Marcos 5

Ang Teksto

Tumawid si Jesus sa lupain ng mga Geraseno at sinalubong siya ng isang lalaking nakatira sa libingan, sinasakop ng napakaraming maruming espiritu, hubad at sugat-sugatan sa kaniyang sariling mga kamay. Pinalayas ni Jesus ang Pulutong, pumasok ang mga ito sa dalawang libong baboy na nalunod sa dagat, at nang makita ng mga taganayon ang lalaking "nakaupo, nakabihis, at nasa kaniyang tamang kaisipan," nagmakaawa silang umalis na si Jesus sa kanilang rehiyon. Pagtawid niya pabalik, dalawang tao ang lumapit: si Jairo, pinuno ng sinagoga, na namamatay ang labindalawang taong gulang na anak, at isang babaeng labindalawang taon nang dinudugo, na tahimik na humawak sa laylayan ng kaniyang damit. Pinagaling ang babae; binuhay ang bata sa dalawang salitang Aramaiko: "Talitha koum."

Ang Kaibuturan

Tatlong tao sa kabanatang ito ang hindi dapat lapitan ng isang debotong Judio: isang lalaking nabubuhay sa libingan sa lupain ng mga baboy, isang babaeng ang bawat hawak ay nagpaparumi, at isang bangkay. Sa Kautusan, ang karumihan ay nakakahawa; ang dumi ang laging lumilipat sa malinis, hindi kabaligtaran. Dito, nasira ang batas na iyon. Hinawakan ni Jesus ang kamay ng patay at hindi siya narumihan, kundi bumangon ang bata. Hinawakan ng babae ang kaniyang damit at hindi siya nahawa, kundi tumigil ang dugo. Ito ang sinasabi ng teksto tungkol sa Diyos: ang kaniyang kabanalan ay hindi marupok na kailangang protektahan sa pagitan ng mga hangganan, kundi lumalabas at humahawa pabalik. At ang pinakamahalaga: si Jesus ay tumatawid pa rin, nagpapaalis man siya ng buong bayan.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Hindi aksidente na ang mga espiritu ay nalunod sa dagat. Sa Exodo, ang hukbo ni Faraon ay ganoon din nawala, nilamon ng tubig, at ang bayan ay naligtas. Kaya may dating ng paglaya ang tagpo: isang bihag na pinalaya, isang mapang-aping lakas na nilamon ng dagat. Pero tingnan ninyo kung saan nagtatapos: hindi sa isang ligtas na lupain, kundi sa isang lalaking pinabalik sa kaniyang sariling tahanan sa Decapolis para maghayag. Siya ang unang mangangaral sa lupain ng mga Hentil, at wala siyang teolohiya kundi isang kuwento ng habag. Dito nagsisimulang tumawid ang ebanghelyo sa hangganan na aabutin ni Pablo makalipas ang mga dekada. Ang mahabang kuwento ng pagtubos ay hindi kumikilos sa pamamagitan ng paglinis ng mundo mula sa labas, kundi sa pamamagitan ng Diyos na tumatawid papasok.

Ang Salamin

Ang pinaka-nakakagulat sa kabanata ay hindi ang demonyo kundi ang bayan. Nakita nila ang lalaking dating nagsusugat sa sarili, ngayon nakaupo at nasa kaniyang tamang kaisipan, at nagmakaawa silang umalis si Jesus. Dalawang libong baboy ang kapalit ng isang tao, at masyadong mahal ang presyo. Huwag kang mabilis magalit sa kanila. May mga pagpapagaling na mahal din sa atin: ang kapatid na kapag tinanggap mong muli ay maghahalo sa kapayapaan ng pamilya, ang katotohanang kapag sinabi sa trabaho ay magpapabago ng kita, ang oras na kapag ibinigay mo sa isang tao ay mawawala sa iyong gabi. Madalas pinipili natin ang katahimikan kaysa sa buhay na naibalik. At tingnan din si Jairo: pinuno ng sinagoga, nagpatirapa sa lupa sa harap ng nakakatingin na karamihan, at pinahintulutan pang maantala ng isang dukhang babae habang naghihingalo ang anak. Ganyan kamahal ang pananampalataya sa reputasyon.

