Mga Hukom 9

Ang Teksto

Isang bato sa Ofra ang sentro ng kuwentong ito: doon pinatay ni Abimelec ang pitumpung anak ni Jerub Baal, ang mga kapatid niya sa ama, gamit ang pilak na kinuha mula sa templo ni Baal Berit at ang mga tauhang "lumalabag sa batas at walang pag-iingat na asal." Isa lang ang nakaligtas, si Jotam, na sumigaw mula sa tuktok ng Bundok Gerizim ng talinghaga tungkol sa mga punong naghahanap ng hari at natagpuan lamang ang palumpong na tinik. Tatlong taon lang ang hari, at pagkatapos ay naglaho ang lahat sa apoy at dugo: nagkanya-kanya ang Shekem at si Abimelec, sinunog ang tore, hanggang sa isang batong pang-giling na ibinagsak ng isang babae ang bumiyak sa bungo ng hari.

Ang Puso Nito

Ang kuwentong ito ay hindi tungkol sa isang masamang tao lamang; tungkol ito sa kung paano kumikilos ang Diyos kahit sa mga lugar na tila wala siya. Walang anghel dito, walang tawag, walang pangako. Dalawang beses lang lumilitaw ang Diyos sa salaysay: nang magpadala siya ng "masamang espiritu" sa pagitan ni Abimelec at ng mga pinuno ng Shekem, at sa dulo, kung saan sinabing "napaghigantihan ng Diyos ang kasamaan ni Abimelec." Nangangahulugan ito na ang kapangyarihang itinayo sa dugo ay may sariling kabulukan na nakaukit na sa loob nito, at hinahayaan ng Diyos na gumana iyon hanggang sa dulo. Hindi lahat ng paghatol ay dumarating bilang kidlat; minsan ito ay dumarating bilang pagkakawatak-watak ng mga magkakasabwat.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Tandaan na tinanggihan ni Gideon ang alok ng korona sa naunang kabanata, sinasabing ang Panginoon ang maghahari sa Israel; pagkatapos ay pinangalanan niya ang anak sa isang babaeng lingkod na "Abimelec," na ang ibig sabihin ay "ang aking ama ay hari." Ang kuwentong ito ang bunga ng kontradiksyong iyon. Nagsisimula na ritong itanong ng Kasulatan ang tanong na magbubukas sa buong kasaysayan ng mga hari: sino ang karapat-dapat umupo sa trono? Bawat punong may bunga sa talinghaga ay tumanggi, sapagkat may trabaho na silang ibinigay ng Diyos; ang walang maibibigay, ang tinik, ang siyang sabik sa korona. Mahaba ang daan mula rito hanggang sa isang Hari na hindi kinailangang pumatay para umakyat, kundi binayaran ng sariling dugo ang pag-akyat, at ang nagsuot ng koronang tinik sa halip na magpaapoy mula roon.

Ang Salamin

Kilala natin ang linyang "Kapatid natin siya." Iyan ang tinig ng pagkakampi na mas malakas kaysa sa tinig ng katarungan: pinipili natin ang tao dahil kalahi, kakilala, kaalyado, kamag-anak, kahit alam nating hindi siya karapat-dapat. Nangyayari ito sa barangay at sa simbahan, sa pamilyang pinoprotektahan ang isang abusadong tiyuhin, sa opisinang hindi nagsasalita dahil malapit ang nagkasala sa amo. At pansinin ang presyo: pitumpung piraso ng pilak mula sa templo. May panahong ang pera ng Diyos ay ginagamit para bilhin ang katahimikan ng tao. Nag-aalok ang tinik ng "lilim," pero apoy ang kaya niyang ibigay. Ngayon mismo: isulat sa papel ang pangalan ng isang taong pinagtatakpan mo dahil malapit siya sa iyo, at sabihin nang malakas sa Diyos kung ano talaga ang totoo tungkol sa kaniya.

Ang Ugnayan sa Ibang Teksto

Dalawang tinig ang sumasagot sa kabanatang ito. Una, ang pagtanggi ni Gideon sa korona sa Hukom 8: ipinapakita niyang hindi mismo ang pagnanais ng bayan sa hari ang unang kasalanan, kundi ang pagnanais ng hari sa sarili niyang kaluwalhatian. Pangalawa, ang alaala ng babae sa Tebez. Sa 2 Samuel 11, binanggit ni Joab ang kamatayan ni Abimelec bilang babala sa mga sundalong lumalapit nang labis sa pader: isang henerasyon ang lumipas at buhay pa rin ang kuwento ng batong pang-giling. Ibig sabihin, ito ay naging kasabihan sa Israel, isang karaniwang paalala na ang pinakamalakas na lalaki ay maaaring matapos sa pinakamaliit na bagay. Hindi bayani si Abimelec sa alaala ng bayan kundi babala.

Ang Tanong

Ano ang gagawin natin sa talatang ito: "Nagpadala ang Diyos ng masamang espiritu sa pagitan ni Abimelec at mga pinuno ng Shekem"? Hindi ito dapat palambutin. Sinasabi ng salaysay na ang Diyos mismo ang nagpakilos ng kapahamakan sa pagitan ng mga magkakasabwat sa dugo, at libo-libong tao ang namatay dahil doon. Mas gusto nating sabihing "hinayaan niya lamang," pero hindi ganoon ang sinasabi ng teksto. Ang maaari nating sabihin: hindi ito pumapasok sa buhay ng mga inosente kundi sa kasunduan ng mga mamamatay-tao, at ang nasusunog ay ang mismong sabwatang itinayo nila. Pero may matitira pa ring hindi mapapalamutian: ang Diyos ng Kasulatan ay hindi laging kumikilos sa paraang kumportable sa ating budhi.

Ang mga Unang Nakarinig

Alam ng unang nakikinig kung ano ang Shekem: lugar ng kasunduan, kung saan tumayo ang Israel sa pagitan ng Gerizim at Ebal para marinig ang pagpapala at ang sumpa. Doon mismo tumayo si Jotam. At sa parehong lungsod ay may templo ni Baal Berit, "panginoon ng kasunduan," isang pagsisinungaling sa pangalan mismo. Naririnig nilang nagtitipon ang mga tao sa ubasan tuwing anihan, amoy ang bagong alak, tawanan, at sumpa laban sa hari. Nakikita nila ang asin na ikinalat sa pader: tanda ng isang lungsod na idineklarang patay magpakailanman. At naiintindihan nila ang huling kahihiyan ni Abimelec, ang pagsamo niyang "Ilabas mo ang iyong espada at patayin ako": sa kulturang iyon, mas mabigat sa kaniya ang pangalan kaysa sa buhay. Namatay siyang inaalagaan pa rin ang imahe.

Pagninilay

Sino ang mga tao sa buhay mo na sinasabihan mong "kapatid natin siya," at kailan iyon naging dahilan para hindi ka magsalita ng totoo?

Saan ka naghahanap ng "lilim" mula sa isang bagay na walang kayang ibigay kundi apoy: trabaho, pangalan, posisyon, o isang taong binigyan mo ng kapangyarihang hindi niya kaya?