Job 31

Ang Teksto

Sa huling talumpati niya, hindi na nakikipagtalo si Job sa kaniyang mga kaibigan kundi sa Diyos mismo. Isa-isa niyang inihahayag ang kaniyang buhay sa anyo ng sumpa: kung ganito ako, nawa'y mangyari sa akin ang ganoon. Mata, pera, lupa, mga katulong, mga biyuda, mga ulila, mga kaaway, mga dayuhan; walang bahagi ng buhay niya ang hindi niya hinaharap. At sa dulo, nilagdaan niya ito: "narito ang aking lagda; hayaang sagutin ako ng Makapangyarihan!" Pagkatapos, katahimikan. "Tapos na ang mga salita ni Job."

Ang Ubod

Ang pinakamatalim na pangungusap sa buong kabanata ay hindi tungkol sa sex o pera kundi tungkol sa mga katulong: "Hindi ba't ginawa rin sila ng siyang gumawa sa akin sa sinapupunan?" Iyon ang pundasyon ng buong etika ni Job. Hindi siya mabuti dahil kapaki-pakinabang ito, o dahil may nakatingin, o dahil may batas na pumipigil sa kaniya. Mabuti siya dahil ang taong nasa harap niya ay kapwa likha ng iisang Diyos, at dahil ang Diyos na iyon ay "nakikita ang aking mga pamamaraan at binibilang ang lahat ng aking mga hakbang." Ang moralidad dito ay hindi listahan ng ipinagbabawal kundi tugon sa isang Diyos na nakatingin at nagbibilang. Kaya naaabot niya ang puso at mata, hindi lamang ang kamay.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

May isang bagay sa kabanatang ito na parang nakasandal sa hangganan ng Lumang Tipan. Humihingi si Job ng isang kasulatan ng sakdal, ng isang paglilitis, ng isang Diyos na sasagot. Nais niyang humarap "gaya ng isang prinsipeng malakas ang loob." Ito ang pinakamalapit na narating ng isang tao sa pag-aangkin ng sariling katuwiran sa harap ng Diyos, at kahit sa kaniya ay hindi ito sapat: sasagot nga ang Diyos sa kabanata 38, pero hindi sa paraang inaasahan niya. Ang landas patungo sa paglitaw nang nakatayo sa harap ng Diyos ay hindi sa pamamagitan ng ating listahan ng kabutihan kundi sa pamamagitan ni Cristo. Gayunman, hindi binabalewala ni Cristo ang kabanatang ito; ginagawa niya itong posible nang hindi nagiging pagmamapuri.

Ang Salamin

Basahin mo ulit ang talata 13 at isipin ang mga taong nasa paligid mo na walang kapangyarihan laban sa iyo: ang katulong sa bahay, ang guwardiya, ang rider, ang bagong empleyado na hindi pa permanente. Kapag may reklamo sila, nakikinig ka ba, o naaasiwa ka lamang? Pagkatapos ay talata 24: hindi sinasabi ni Job na masama ang kayamanan kundi tinatanong niya kung saan nakadikit ang kaniyang tiwala. Kapag bumaba ang ipon mo, bumababa rin ba ang kapayapaan mo? At talata 29, ang pinakatahimik na kasalanan ng mga relihiyosong tao: ang bahagyang kasiyahan kapag bumagsak ang taong hindi mo gusto. Hindi mo sila sinaktan. Ngayong araw, puntahan ang taong may pinakamaliit na kapangyarihan sa iyong tahanan o trabaho, tanungin ang pangalan niya kung hindi mo pa alam, at tanungin kung may kailangan siyang sabihin sa iyo.

Ang Konteksto

Si Job ay hindi isang ordinaryong magsasaka kundi isang malaking may-ari ng lupa, ang uri ng taong umuupo "sa tarangkahan ng lungsod" kung saan ginaganap ang paghatol. Doon mismo nakasalalay ang kapangyarihan niya: kung siya ang maghahain ng kaso laban sa isang ulila, siya ang mananalo, dahil "nakita ko ang pagsuporta para sa akin." Sa isang lipunang walang abogado ng mahihirap, ang tanging proteksiyon ng biyuda ay ang konsensiya ng mayaman. Ang anyo ng kabanatang ito, ang sumpa sa sarili, ay isang legal na kasangkapan: ipinapataya ni Job ang kaniyang ani, ang kaniyang bisig, maging ang dignidad ng kaniyang asawa. Ganito kaseryoso ang salita noon. Ang isang taong handang magsumpa nang ganito ay isa sa dalawa: sinungaling na walang takot sa Diyos, o taong nagsasabi ng totoo.

Ang Ugnayan sa Ibang Teksto

Kapag sinabi ni Jesus na "ang bawat tumitingin sa isang babae upang pagnasahan siya ay nangalunya na sa kaniyang puso," hindi siya nag-iimbento ng bagong kabanalan. Nasa Job 31:1 na iyon: ang tipan sa mga mata, bago pa may Sampung Utos. Ang pangalawang ugnayan ay mas mapait. Ang buong kabanata ay umaasam ng isang tagapamagitan, at sa Job 9 ay sinabi na niya na walang hukom sa pagitan nila ng Diyos. Dito, nilagdaan niya ang sarili niyang depensa dahil wala siyang abogado. Ang Bagong Tipan ay hindi sumasagot sa listahan ni Job ng mas mahabang listahan, kundi ng isang Pangalan.

Ang Tanong

Kung totoo ang lahat ng sinabi ni Job, at hindi siya pinabubulaanan ng aklat, bakit siya nagdurusa? Dito mismo bumabagsak ang buong sistema ng kaniyang mga kaibigan, at sinasabi ni Job na siya mismo ay dating naniniwala rito: "Dati ay iniisip ko na ang kalamidad ay para sa mga makasalanan." Hindi na niya ito paniwala ngayon, at tama siya. Ang nakababahala ay hindi sinasagot ng Diyos ang kaniyang listahan kahit kailan. Hindi niya sinasabing "mali ka" o "tama ka." Sa halip, nagtatanong siya tungkol sa mga bituin at sa buwaya. Marahil iyon ang sagot: ang kabutihan mo ay totoo, mahalaga, at nakikita, pero hindi ito kasunduang maaari mong ipilit sa Diyos. Mabuti ka dahil siya ang Diyos, hindi upang pamunuan siya.

Pagninilay

Sino sa paligid mo ang walang kakayahang gumanti kung hindi mo siya patas na pakitunguhan, at paano mo siya tinatrato kapag walang nakakakita?

Alin sa mga talata ni Job ang hindi mo kayang lagdaan ngayon, at ano ang gagawin mo roon sa linggong ito?