Ngayong araw, gawin ang iniutos ni Jesus sa lalaki: sabihin nang malakas sa isang kasama sa bahay o sa isang kaibigan ang isang bagay na ginawa ng Panginoon para sa iyo, sa isang pangungusap, nang walang paliwanag at walang paghingi ng tawad.

Ang Mga Unang Nakarinig

Isinulat ni Marcos ito para sa mga mananampalatayang nabubuhay sa ilalim ng Roma, marami sa kanila Hentil, ang ilan ay nakakita ng pag-uusig. Nang marinig nila ang pangalang "Pulutong," hindi lang sila nakarinig ng bilang. Iyon ang salitang militar: ang lehiyon, ang pormasyon ng mga sundalong dumadaan sa kanilang mga lansangan, ang lakas na walang makapigil. At ang lakas na iyon ay nagmakaawa kay Jesus. Para sa isang komunidad na maliit at walang armas, ito ay hindi katatawanan kundi pundasyon: may Isang hindi humihingi ng permiso sa anumang kapangyarihan. Narinig din nila ang kanilang sarili sa lalaki mula sa libingan, ang taong walang pangalan, walang bahay, walang lugar sa bayan ng Diyos, na naging unang saksi.

Konteksto

Ang rehiyon ng Geraseno ay nasa kabilang dako ng Lawa ng Galilea, bahagi ng Decapolis, isang kumpol ng mga lungsod na Griyego kung saan ang mga baboy ay normal na hanapbuhay at hindi kasuklam-suklam. Tumatawid si Jesus mula sa pamilyar patungo sa maruming lupain, at bumalik agad pagkatapos. Sa panig na Judio, dalawang mundo ang nagtatagpo sa isang kalsada. Si Jairo ay may pangalan, posisyon, at bahay na may bayad na mga tagaiyak. Ang babae ay walang pangalan, walang pera pagkatapos ng mga manggagamot, at ayon sa Kautusan ay hindi dapat makisiksik sa siksikan sapagkat nagpaparumi ang bawat pagkakabanggaan. Labindalawang taon siyang dumudugo; labindalawang taon din ang anak ni Jairo. Isang buhay na nabubuo, isang buhay na nauubos, at pareho silang nakasalalay sa isang lalaking naglalakad na hindi nagmamadali.

Ang Detalye

Ang huling utos ni Jesus sa kabanata ay tungkol sa pagkain. Kabubuhay lang ng isang patay na bata, at ang sinabi niya sa mga magulang ay: "inutusan niya sila na bigyan ang bata ng makakain." Walang pagdiriwang, walang tagubilin sa teolohiya, isang praktikal na bilin sa kusina. Iyon ang tanda na tunay ang himala at hindi panaginip: ang katawan ay nangangailangan ng almusal. At iyon din ang hugis ng pagmamalasakit na hinihingi sa atin. Ang dakilang gawa ng Diyos ay hindi nagtatapos sa pakiramdam kundi sa isang plato, isang inumin, isang kumot, isang tinapay na inihanda para sa isang taong bumangon. Kung ang pagmamahal mo sa isang tao ay hindi umaabot hanggang sa kaniyang tiyan at kalendaryo, malamang ay hindi pa iyon pagmamahal.

Pagninilay

Sino ang tao sa buhay ko na ang pagpapagaling o pagbabalik ay may presyong ayaw kong bayaran, at ano ba talaga ang halaga nito?

Kung tatanungin ka ngayon ni Jesus, "kung ano ang ginawa ng Panginoon para sa iyo," may isang bagay ka bang maisasagot nang tiyak at hindi pangkalahatan?