Lucas 6:3

Ang Teksto

Sinita ng ilang Pariseo ang mga alagad ni Jesus dahil nangunguha sila ng uhay at kinikiskis ito sa palad sa Araw ng Pamamahinga. Hindi sumagot si Jesus sa pamamagitan ng mas pinong paliwanag ng batas; bumalik siya sa isang kuwento: "Hindi man lamang ba ninyo nabasa ang tungkol sa ginawa ni David nang siya ay magutom, siya at ang kaniyang mga kasamang kalalakihan?" Isang tanong ang kaniyang isinagot sa tanong, at ang tanong na iyon ay tumutusok: binabasa ninyo ang Kasulatan, pero nabasa ba ninyo talaga? Sa isang pangungusap, inilipat ni Jesus ang usapan mula sa regulasyon tungo sa kasaysayan ng pakikitungo ng Diyos sa kaniyang hinirang na hari at sa mga gutom na kasama nito.

Ang Puso ng Teksto

Ang pinakamatulis dito ay hindi ang gutom kundi ang "Hindi man lamang ba ninyo nabasa." Mga eksperto sila sa teksto, at sinasabi ni Jesus na nakaligtaan nila ang kuwento habang binibilang ang mga titik. Ang Araw ng Pamamahinga ay regalo ng tipan, tanda na ang Diyos ay naglalaya ng mga alipin at hindi nagpapagal sa kanila hanggang kamatayan. Kapag ginamit ang tandang iyon para pigilan ang gutom na kumain, nabaligtad na ang kahulugan nito. At may mas malalim pa: pinipili ni Jesus si David, ang pinahirang hari na hindi pa nakaupo sa trono, tumatakas, kasama ang mga tapat niyang lalaki. Ang punto ay hindi "may eksepsiyon sa batas kapag gutom ka." Ang punto ay may hari na naglalakad doon, at ang presensiya niya ang nagtatakda kung ano ang banal.

Ang Hibla sa Kabuuan

Ang pagpili kay David ay hindi basta halimbawa; ito ay hudyat. Si David noon ay pinahiran na ni Samuel ngunit hinahabol pa rin ni Saul, hari ayon sa Diyos ngunit hindi pa kinikilala ng mga tao. Ganoon din ang tagpo sa triguhan: naglalakad ang tunay na Hari kasama ang mga gutom niyang kasama, at ang mga nagmamay-ari ng kapangyarihan sa relihiyon ay hindi siya nakikilala. Kaya naman dalawang talata lamang ang layo bago sabihin ni Jesus, "Ang Anak ng Tao ay Panginoon ng Araw ng Pamamahinga." Ang linya mula kay David hanggang kay Jesus ay hindi tungkol sa karapatang lumabag sa batas. Ito ay tungkol sa pangako ng tipan na darating ang Anak ni David na magdadala ng tunay na kapahingahan, hindi bilang araw sa kalendaryo kundi bilang persona na maaaring lapitan ng mga gutom.

Ang Salamin

May panganib na pamilyar sa mga taong matagal nang nasa simbahan: ang kakayahang gamitin ang Kasulatan bilang panukat sa iba habang hindi na ito nagiging kuwento ng biyaya para sa sarili. Ang tanong ni Jesus ay para sa mga marunong, hindi sa mga mangmang. Kaya tanungin mo ang sarili: kanino ka huling nagalit dahil sa paraan ng kanilang pagsamba, pananamit, pagpapalaki ng anak, o paggamit ng Linggo? At gaano katagal ka nang hindi nagugutom sa Diyos mismo? Mabilis tayong maging bantay sa hangganan at mahina sa pakikinig. Ang isang tao sa iyong grupo na laging nagkukulang ay baka hindi tamad kundi pagod, gutom, nauubusan.

Ngayong araw, basahin ang 1 Samuel 21:1-6 nang dahan-dahan, at pagkatapos ay isulat sa papel ang pangalan ng isang taong madalas mong hinuhusgahan, at ipanalangin siya nang isang minuto.

Ang Ugnayan ng mga Teksto

Ang kasunod na tagpo sa Lucas 6 ang nagpapaliwanag kung ano ang nasa likod ng tanong na ito. Sa sinagoga, hinarap ni Jesus ang parehong grupo at tinanong: "naaayon ba sa batas ang gumawa ng mabuti o gumawa ng masama sa Araw ng Pamamahinga, ang magligtas ng buhay o sirain ito?" Iyan ang hubad na puso ng usapin. Walang neutral na posisyon sa Araw ng Pamamahinga; o nagbubuhay ka o pumipinsala ka. At kapag tinitingnan natin ang kuwento ni David sa 1 Samuel 21, mapapansin na ibinigay ng pari ang tinapay nang walang pangaral tungkol sa kasalanan. Nakita niya ang gutom at ang hinirang ng Diyos, at pinili niya ang buhay. Iyon ang pagbasa na hindi nagawa ng mga Pariseo.

Konteksto

Sa Galilea, ang mga bukid ng trigo ay nasa tabi ng daan, at pinahihintulutan ng batas ng Moises ang manlalakbay na mangunguha ng uhay gamit ang kamay. Hindi pagnanakaw ang isyu. Ang isyu ay ang pagkiskis sa palad, na itinuring ng ilang guro bilang paggiik, isa sa mga gawaing ipinagbabawal. Ipinapakita nito kung gaano kaseryoso ang pagtatanggol sa Araw ng Pamamahinga sa isang bayang sakop ng Roma: ito ang natitirang palatandaan ng pagiging bayan ng Diyos, kaya binabantayan ito nang mahigpit. Hindi kalokohan ang kanilang sigasig. Ngunit ang bantay na ipinagtatanggol ang tanda ay maaaring hindi makilala ang Panginoon ng tanda nang dumaan ito sa harap niya.

Ang Detalye

"Siya at ang kaniyang mga kasamang kalalakihan." Dalawang beses binanggit ni Jesus ang mga kasama ni David, at hindi iyon dagdag na palamuti. Ang mga alagad ang inaakusahan, hindi si Jesus. Sa pagbanggit sa mga lalaki ni David, ipinasok ni Jesus ang kaniyang mga alagad sa ilalim ng saklaw ng hari. Ang kanilang pagkain ay hindi dapat hatulan nang hiwalay sa kung sino ang kasama nila. Iyan ang hugis ng biyaya sa buong Kasulatan: hindi tayo nakatayo sa sarili nating merito kundi sa pagkakaugnay sa Isa na pinahiran ng Diyos. Ang akusasyon sa iyo ay dumadaan muna sa kaniya.

Pagninilay

Anong bahagi ng iyong pananampalataya ang nagsimula bilang regalo ngunit ngayon ay ginagamit mo nang panukat laban sa iba?

Kung tatanungin ka ni Jesus ngayon ng "hindi mo pa ba talaga nabasa," aling kuwento sa Kasulatan kaya ang itinuturo niya sa iyo?