Mateo 17:11

Ang Teksto

Pababa na sila ng bundok, alikabok pa ang paa, nangangapa pa ang isip sa nakita nila sa itaas, nang itanong ng mga alagad kung bakit sinasabi ng mga eskriba na kailangan munang dumating si Elias. Ang sagot ni Jesus ay maikli at matalim: "Totoo na darating si Elias at aayusin ang lahat ng mga bagay." Hindi niya itinatanggi ang itinuturo ng mga guro ng kautusan. Kinikilala niya ito. Oo, may darating na Elias, at may gagawin siyang pagsasaayos. Ngunit sa susunod na pangungusap ay babaliktarin niya ang buong pag-asa nila: dumating na siya, at hindi nila nakilala.

Ang Kaibuturan

Pansinin ang pandiwa: aayusin. Sa Griyego, apokathistēmi, isang salitang ginagamit para sa pagbabalik ng isang bagay sa dati nitong ayos, gaya ng kamay na pinagaling at naibalik sa dating lakas. Hindi ito kosmetiko. Ito ay pagwawasto ng nasira. Ang sinasabi ni Jesus ay totoo ang pangako ng Diyos: may darating na mag-aayos ng lahat. Ngunit ang paraan ng pagsasaayos ay hindi ang inaasahan nila. Hindi ito dumarating sa pamamagitan ng isang propetang may apoy na magpapatumba ng mga hari. Dumating ito sa pamamagitan ng isang mangangaral sa ilang na pinugutan ng ulo sa isang kaarawan. Ganito gumagalaw ang Diyos: tapat sa kaniyang pangako, ngunit halos palaging sa paraang hindi natin matatanggap kung tayo ang pipili.

Ang Hibla sa Malaking Kuwento

Ang huling mga salita ng Lumang Tipan ay isang pangako tungkol kay Elias, na darating bago ang dakilang araw ng Panginoon upang ibalik ang puso ng mga ama sa mga anak. Apat na raang taon ang tahimik na pagitan, at buhay na buhay pa rin ang pag-asang iyon sa panahon ni Jesus. Kaya hindi mangmang ang mga eskriba; tama sila. Ang hindi nila nakita ay ito: ang pagsasaayos ay hindi nagtatapos sa pagdating ng tagapaghanda kundi sa pagdurusa ng Anak. Si Juan ang Tagapagbautismo ang nauna, at ang landas niya ay naging mapa ng landas ni Jesus. Ang tunay na pag-aayos ng lahat ng bagay ay hindi gagawin ng isang reporma kundi ng isang krus at isang libingang walang laman.

Ang Salamin

May bahagi sa atin na gusto ng pagsasaayos na malinis at mabilis. Gusto nating ayusin ng Diyos ang gusot sa pamilya bago matapos ang taon, pagalingin ang katawan bago ang susunod na check-up, ibalik ang trabahong nawala nang hindi tayo napapahiya. At kapag dumating ang sagot sa anyong hindi natin inaasahan, isang mahabang pasensiya, isang kaibigang nangaral ng totoo, isang pagkakataong mag-umpisa muli mula sa ibaba, madalas nating hindi ito nakikilala. "Hindi nila siya nakilala," sabi ni Jesus. Nakakatakot iyon, dahi hindi kawalan ng pananampalataya ang sanhi kundi maling inaasahan. Ngayong araw, isulat sa isang papel ang isang bagay na matagal mo nang hinihiling na ayusin ng Diyos, at sa ilalim nito, isang paraang posibleng kumikilos siya na hindi mo pinapansin. Basahin ito nang malakas minsan.

Ang Mga Unang Tagapakinig

Ang mga unang bumasa ng Mateo ay mga Judiong sumasampalataya kay Jesus, na palagiang hinaharap ang isang matalim na tanong mula sa kanilang sariling kalahi: kung si Jesus ang Mesiyas, bakit hindi dumating si Elias? Hindi ito paligsahan sa teolohiya; ito ay bagay na nagpapaalis sa iyo sa sinagoga at minsan ay sa sarili mong pamilya. Ang sagot ni Jesus dito ay nagbibigay sa kanila ng matibay na tayuan. Hindi nabigo ang Kasulatan. Dumating ang Elias; hindi lang siya nakilala. At kung pinatay nila ang tagapaghanda, huwag kayong magtaka na ang Anak ng Tao ay nagdusa rin. Ang kahihiyan ng krus ay hindi patunay ng pagkakamali, kundi bahagi ng itinakdang daan.

Ang Detalye

"Lahat ng mga bagay." Hindi "ang ilang bagay," hindi "ang mahahalagang bagay." Lahat. Nasa salitang iyon ang lawak ng pangako, at doon din nagmumula ang bigat ng pangungusap. Sapagkat habang sinasabi ito ni Jesus, patay na si Juan, nakatago sa isang tahimik na libingan sa Macaerus, at papunta si Jesus sa Jerusalem upang mamatay. Ang pagsasaayos na sinasabi niya ay nagsimula na, ngunit nagsimula ito sa anyo ng pagkatalo. Ang kasalukuyang panahunan ng pangako, "darating," ay sabay na totoo at hindi pa tapos. Nasa tensiyong iyon tayo nakatira: isinilang na ang kaharian, hindi pa naibabalik ang lahat. Kaya nananalangin tayong, dumating nawa ang kaharian mo, at hindi ito walang kabuluhan.

Konteksto

Anim na araw pagkatapos ipahayag ni Jesus na kailangan niyang magdusa at mamatay, dinala niya ang tatlo sa isang mataas na bundok, marahil ang mga dalisdis ng Hermon sa hilaga. Doon nila nakita ang kaniyang maningning na mukha at kausap niya sina Moises at Elias. Elias, buhay, nakatayo sa harap nila. Kaya nang bumaba sila, lohikal ang tanong: ito na ba iyon? Dumating na ba si Elias? At bakit pa bulungan ang lahat ng ito kung ganoon? Sa isang kulturang pinamamahalaan ng mga eskriba bilang opisyal na tagapagpaliwanag ng Kasulatan, hindi maliit na bagay ang pagtatanong ng mga alagad. Hindi sila naghahanap ng talakayan. Sinusubukan nilang ipantay ang nakita sa bundok sa itinuro sa kanila mula pagkabata, habang alam nilang may kamatayang naghihintay sa dulo ng daang nilalakaran nila.

Pagninilay

Anong pagsasaayos ang hinihintay mo sa Diyos, at ano ang tunay mong hinihingi: ang maayos ang bagay, o ang maayos ito sa paraang pinili mo?

Si Juan ay ipinadala ng Diyos at hindi nakilala. Sino sa paligid mo ngayon ang maaaring sugo ng Diyos sa iyo na hindi mo pinapansin dahil hindi siya ang inaasahan mo?