Mateo 19

Ang Teksto

Tinanong si Jesus ng mga Pariseo tungkol sa diborsyo, at sa halip na sumagot mula sa aklat ng batas, bumalik siya sa simula ng lahat: "ang gumawa sa kanila sa simula pa lamang ay ginawa silang lalaki at babae." Mula roon, ang kabanata ay dumadaloy sa tatlong eksena na tila magkakaiba pero iisa ang tinutumbok: mga batang niyayakap, isang mayamang binata na umalis na malungkot, at si Pedro na nagtatanong kung ano ang para sa kanila. Sa dulo, isang pangungusap na parang pinto na sumasara at bumubukas nang sabay: marami ang nauna ngayon na mahuhuli.

Ang Ubod

Ang paraan ng pagsagot ni Jesus ang mismong mensahe. Hindi siya nakipagtalo sa loob ng balangkas ng mga Pariseo, kung ano ang pinapayagan; binuksan niya ang mas lumang pahina, ang disenyo bago pa ang pagkasira. Ang batas ni Moises tungkol sa kasulatan ng paghihiwalay ay hindi kautusan kundi pagtitimpi ng pinsala, "dahil sa katigasan ng inyong puso." Ang kaharian ay hindi pagpapaluwag ng batas kundi pagpapanumbalik ng nilalang sa orihinal nitong hugis. Kaya nga ganoon din ang sinasabi sa mayaman: hindi sapat ang listahan ng nasunod na utos. Ang tanong ay hindi kung gaano kalayo ang puwede mong lumihis nang hindi napaparusahan, kundi kung ano ang hitsura ng buhay kapag ang Diyos na mismo ang naghahari.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Dalawang teksto ang nagbabanggaan sa unang bahagi ng kabanata, at sinadya iyon ni Jesus. Ang Genesis 2 ang binabanggit niya: "iiwan ng lalaki ang kaniyang ama at ina upang makiisa sa kaniyang asawa." Ang Deuteronomio 24, kung saan galing ang kasulatan ng paghihiwalay, ang kinakapitan ng mga Pariseo. Hindi kinontra ni Jesus si Moises; inilagay niya ito sa tamang lugar, bilang panahong panakip sa sugat, hindi bilang plano. Iyan ang paraan ng pagbabasa ng buong Kasulatan sa ilalim ni Cristo: may mga bahagi ng batas na sumasagot sa katigasan ng puso, at may pangako ng bagong puso na darating. Kaya rin niya tinawag ang kaharian bilang "bagong kapanganakan," ang muling pagsilang ng sanlibutan. Ang daan mula Genesis hanggang sa trono sa dulo ng kabanata ay iisang daan.

Ang Salamin

May bahagi sa atin na kamukhang-kamukha ng mayamang binata, at hindi iyon dahil marami tayong pera. Siya ang taong tama ang lahat ng sagot at may tunay na pananabik: "Ano pa ba ang kailangan ko?" Alam niyang may kulang. Pero nang tukuyin ni Jesus ang partikular na bagay na hindi niya mabitawan, umalis siya na malungkot. Hindi galit. Malungkot. Iyan ang pinakamasakit na detalye. Marahil sa iyo ito ay hindi ari-arian kundi ang trabahong nagbibigay sa iyo ng pagkakakilanlan, ang kasal na pinagtitiisan mo na lang, ang planong pinaghirapan mo, ang reputasyon sa iglesya. Alam mo mismo kung ano. Ang tanong ni Jesus ay hindi kung mabuti ang bagay na iyon, kundi kung kaya mo itong ipagbili.

Ang Mga Unang Tagapakinig

Para sa mga unang nakarinig nito, hindi abstrakto ang usapan. Sa panahong iyon, ang lalaki lang ang may kapangyarihang magbigay ng kasulatan ng paghihiwalay, at may mga gurong nagtuturo na sapat na ang halos anumang dahilan. Ang babaeng pinaalis ay walang kita, walang lupa, at nakasalalay sa awa ng kamag-anak. Kaya ang sagot ni Jesus ay hindi lang moral na paninindigan kundi pagtatanggol sa mahina. Ganoon din ang mga bata, walang legal na timbang, walang naiaambag, "pinagalitan sila ng mga alagad." Sa mundong sinusukat ang tao ayon sa kaniyang kakayahan at yaman, sinabi ni Jesus na sa mga walang maibigay ang kaharian. Isang panlipunang pagbaligtad iyon, hindi lamang espirituwal na paalala.

Ang Detalye

Ang "butas ng karayom" ay madalas pinapalambot ng mga tagapagsalita: sabi raw may maliit na pintuan sa Jerusalem na ganoon ang tawag. Walang ebidensiya niyon, at sinisira nito ang punto. Sinadya ni Jesus ang katawa-tawang laki ng imahen: ang pinakamalaking hayop sa Palestina at ang pinakamaliit na siwang na kilala ng tao. Imposible, hindi mahirap. Kaya nga namangha ang mga alagad at nagtanong, "Sino kung gayon ang maaaring maligtas?" Sa kanilang kultura, ang kayamanan ay tanda ng pagpapala. Kung hindi makakapasok ang pinagpala, sino pa? At doon lang, pagkatapos gumuho ang bawat kalkulasyon, dumating ang sagot na hindi tungkol sa tao: "sa Diyos, lahat ay posible." Ang ebanghelyo ay laging nagsisimula sa punto kung saan tumitigil ang ating aritmetika.

Ang Tanong

Bakit nagbigay si Jesus ng eksepsiyon, "maliban sa sekwal na imoralidad," kung sinabi niya mismong hindi ganoon mula sa simula? Hindi ito magaan na tanong, lalo na kung ikaw mismo ay dumaan sa hiwalayan. Tila may puwang si Jesus para sa katotohanang minsan ang tipan ay nawasak na bago pa man kumilos ang isang tao. Pero hindi niya iyon ginawang bagong batas na masusukat. Pansinin: hindi siya nagbigay ng proseso, ng listahan, ng pamantayan. Iniwan niyang bukas, at nakakainis iyon sa taong naghahanap ng malinaw na sagot. Marahil ito ang punto. Ang taong naghahanap ng butas ay laging makakahanap; ang taong nasaktan ay hindi hinahatulan dito. Ang parehong salita ay hindi pareho ang bigat sa dalawang bibig.

Pagninilay

Ano ang isang bagay na kung sabihin sa iyo ni Jesus na "ipagbili mo," aalis kang malungkot?

Sa aling bahagi ng iyong buhay ka humihingi ng pahintulot ("pinahihintulutan ba?") gayong ang tanong talaga ay kung ano ang orihinal na nilayon ng Diyos?