Mga Hukom 9:27
Ang Teksto
Panahon ng anihan sa Shekem. Lumabas ang mga tao sa bukirin, pinitas ang mga ubas, tinapakan ang mga ito sa pisaan, at ang bunga ng kanilang pagod ay dinala nila sa templo ng kanilang diyos. Doon sila nagdiwang: kumain, uminom, at habang umiinit ang alak sa kanilang dugo, isinumpa nila si Abimelec. Isang pista ng pasasalamat na nauwi sa isang pulong ng galit. Sa isang talata lang, pinagsama ng manunulat ang tatlong bagay na madalas naghihiwalay sa ating isip: ang ani sa lupa, ang pagsamba sa templo, at ang pulitika ng paghihimagsik. Ito ang eksenang naghahanda sa pagsulpot ni Gaal na anak ni Ebed, at sa pagbagsak ng buong lungsod.
Ang Puso
Ang pista ng ani ay hindi neutral na kaganapan sa Israel. Ito ang sandali ng pagkilala na ang lupa, ang ulan, at ang bunga ay galing sa Diyos ng tipan. Pero sa Shekem, ang pasasalamat ay inihain sa "bahay ng kanilang diyos," ang parehong templo ni Baal Berit na nagpondo ng pitumpung piraso ng pilak para sa pagpatay sa pitumpung anak ni Jerub Baal. Ang pera ng templo ay naging pera ng dugo; ngayon ang alak ng templo ay nagiging alak ng pagsumpa. Ito ang isinisiwalat ng talata tungkol sa tao: kaya nating gawing sagrado ang ating sama ng loob. Hindi palaging pinapatay ng kasalanan ang relihiyon; minsan sinasakyan niya ito. At ang Diyos na hindi binabanggit sa talatang ito ay hindi naman wala; nagtatrabaho siya sa likod ng kasiyahang iyon patungo sa katarungang ipinangako ni Jotam.
Ang Sinulid na Nagdudugtong
Ang lugar mismo ang nagsasalita. Sa Shekem tumayo si Josue sa pagtatapos ng kaniyang buhay at pinilit ang Israel na pumili kung sino ang paglilingkuran nila, at doon sila sumagot na sila ay maglilingkod sa Panginoon (Josue 24). Sa parehong lupa, ilang henerasyon lang ang lumipas, may templo na ngayon ng isang diyos na ang mismong pangalan ay Baal Berit, ang Baal ng tipan. Ninakaw ang salita, pinalitan ang pangalan sa likod nito. Ang pistang dapat ay pagpapasalamat sa Diyos na nagbigay ng lupain ay naging pista ng isang diyos na nagbibigay ng pilak para sa pagpatay. Dito papunta ang buong Aklat ng mga Hukom: hindi biglaang pagtalikod, kundi dahan-dahang pagpapalit ng laman sa loob ng parehong relihiyosong balangkas.
Ang Salamin
Kilala mo ang ganitong hapag. Nagsimula ito nang maayos: handaan pagkatapos ng mahabang trabaho, pagdiriwang ng isang natapos na proyekto, salu-salo pagkatapos ng misa o pagsamba. Pagkatapos, sa pangalawang tasa, lumipat ang usapan. May pinag-uusapang hindi naroroon. Ang amo, ang pastor, ang bayaw, ang kapitbahay. At ang pakiramdam ay parang katarungan, parang pagkakaisa, dahil sama-sama kayong may kinakalaban. Dapat nating aminin ang kakaiba sa talatang ito: ang mga taga-Shekem ay hindi nagkakamali tungkol kay Abimelec. Mamamatay-tao siya. Pero ang tamang galit na iniinom na parang alak ay hindi nagiging katarungan; nagiging gasolina ito para sa susunod na madugong kabanata. Ngayong araw, isulat sa isang papel ang pangalan ng taong pinakamadalas mong isumpa sa isip mo, at ipanalangin siya nang isang buong minuto bago mo punitin ang papel.
Ang Tanong
Ang hirap: sabi ng talata 23 at 24, ang Diyos mismo ang nagpadala ng masamang espiritu sa pagitan ni Abimelec at ng Shekem, at ginawa niya ito para maningil para sa pitumpung pinatay. Ibig bang sabihin, ang lasing na pagsumpa sa templo ni Baal ay bahagi ng gawa ng Diyos? Hindi binubura ng teksto ang pananagutan ng mga taga-Shekem; pinarurusahan sila sa huli para sa sarili nilang kasamaan, hindi ginagantimpalaan bilang kasangkapan. Pero hindi rin tinatanggal ng teksto ang kamay ng Diyos sa likod ng gulo. Dalawang bagay na hindi natin kayang pagkasyahin sa isang malinis na pangungusap. Ang Kasulatan ay hindi nag-aalok dito ng sistema; nag-aalok ito ng babala. May mga sandaling ang pinakamabigat na hatol ay ang pagpapabayang matupad ang pinili mo na.
