Lucas 19:9

Ang Teksto

Nakatayo si Zaqueo sa gitna ng sariling bahay, ang mga paa ng mga panauhin ay nasa kaniyang sahig, ang bulungan ng galit ng karamihan ay naririnig pa sa labas ng pinto. Kagagaling lang niya sa pangako: ibabahagi ang kalahati ng ari-arian, isasauli nang makaapat na beses ang anumang nadaya. At doon, sa harap ng lahat ng nagsabing "Pumunta siya upang bisitahin ang isang taong makasalanan," sumagot si Jesus, hindi sa karamidad kundi sa lalaki mismo: "Sa araw na ito, dumating ang kaligtasan sa bahay na ito, dahil anak din siya ni Abraham." Isang pangungusap lamang, ngunit dalawang bagay ang ginagawa nito nang sabay: ipinapahayag ang kaligtasan bilang dumating na, at ibinabalik ang pagkatao ni Zaqueo sa pamilyang matagal na siyang itinakwil.

Ang Ubod

Pansinin kung saan dumarating ang kaligtasan: sa bahay. Hindi sa templo, hindi sa sinagoga, hindi sa isang relihiyosong seremonya, kundi sa silid-kainan ng isang kolaborador ng Roma. At pansinin kung kailan: "sa araw na ito." Hindi bukas, hindi pagkatapos ng sapat na panahon ng pagpapakita ng pagbabago. Ang kaligtasan ay hindi isang gantimpalang kinita ni Zaqueo sa pamamagitan ng kaniyang pangakong magsauli; ito ay dumating kasama ng Panginoon na kusang pumasok sa pinto niya. Ang pangako ni Zaqueo ay bunga, hindi bayad. At ang dahilan na ibinigay ni Jesus ay hindi "dahil nagbago siya" kundi "dahil anak din siya ni Abraham," ibig sabihin, ang pag-aangkin ng Diyos sa kaniya ang nauuna. Ganoon gumagalaw ang biyaya: hinahanap muna, saka nagbabago.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang salitang "anak ni Abraham" ay hindi basta papuri. Ito ang pangalan ng pangako: ang tipan na ginawa ng Diyos sa isang lalaking walang anak, na sa kaniya ay pagpapalain ang lahat ng pamilya sa lupa. Sa buong Lucas, paulit-ulit na binubuksan ni Jesus ang bilang ng mga tinatanggap sa pangakong iyon, at palaging mas malawak kaysa inaasahan ng mga nakikinig. Sa Lucas 15, tatlong talinghaga ang sunod-sunod tungkol sa nawawala at natagpuan; dito, hindi na talinghaga, kundi isang tunay na lalaki sa isang tunay na bahay. At ang linya ay tumutuloy patungo sa Jerusalem, dalawampung talata lang ang layo, kung saan ang Anak ng Tao na humahanap ay mismong tatanggihan. Ang biyayang pumasok sa pinto ni Zaqueo ay ang parehong biyayang maglalakad patungo sa krus.

Ang Salamin

May dalawang paraan para hindi mo marinig ang talatang ito. Ang una: alam mong masyado kang marumi, kaya mas pinipili mong manood mula sa puno kaysa pababain ka. Ang pangalawa, at mas mapanlinlang: ikaw ang nasa karamihan, dumadaing, kinakalkula kung sino ang karapat-dapat sa pansin ni Jesus. Kapag may bumalik sa simbahan matapos ang taon ng pandaraya, pagtataksil, o utang na hindi binayaran, ang unang tanong ba sa puso mo ay "totoo kaya?" o "salamat, Panginoon"? Tingnan mo rin ang pera mo, dahil doon nagsimula si Zaqueo: hindi sa damdamin kundi sa aktuwal na halaga. Ngayong araw, isulat sa isang papel ang pangalan ng isang tao na may pagkakautang ka, pera man o salitang hindi mo tinupad, at ipadala sa kaniya ang mensaheng nagsasabi kung ano ang isasauli mo at kailan.

Ang Mga Unang Nakarinig

Para sa mga nakatayo sa kalsada ng Jerico, si Zaqueo ay hindi isang kawawang maliit na tao. Siya ay pinuno ng mga maniningil ng buwis, ibig sabihin, may mga tauhan siyang nangongolekta para sa Roma, at ang kaniyang kayamanan ay may mukha: ang mukha ng kapitbahay na nawalan ng lupa. Kaya nang sabihin ni Jesus "anak din siya ni Abraham," may sugat na natamaan. Kami rin naman, sasabihin nila. Oo, at iyon mismo ang punto: hindi mo mapipigilan ang Diyos na angkinin ang isang taong matagal mo nang itinapon sa labas ng pamilya. Para sa isang kultura kung saan ang pagkakamag-anak kay Abraham ang nagtatakda kung sino ka, ang pangungusap na ito ay parang pagbubukas ng pintuan na kanilang isinarado at ikinandado.

Ang Tanong

Bakit siya? Sa daan ng Jerico ay marami ring makasalanan, marami ring anak ni Abraham, at hindi naman lahat ay pinatuloy ni Jesus sa kanilang tahanan. Sinabi ni Jesus sa talatang 5 na "kinakailangan kong manatili sa iyong tahanan," isang kakaibang salita: hindi "gusto ko," kundi may pagkakailangan, na parang may utos mula sa itaas. Hindi ipinapaliwanag ng teksto ang pagpili. At sinasadya ito. Kung may paliwanag, magiging formula iyon, at gagawin nating kondisyon ang bagay na walang kondisyon. Ang natitira sa atin ay hindi lohika kundi pangalan: tinawag ni Jesus si Zaqueo sa pangalan bago pa ito bumaba. Hindi mo mapapatunayan kung bakit, mahahanap mo lang ang sarili mong nakatawag na rin.

Ang Detalye

Hindi sinabi ni Jesus, "dumating ang kaligtasan sa taong ito." Sinabi niya, "sa bahay na ito." Ang salitang ginamit ay hindi tumutukoy sa gusali kundi sa buong sambahayan: asawa, anak, alipin, mga nakasalalay sa kita ni Zaqueo. Ang ibig sabihin, ang pagbabagong ito ay hindi mananatiling pribado. Kapag ibinahagi ang kalahati at isinauli nang makaapat na beses, ang buong ekonomiya ng tahanang iyon ay babaligtad, at mararamdaman iyon ng bawat taong kumakain sa mesang iyon. Ganito kumikilos ang kaligtasan sa Lucas: hindi ito nananatili sa loob ng dibdib. Pumapasok ito sa pinto, umuupo sa hapag, at binabago kung paano hinahawakan ang pera sa isang bahay.

Pagninilay

Sino ang taong mahirap para sa iyong isiping maaaring tumanggap ng biyaya, at bakit siya?

Kung dumating ang kaligtasan hindi sa iyo lamang kundi sa iyong "bahay," ano ang unang bagay na kailangang magbago sa pinakamalapit sa iyo?