Mateo 6:33

Ang Teksto

Pagkatapos banggitin ang mga ibon na hindi nag-iipon at ang mga liryo na hindi gumagawa ng damit, binaligtad ni Jesus ang buong sistema ng pag-aalala. Huwag kayong magpakapagod sa paghahabol sa pagkain, inumin at kasuotan, mga bagay na hinahabol ng mga Gentil; alam na ng Ama na kailangan ninyo ang mga iyon. Sa halip: "hanapin muna ninyo ang kaniyang kaharian at ang kaniyang katuwiran at ang lahat na ito ay maibibigay sa inyo."

Ang Puso ng Teksto

Ang talatang ito ay hindi pangako ng kasaganaan kundi pahayag tungkol sa kung sino ang namamahala sa mundo. May kaharian na dumarating, at may Hari na nakakaalam ng pangangailangan ng kaniyang mga sakop bago pa man sila humingi. Ang tanong ay hindi kung paano ka mabubuhay, kundi kung sino ang pinaglilingkuran mo habang nabubuhay ka. Kaya nga kasunod ito ng talata 24: hindi mo kayang paglingkuran ang Diyos at ang kayamanan. Ang pag-aalala ay hindi lamang emosyon; ito ay isang uri ng pagsamba, isang tahimik na pag-amin na ikaw ang nagtataguyod ng iyong sariling buhay. At ang "katuwiran" dito ay hindi moral na pagiging perpekto kundi ang pamumuhay na naaayon sa kalooban ng Ama, gaya ng idinadalangin sa talata 10.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang Israel sa ilang ay binigyan ng manna araw-araw, sapat lamang para sa isang araw, at ang nag-ipon para sa kinabukasan ay nakakita ng bulok. Ganoon din ang hinihingi sa Ama Namin: "Bigyan mo kami ngayon ng aming pang araw-araw na pagkain." Ang pattern ay luma na: ang Diyos ay nagbibigay, ngunit hindi niya pinapayagang maging seguridad ang kaniyang kaloob. Si Jesus mismo ang tumupad nito nang walang bahid. Siya ang naghanap muna ng kaharian sa ilang nang tinukso siya ng tinapay, siya ang nagsabi sa Getsemani na mangyari ang kalooban ng Ama, siya ang namatay na walang ipon, walang damit na natira, hubad sa krus. Ang kaharian na hinahanap natin ay dumating sa pamamagitan ng isang taong ibinigay ang lahat.

Ang Salamin

Alam mo kung saan nakalagay ang iyong puso dahil alam mo kung ano ang iniisip mo sa ikatlo ng madaling-araw. Ang bayarin sa paaralan. Ang resulta ng check-up. Ang anak na hindi na sumasama sa simbahan. Ang trabahong maaaring mawala sa susunod na quarter. Hindi sinasabi ni Jesus na gawa-gawa lamang ang mga iyon. Sinasabi niya na ang kabalisahan ay hindi nakadaragdag ng kahit isang siko sa haba ng iyong buhay, at iyon ang masakit: pagod ka na, at wala kang napapala. Pansinin din kung gaano kadaling tawagin ang pag-aalala na pagiging responsable. Ngunit may pagmamataas doon, ang hindi pag-amin na may Isang nag-iingat sa iyo. Ngayong araw, kumuha ng papel, isulat ang isang bagay na pinakakinatatakutan mo sa susunod na tatlong buwan, at sa ilalim nito ay isulat ang mismong salita ng talata 32: "alam ng iyong makalangit na Ama na kailangan ninyo ang lahat ng mga ito." Basahin mo itong malakas, isang beses.

Ang Pangunahing Tauhan

Hindi ikaw ang pangunahing tauhan dito, kundi ang Ama. Labing-isang beses siyang binabanggit ni Jesus sa kabanatang ito, at laging bilang Ama, hindi Hukom o Panginoon ng mga Hukbo. Siya ang nakakakita sa lihim, ang nagpapakain sa mga ibon na hindi man lang alam na pinapakain sila, ang nagdadamit sa damo na bukas ay itatapon na sa hurno. Ito ang larawan ng isang Diyos na nagbibigay nang walang kapalit at nang walang kinakailangang pasasalamat. At tandaan: ang sinasabi ito ay ang Anak, ang nag-iisang may ganap na karanasan sa pagiging anak. Hindi siya nagtuturo ng teorya tungkol sa pagtitiwala. Inaanyayahan ka niyang pumasok sa relasyong matagal na niyang tinatamasa.

Ang Detalye

Ang salitang "muna." Sa Griyego, prōton, at hindi ito simpleng pagkakasunod-sunod sa listahan. Hindi sinasabi ni Jesus na unahin mong kumpletuhin ang Diyos bago ka pumunta sa trabaho. Ang ibig sabihin ng prōton ay nangunguna sa halaga, pinakamataas sa ranggo. Kaya hindi mo ito nasusunod sa pamamagitan ng pagdarasal ng alas-singko ng umaga at pagkatapos ay pagbabalik sa dating pagkabalisa. Ang kaharian ay hindi unang item sa iyong agenda; ito ang nagdidikta ng buong agenda. Nakikita mo ito sa kung paano ka magdesisyon tungkol sa suweldo, kung paano mo tratuhin ang katrabaho na mas mababa sa iyo, kung ano ang ipinagkakait mo sa iyong pamilya dahil sa overtime.

Ang Tanong

Kung totoo ang talatang ito, bakit may mga Kristiyanong nagugutom? May mga kapatid tayong namatay sa taggutom, sa kampo, sa pag-uusig, na buong buhay na naghanap ng kaharian. Hindi ito maaaring pagtakpan. Pansinin na ang ipinangako ay "ang lahat na ito," at ang "ito" sa konteksto ay pagkain, inumin at damit, hindi kaginhawahan o seguridad. At pansinin din na ang parehong Jesus na nagsabi nito ay nagturo sa atin na idalangin ang pang araw-araw na pagkain, hindi ang pang-isang-taon. Ang pangako ay totoo sa antas ng kaharian, hindi laging sa antas ng aking kalendaryo. Nananatili itong mahirap. Ngunit ang sinasabi ni Jesus ay hindi kailanman ka iiwan ng Ama na hindi niya nakikita. Iyon ang kaniyang sinabi, at siya mismo ang nagtiwala roon hanggang sa krus.

Pagninilay

Kung titingnan ng iba ang iyong kalendaryo at bank statement ng nakaraang buwan, anong kaharian ang sasabihin nilang hinahanap mo muna?

Anong takot ang matagal mo nang tinatawag na "pagiging responsable," at ano ang mababago kung tatawagin mo itong sa tunay nitong pangalan?