon; ang "ibabalik kitang muli" ay matutupad hindi lamang sa pagdadala ng bangkay ni Jacob pabalik sa Macpela kundi sa paglabas ng buong Israel sa ilalim ni Moises.
Ano ang itinuturo sa atin ng Genesis 46 tungkol sa katangian ng Diyos?
May mga sandaling kailangan nating lumipat sa lugar na hindi natin pinangarap. Trabahong nasa ibang bansa dahil doon lang may pagkain sa mesa. Pagpapasyang ilipat ang magulang sa bahay ng kapatid. Kasal na kailangang magsimula sa isang lungsod na hindi mo gusto. At laging may tinig sa loob: kung lilipat ako rito, iiwan ko ba ang Diyos sa lumang lugar?
Paano nananatiling makabuluhan ang Genesis 46 sa kasalukuyan?
Bakit pinayagan ng Diyos ang pagbaba sa Ehipto, gayong alam niyang ang pagbabang iyon ay magiging apat na raang taon ng pang-aalipin? Hindi ito itinago ng teksto; hindi rin ito ipinaliwanag. Sinabi ng Diyos ang magandang bahagi, ang dakilang bansa at ang pagbabalik, pero hindi niya binanggit ang latigo, ang putik at ang mga sanggol sa Nilo.

More questions about Genesis →

Ano ang nakaantig sa iyo sa Genesis 46?

Wala pang naibabahaging kabatiran sa bahaging ito. Maging una sa pag-iiwan ng isang bagay: isang kabatiran, panalangin o pasasalamat.

Tuklasin ang talatang ito sa ibang antas

Baguhan, teologo, o ibang haba ng pagbasa? Isaayos ang mga setting at gumawa ng sarili mong bersyon.

Buksan sa study tool