Lucas 19:8

Ang Teksto

Sa gitna ng bulung-bulungan ng karamihan na nagrereklamo dahil pumasok si Jesus sa bahay ng isang maniningil ng buwis, tumayo si Zaqueo at nagsalita sa harap ng lahat. Ipinangako niya na ang kalahati ng kaniyang mga ari-arian ay ibabahagi sa mga mahihirap, at kung may nadaya siya kaninuman, ibabalik niya ito nang maka-apat na beses. Hindi ito pagtatanggol sa sarili kundi isang pampublikong pagtatapat: inaamin niyang may pera siyang hindi dapat nasa kaniya, at kusa niyang binubuksan ang kaniyang kaban. Ang tanging nauna rito ay isang pangungusap ni Jesus na wala man lang hinihinging kondisyon, isang paanyaya lamang na bumaba siya mula sa puno.

Ang Puso

Narito ang buong ayos ng biyaya sa isang talata. Hindi sinabi ni Jesus, "Ibalik mo muna ang ninakaw mo at saka ako papasok sa bahay mo." Ang sinabi niya ay "kinakailangan kong manatili sa iyong tahanan," at doon pa lamang, sa loob ng pagtanggap, umusbong ang pagsisisi. Ganito laging gumagalaw ang Diyos sa kasaysayan ng kaligtasan: ang pagpili niya ang nauuna, ang pagbabago ng tao ang sumusunod. Ngunit pansinin: hindi nangangahulugang walang bigat ang pagsisisi. Ang maka-apat na beses ay hindi basta-basta; iyon ang pinakamabigat na parusa sa Kautusan para sa pagnanakaw. Pinili ni Zaqueo ang pinakamahal na opsyon. Ang biyaya ay walang bayad para sa kaniya, ngunit nang matanggap niya ito, ang unang naapektuhan ay ang kaniyang pitaka. Hindi hiwalay ang kabanalan sa ekonomiya ng isang tao.

Ang Hibla sa Buong Kuwento

Ang maka-apat na beses ay hindi naimbento ni Zaqueo. Galing iyon sa Kautusan, sa mga tuntunin tungkol sa pagsasauli, at doon nakasalalay ang buong tipan: ang Israel ay dapat na bayang hindi nang-aapi, dahil sila mismo ay inapi sa Ehipto at tinubos. Nang maging maniningil ng buwis para sa Roma si Zaqueo, hindi lang siya nagkasala sa indibidwal na mga tao; tinalikuran niya ang kaniyang lugar sa tipan. Kaya makahulugan ang tugon ni Jesus sa susunod na talata: "anak din siya ni Abraham." Ang pagbabalik ng pera ay pagbabalik sa pamilya. Ganito gumagalaw ang kaligtasan sa buong Kasulatan: hindi lamang pagpapatawad ng utang sa langit, kundi pagpapanumbalik ng tao sa bayan ng Diyos at sa mga obligasyong kasama ng pagiging bahagi noon. Ang kaharian ay hindi pumapasok sa puso at iniiwan ang bahay na hindi nagagalaw.

Ang Salamin

May kakaibang bagay sa talatang ito: hindi binanggit ni Zaqueo ang kaniyang damdamin. Walang luha, walang "Sorry po talaga." Mga numero ang sinabi niya. Kalahati. Apat na beses. At doon nabubunyag ang isang bagay na tinatago nating lahat, na mas madali ang pagsisisi kaysa pagsasauli. Madaling manalangin tungkol sa pagkagahaman; mahirap buksan ang bank statement. Baka may pera kang alam mong hindi talaga sa iyo: isang sahod na hindi mo binayaran nang buo, isang kasunduang pinilipit mo sa pabor mo, isang bagay na hiniram at hindi na ibinalik, isang gastusing sinisingil mo sa opisina na alam mong hindi tama. Hindi sinukat ni Zaqueo ang kaniyang sinseridad sa lalim ng nadama niya kundi sa kung ano ang handa niyang talikuran.

Ngayong araw, isulat sa papel ang isang partikular na halagang alam mong may utang ka sa isang tao, at ilagay ang petsa kung kailan mo ito babayaran.

Konteksto

Ang Jerico ay hindi basta-bastang bayan. Isa itong mayamang sentro ng kalakalan ng balsamo at nasa ruta papuntang Jerusalem, kaya malaking estasyon ito ng pangongolekta ng buwis. Si Zaqueo ay "pinuno ng mga maniningil ng buwis," ibig sabihin, hindi siya ang nasa lamesa; may mga tao siya sa ilalim niya, at bawat piso ng sobrang singil nila ay umaakyat sa kaniya. Sa sistemang Romano, bumibili ka ng karapatang mangolekta at ang kita mo ay ang labis. Legal ang pangingikil. Kaya nang dumaing ang karamihan, hindi sila nagmamalabis: galit ito ng mga taong niluto ang buhay sa sariling katas sa loob ng maraming taon. At ang pagpasok ni Jesus sa bahay ni Zaqueo ay hindi pagiging palakaibigan lamang kundi pampublikong pagkilala, isang bagay na nakakahiya sa paningin ng lahat.

Ang Mambabasa Noon

Para sa mga unang nakarinig nito, ang kuwento ay may matalim na dulo na madalas nating hindi namamalayan. Naniniwala sila na ang pera ng isang maniningil ng buwis ay marumi hanggang sa huling sentimo, at dahil hindi na malalaman kung sino-sino ang nadaya niya, itinuturing na halos imposible ang kaniyang pagsisisi. Kaya ang narinig nila sa talata 8 ay ito: sinusubukan ng taong ito ang isang bagay na sinasabi ng lahat na wala nang saysay. At nang sabihin ni Jesus na dumating ang kaligtasan sa bahay na iyon, nasagot ang matagal nilang tanong kung may kaya pa bang balikan ang isang taong ganoon kalalim nang nalubog. Ang sagot ay oo, ngunit hindi dahil mura ang biyaya; dahil mas malakas ito kaysa sa kahihiyan.

Mga Kaugnay na Teksto

Ilang kabanata lamang ang nakalipas, umalis nang malungkot ang mayamang pinuno nang sabihan siyang ipamigay ang lahat. Dito, walang hinihinging anuman si Jesus, at kusang ibinigay ni Zaqueo ang kalahati. Ang pagkakaiba ay hindi nasa porsyento kundi sa kung sino ang kumikilos muna: ang isa ay sinusubukang bilhin ang buhay na walang hanggan, ang isa ay tumatanggap na ng Panginoon sa kaniyang hapag. At ang pangungusap sa talata 10, na ang Anak ng Tao ay dumating "upang hanapin at iligtas ang mga taong nawawala," ay umaalingawngaw sa mga propeta kung saan ang Diyos mismo ang nangangakong hahanapin ang nawawalang tupa na pinabayaan ng mga pastol. Si Jesus ang Diyos na gumagawa niyon sa isang kalsada ng Jerico.

Pagninilay

Kung susukatin ang iyong pagsisisi hindi sa nararamdaman mo kundi sa kung ano ang nagbago sa iyong gastusin ngayong taon, ano ang lalabas?

Saan mo pinaniniwalaan na may mga taong masyado nang malayo para hanapin ng Diyos, at ano ang ginagawa nito sa paraan ng pakikitungo mo sa kanila?