Mga Hebreo 12:16

Ang Teksto

Isang maikling babala, pero may ngipin: tiyakin ninyong walang sinuman sa inyo ang nabubuhay sa seksuwal na kalaswaan, at walang sinumang maging "hindi maka-diyos na tao kagaya ni Esau." At para hindi malabo ang ibig sabihin ng salitang iyon, binigyan tayo ng may-akda ng isang larawan na hindi mo na malilimutan: ang panganay na anak ni Isaac na "ipinagpalit sa isang pagkain ang karapatan bilang panganay." Isang mangkok ng sabaw kapalit ng lahat ng pangakong nakalakip sa pagiging panganay sa pamilya ng tipan. Hindi ito isang kuwento tungkol sa isang halimaw ng kasamaan. Ito ay kuwento tungkol sa isang taong gutom, pagod, at hindi na nag-isip pa ng kinabukasan.

Ang Puso ng Teksto

Ang salitang isinalin dito na "hindi maka-diyos" ay bebelos sa Griyego, na literal na nangangahulugang "pangkaraniwan," ang kabaligtaran ng banal. Hindi ito nangangahulugang ateista o mapanlait sa Diyos. Ang bebelos ay ang taong tinatrato ang sagrado na parang karaniwan lamang, na hinahawakan ang mga bagay ng Diyos nang walang paggalang dahil hindi niya nakikita ang halaga nito. Iyan ang tunay na panganib na binabanggit sa kabanatang ito, hindi ang matinding pag-uusig kundi ang unti-unting pagiging manhid. Pansinin kung saan ito nakalagay: sa pagitan ng babala tungkol sa "ugat ng kapaitan" at ng pangakong tumatanggap tayo ng "kahariang hindi nayayanig." Ang biyaya ay totoo at ibinibigay nang libre, pero may isang paraan ng pamumuhay na basta na lang ipinagkikibit-balikat ito, at hinihingi ng sulat na magbantayan tayo sa isa't isa laban doon.

Ang Sinulid na Nagdurugtong

Ang karapatan ng panganay sa pamilya ni Abraham ay hindi lamang usapin ng mas malaking bahagi sa mana. Ito ang puwesto sa linya ng pangako: ang lupain, ang binhi, ang bansang pagpapalain ng lahat ng pamilya sa mundo. Nang ipagpalit iyon ni Esau sa isang mangkok ng pagkain, hindi lang pera ang nawala sa kaniya; ipinagkibit-balikat niya ang hinaharap na itinatahi ng Diyos. At tingnan kung paano binabalikan ito ng may-akda makalipas ang pitong talata: lumalapit daw tayo "sa kapulungan ng mga unang ipinanganak na inilista sa langit." Iyan ang kabaligtaran ni Esau. Kay Cristo, ang tunay na Panganay na hindi ipinagpalit ang kaniyang mana kundi ibinahagi ito, nakalista tayo sa listahang hindi mabibili ng anumang sabaw.

Ang Salamin

Walang nagbebenta ng kaniyang kaluluwa sa isang mahinahong Linggo ng umaga. Ibinebenta natin ito sa alas-onse ng gabi, pagod, gutom, nag-iisa, kapag ang pangmatagalan ay parang abstrakto at ang kagyat ay parang tanging totoo. Ang pagsisinungaling sa report para hindi mabawasan ang bonus. Ang pang-aapi sa asawa dahil sa sobrang pagod para pumili ng magandang salita. Ang tab na binubuksan mo kapag tulog na ang lahat. Hindi ito pagtalikod sa Diyos sa teorya; ito ay isang kalakalan, at palaging mukhang mura ang presyo sa sandaling iyon. Kilalanin ang oras ng araw kung kailan ka pinakamahina. Isulat ngayon sa isang papel: "Sa ganitong oras ako nagugutom," ilagay ito sa tabi ng iyong kama, at bago matulog, sabihin nang malakas kung ano ang tumatanggi kang ipagpalit.

Ang Detalye

"Sa isang pagkain." Dalawang salita lang, pero doon nakasalalay ang buong bigat ng talata. Hindi sinabi ng may-akda na ipinagpalit ni Esau ang kaniyang karapatan sa isang kaharian, o sa pag-ibig ng isang babae, o sa pagliligtas ng kaniyang buhay. Isang hapunan. At ang nakakasakit, para kay Esau noong sandaling iyon, patas ang palitan. Ganyan gumagana ang pagiging manhid sa sagrado: hindi nito binabawasan ang halaga ng mga bagay ng Diyos sa pamamagitan ng pangangatwiran, kundi sa pamamagitan ng pagpapalaki sa halaga ng nasa harap mo ngayon. Ang mga pangako ay malabo at malayo; ang amoy ng sabaw ay totoo. Ang pananampalataya, sa buong kabanata 11 at 12, ay eksaktong kabaligtaran nito: ang kakayahang bilangin nang tama ang hindi pa nakikita.

Ang Ugnayan sa Ibang Teksto

Sa Genesis 25, umuwi si Esau mula sa parang, humingi ng pulang nilaga, at ipinagbili ang kaniyang pagkapanganay; nagtapos ang kuwento sa isang matipid na komentaryo na hinamak niya ang kaniyang karapatan. Hindi iyon pinalalambot ng Hebreo. Pero may tensiyon dito na hindi dapat itago: sa Roma 9 ginagamit ni Pablo ang parehong magkapatid para ipakita na ang pagpili ng Diyos ay nauna pa sa anumang ginawa nila. Alin ngayon, ang pagpili ba ng Diyos o ang kalakalan ni Esau? Hindi sinasagot ng Hebreo ang tanong na iyon dahil hindi iyon ang trabaho ng babala. Ang isa pang echo ay nasa talata 24, kung saan ang dugo ni Jesus ay "higit na nagsasalita ng mabuti kaysa sa dugo ni Abel." Dalawang magkapatid na nagkabaliktad: si Abel na pinatay, si Esau na nagbenta. Sa pagitan nila nakatayo ang Kapatid na nagbayad.

Ang Tanong

Ang talatang kasunod ang bumabangga: hinanap ni Esau ang biyaya nang may luha at hindi na ito natagpuan. May punto ba ng walang balikan? Marami ang nagmamadaling magpaliwanag na ang hinanap ni Esau ay ang pagpapala, hindi ang pagsisisi, at tama iyon sa teksto. Pero hindi tinatanggal niyon ang lamig ng pangungusap. May mga desisyon na may bunga na hindi mo na mababawi, at hindi ipinapangako ng Kasulatan na palaging naibabalik ng Diyos ang nasirang bagay sa dating ayos. Ang naipapangako: ang pagnanais na magsisi ay hindi bunga ng iyong lakas kundi regalo. Kung tumatagos sa iyo ang babalang ito at kinakabahan ka, iyon mismo ang palatandaan na hindi ka pa manhid. Ang nabibingi ay hindi nag-aalala.

Pagninilay

Anong "isang pagkain" ang paulit-ulit mong tinatanggap bilang patas na palit sa isang bagay na ibinigay sa iyo ng Diyos?

Sino sa iyong paligid ang kailangang may magbantay para sa kaniya, ayon sa utos na "maging maingat," at handa ka bang gawin iyon kahit hindi ito matatanggap nang mabuti?