JUAN 15:16

Ang Teksto

Sa gitna ng huling gabi niya kasama ang mga alagad, itinuwid ni Jesus ang direksiyon ng lahat: hindi sila ang nagpasimula ng ugnayang ito. "Hindi kayo ang pumili sa akin ngunit pinili ko kayo at itinalaga kayo na humayo at magbunga at manatili ang inyong bunga." Ang pagpili niya ay may layunin, at ang layuning iyon ay may bunga na hindi nalalanta; at dahil doon, may bukas na daan sila patungo sa Ama, anumang hingin nila sa pangalan ni Jesus.

Ang Puso ng Teksto

May isang matalas na pagbaliktad dito. Sa mundo ng mga rabbi, ang disipulo ang pumipili ng guro; siya ang humahanap, nakikiusap, sumusunod. Sinasabi ni Jesus: hindi ganoon ang nangyari sa inyo. Ang buong relasyon ay nagsisimula sa kaniya, hindi sa atin. Ito ang biyaya sa pinakalinaw nitong anyo: hindi tugon sa ating hakbang kundi ang unang hakbang mismo. At pansinin, ang pinili ay hindi tinawag para sa katayuan kundi para sa gawain: "humayo at magbunga." Ang pagpili ng Diyos ay hindi kaginhawahan ng mga paborito; ito ay pagtatalaga. Ang salitang ginamit para sa "itinalaga" ay ang mismong salita sa talatang 13, kung saan ang isang tao ay inilalagay ang kaniyang buhay para sa mga kaibigan. Inilagay niya ang kaniyang buhay; at inilagay niya tayo sa kaniyang gawain.

Ang Nag-uugnay na Sinulid

Ang pananalitang ito ay hindi bago. Buong kasaysayan ng Israel, sinasabi ng Diyos: hindi ko kayo pinili dahil kayo ang pinakamalaki o pinakamarapat, kundi dahil minahal ko kayo. Sa Deuteronomio, tahasang tinanggal ng Diyos ang lahat ng dahilan sa panig ng tao. Ang halamanan ng ubas naman ay lumang larawan ng Israel; sa Isaias, ang ubasan ng Panginoon ay inalagaan nang buong ingat ngunit maasim ang naging bunga. Ngayon ay tumatayo si Jesus at sinasabing siya ang tunay na puno ng ubas, at ang mga sanga na nakaugat sa kaniya ay tiyak na mamumunga. Ang tipan ay hindi napalitan; ito ay natupad sa isang Persona. Ang pagpili ay nananatiling pagpili ng biyaya, ngunit ngayon ito ay dumadaloy sa Anak, at ang bunga nito ay "manatili," hindi nabubulok gaya ng mga naunang ani.

Ang Salamin

May bahagi sa atin na gustong maniwala na tayo ang pumili. Na tayo ang nagdesisyon, nag-commit, sumipot sa simbahan, nagpakabuti. At may bahagi rin sa atin na natatakot na baka mawala ang lahat kapag humina tayo: kapag napagod sa trabaho, kapag nabigo sa pagpapalaki ng anak, kapag ang panalangin ay parang paulit-ulit na walang sagot. Sa dalawang panig, ang talatang ito ay sumasagot ng iisa: hindi ka nakasalalay sa lakas ng iyong pagkakapit. Ang bunga ay hindi produkto ng iyong disiplina kundi ng ugnayan mo sa puno. At ang bungang iyon ay may hugis: pag-ibig sa isa't isa, ayon sa talatang 17. Kaya ngayong araw, sumulat ka ng isang pangalan sa papel, ang taong pinakamahirap mong mahalin ngayon, at ipanalangin siya sa pangalan ni Jesus, isang pangungusap lamang, malakas ang boses.

Ang Ugnayan sa Ibang Teksto

Sa Efeso 1, sinasabi ni Pablo na pinili tayo ng Diyos kay Cristo bago pa itinatag ang sanlibutan, at ang layunin ay hindi katanyagan kundi kabanalan. Ganoon din dito: ang pagpili ay laging may direksiyon palabas. Kapansin-pansin din ang kaibahan sa kuwento ng mayamang binata, na siya ang lumapit kay Jesus at umalis na malungkot. Ang paglapit natin ay palaging mahina; ang paglapit niya ang nagtatatag. At sa loob ng kabanata 15 mismo, ang talatang 19 ay nagdudugtong: "pinili ko kayo mula sa mundo," kaya ang parehong pagpili na nagbibigay ng katiyakan ay siya ring nagdadala ng poot ng mundo. Hindi maihihiwalay ang dalawa.

Konteksto

Gabi ito ng Paskuwa, malamang habang naglalakad na sila palabas ng Jerusalem patungong Getsemani. Umalis na si Judas. Alam ni Jesus na wala nang labindalawang oras ang natitira. Ang labing-isang lalaking kasama niya ay walang katungkulan, walang pormal na pagsasanay, walang proteksiyon mula sa templo o sa Roma. Sa lipunan noon, ang isang guro ay nakikilala sa kalidad ng kaniyang mga alagad; at ang mga alagad na ito ay tatakas sa loob ng ilang oras. Doon niya sinabi: pinili ko kayo, itinalaga ko kayo. Hindi ito papuri sa kanilang kakayahan. Ito ay pangako na ang kanilang bunga ay mananatili kahit sila mismo ay babagsak. At sa gitna nito, binuksan niya ang pinaka-hindi kapani-paniwalang pribilehiyo: ang direktang pagdulog sa Ama.

Ang Tanong

Kung siya ang pumili, bakit tila hindi sagot ang mga panalangin natin, gayong sinasabi niyang "kung anuman ang hingin ninyo sa Ama sa aking pangalan, ibibigay niya ito sa inyo"? Hindi ito madaling pagtakpan. Ngunit tingnan ang pagkakasunod ng mga sugnay: ang pangako ay nakakabit sa pagtatalaga, hindi sa kagustuhan. Ang "sa aking pangalan" ay hindi mahiwagang pormula kundi pagtayo sa loob ng kaniyang misyon. Ang hinihiling ng sanga ay may kinalaman sa bunga. Gayunman, hindi nito naipapaliwanag ang lahat ng katahimikan, at hindi tayo dapat magpanggap. May mga panalangin na hindi natin maintindihan kung bakit hindi sinagot, at ang teksto ay hindi nagbibigay ng talaan ng mga eksepsiyon. Ang natitira sa atin ay ang pangalan kung saan tayo nananalangin, at ang katotohanang hindi tayo ang pumili.

Pagninilay

Saan ka nagsisikap na "mamunga" sa lakas na hiwalay sa puno, at ano ang totoong nagtutulak sa iyo doon?

Kung ang pagpili sa iyo ay pagtatalaga, saan ka partikular na "isinugo" ngayong panahong ito, at handa ka bang manatili doon kahit walang makakita ng bunga?