Ang Pangunahing Tauhan
Ang tauhan dito ay hindi isang tao kundi isang pangkat: "sila." Walang pangalan, walang mukha, isang lungsod na kumikilos bilang isang katawan. Ito ang kakaiba sa talata. Sina Abimelec, Gaal, Zebul, at Jotam ay may mga pangalan; ang mga nagpasimula ng lahat ay nananatiling anonimo. Sila ang nagbigay ng pilak, sila ang gumawa sa kaniyang hari sa tabi ng puno, at ngayon sila ang umiinom at sumusumpa sa kaniya. Ganito gumagana ang karamihan: hindi nagpapasiya, umaanod; pinapatay ang pitumpu sa pamamagitan ng pagsang-ayon, hindi sa pamamagitan ng kamay. At tulad ng lahat ng karamihan, mabilis silang nagsawa sa pinili nila. Hindi pagsisisi ang nasa likod ng kanilang sumpa, kundi pagkabagot at takot. Ang kalooban ng masa ay mainit at walang gulugod.
Ang Ugnayan sa Ibang Teksto
Dalawang tinig ang umaalingawngaw dito. Una, si Belsasar sa Daniel 5: isang hari na nagdiwang gamit ang mga sisidlan ng templo, pinuri ang mga diyos ng ginto at pilak, at nang gabi ring iyon ay nasukat at nakitang kulang. Ang hapag na ginawang altar ng paghamon ay palaging huling hapag. Pangalawa, ang mga ubas mismo. Sa talampakan ng mga taga-Shekem napipisa ang bunga para sa alak ng kanilang galit; pitumpung taon man o pitong daan ang lumipas, ang Kasulatan ay hindi tumitigil sa paggamit ng pisaan ng ubas bilang larawan ng paghuhukom. At nang dumating ang tunay na Hari, siya ang umiinom ng saro na hindi niya ginawa, sa isang hapag kung saan hindi sumpa kundi tipan ang ipinamahagi.
Pagninilay
Kailan ka huling umalis sa isang hapag na mas mainit ang galit mo kaysa pagdating mo, at sino ang pinag-usapan ninyo?
Mayroon bang pagpapasalamat sa buhay mo na, kung titingnang mabuti, ay inihahandog sa ibang diyos: sa karera, sa reputasyon, sa pagiging tama?
Mga madalas itanong tungkol sa Judges 9:27
Mabilisang sagot sa mga pinakakaraniwang tanong tungkol sa talatang ito ng Bibliya.
Ano ang ibig sabihin ng Mga Hukom 9:27?
Tungkol saan ang Mga Hukom 9:27?
Ano ang makasaysayang konteksto ng Mga Hukom 9:27?
Ano ang itinuturo sa atin ng Mga Hukom 9:27 tungkol sa katangian ng Diyos?
Paano nananatiling makabuluhan ang Mga Hukom 9:27 sa kasalukuyan?
Ang ibinabahagi ng komunidad sa Judges 9
Mga kabatiran, panalangin at pasasalamat mula sa mga mambabasa at sa pangkat ng patnugutan tungkol sa siping ito.
Panginoon, may mga sandaling ang tanging magagawa namin ay tumakas at maghanap ng ligtas na lugar. Salamat at hindi Mo kami iniiwan doon. Kahit sa pansamantalang kanlungan, bantayan Mo ang puso naming takot at pagod, at ituro Mo kung kailan muling babangon.
Ang Shechem ang lungsod na nagkorona kay Abimelec. Ito rin ang winasak niya: "Giniba niya ang lungsod at nilagyan ito ng asin." Hindi lang siya nanalo, tiniyak pa niyang wala nang tutubo roon kailanman. Ganyan ang galit kapag pinakawalan. Hindi nito sapat na manalo, gusto nitong gawing tigang ang lupa. May kaugnayan ka bang sinasabuyan mo na ng asin ngayon?
Pinagkaisahan nila si Abimelec sa dugo ng pitumpung magkakapatid, at akala nila panalo sila. Sabi ni Jotam: "Hayaang lumabas ang apoy mula kay Abimelec at tupukin ang mga kalalakihan ng Shekem." Ang kasamaang pinagsamahan ninyo ang siya ring lalamon sa inyo. Sino ang kasabwat mo ngayon sa isang bagay na alam mong mali? Baka siya rin ang magiging apoy mo.
Tuklasin ang talatang ito sa ibang antas
Baguhan, teologo, o ibang haba ng pagbasa? Isaayos ang mga setting at gumawa ng sarili mong bersyon.
Buksan sa study tool