Paliwanag sa Bibliya

Mga Taga-Roma 13

Biblia
Ang kabanatang ito ay ginawang posible ng JL Group

Ang Teksto

Nagsisimula si Pablo sa isang utos na hindi komportable: pasakop ang bawat kaluluwa sa mga may kapangyarihan, dahil walang awtoridad na hindi nanggaling sa Diyos, at ang namumuno ay tinatawag niyang "isang lingkod ng Diyos" na may dalang espada. Magbayad ng buwis, magbayad ng utang, igalang ang dapat igalang. Pagkatapos ay lumiliko ang usapan: iisa na lang ang dapat ninyong palaging may utang sa isa't isa, ang pag-ibig, "sapagkat ang sinumang nagmamahal sa kaniyang kapwa ay tumutupad sa kautusan." At nagtatapos ang kabanata sa isang alarm clock: gumising na kayo, malapit na ang umaga, hubarin ang mga gawa ng kadiliman at isuot ang Panginoong Jesu-Cristo.

Ang Ubod

Tatlong bagay ang pinagdudugtong ni Pablo rito, at ang pagkakadugtong na iyon ang mensahe. Una: ang Diyos ang namamahala kahit sa mga istrukturang hindi mo pinili at madalas ay hindi mo rin gusto. Hindi niya sinasabing banal ang bawat pinuno; sinasabi niyang walang pinuno na nasa labas ng kamay ng Diyos. Pangalawa: ang buong kautusan ay nakalagom sa pag-ibig sa kapwa, kaya ang pagsunod ay hindi pagsuko sa takot kundi pamumuhay para sa kabutihan ng iba. Pangatlo: ang lahat ng ito ay nasa ilalim ng orasan ng Diyos. Hindi ka sumusunod dahil permanente ang kasalukuyang kaayusan, kundi dahil lumilipas ito. "Palipas na ang gabi." Ganoon nagiging malaya ang isang Kristiyano sa loob mismo ng mga sistemang hindi niya kontrolado.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Matagal nang kasama sa kuwento ng Diyos ang mga hari na hindi kilala ang Diyos ngunit ginagamit pa rin niya. Tinawag ng Diyos si Ciro na kaniyang pinahiran, isang paganong emperador na naging instrumento ng pag-uwi ng bayan mula sa Babilonia. Ang parehong pattern ang ginagamit ni Pablo: ang kapangyarihan ng tao ay laging hiram, hindi kailanman ganap. Pero ang tunay na sinulid ay nasa dulo ng kabanata. Ang buong kautusan, sabi niya, ay nakalagom sa pag-ibig, at iyon mismo ang ginawa ni Cristo nang ibigay niya ang kaniyang sarili. Kaya hindi nagtatapos ang kabanata sa isang panuntunan kundi sa isang Persona: "paghariin ninyo ang Panginoong Jesu-Cristo." Siya ang tunay na Hari na may awtoridad na hindi lumilipas, at sa kaniyang pagbabalik nakasalalay ang buong etika ng kabanatang ito.

Ang Salamin

May bahagi ng tekstong ito na nakakainis, at mabuting aminin mo iyon. Ang "espada" sa talata 4 ay hindi talinghaga; tunay na dugo iyon, tunay na gobyerno, tunay na buwis na napupunta sa mga bagay na hindi mo sang-ayunan. At narito si Pablo, kalmadong nagsasabi: magbayad ka. Tingnan mo ang sariling puso. Madalas ang galit natin sa awtoridad ay hindi pag-ibig sa katarungan kundi pagtanggi na may mas malaki sa atin. Ayaw nating may nakaupo sa itaas. Pero pansinin kung saan tayo dinadala ni Pablo: hindi sa pagiging sunud-sunuran kundi sa isang mas mabigat na utang. Lahat ng iba pang utang ay mababayaran; ang pag-ibig sa kapwa ay utang na hindi mo matatapos. At ang kapwa mo ay hindi abstrakto: ang kasamahan sa trabaho na kinaiinisan mo, ang kapitbahay na maingay, ang kamag-anak na matagal mo nang hindi kinakausap. Tapos biglang sumigaw si Pablo: gumising ka. Natutulog ka sa paghihintay ng tamang panahon na hindi naman darating.

Ngayong araw: isulat sa papel ang pangalan ng isang taong may awtoridad sa iyo na hindi mo gusto, at idalangin siya nang malakas, nang isang minuto, nang hindi hinihiling na magbago siya.

Ang Interteksto

Dalawang teksto ang nagpapaliwanag nito. Nang tanungin si Jesus kung dapat bang magbayad ng buwis kay Cesar, hindi siya sumagot ng oo o hindi; ibinalik niya ang tanong sa imahe sa barya: ibigay kay Cesar ang kay Cesar, at sa Diyos ang sa Diyos. Doon nakuha ni Pablo ang kaniyang balanse. Totoo ang karapatan ng estado, pero limitado, dahil ang buong tao ay larawan ng Diyos at pag-aari niya. Ang pangalawa ay ang aklat ng Pahayag, kung saan ang parehong Imperyo Romano ay tinawag nang halimaw. Hindi magkasalungat ang dalawa: ang awtoridad na sumusunod sa kaniyang tungkulin ay lingkod, at ang awtoridad na nag-aangkin ng pagsamba ay naging halimaw. Si Pablo mismo ay pinugutan ng espada na kaniyang isinulat.

Konteksto

Mga taong 57 pagkatapos ni Cristo, sulat sa mga Kristiyano sa Roma mismo, sa lungsod ng emperador. Kakaunti silang grupo, maraming alipin at manggagawa, at kakabalik pa lang ng mga Judiong Kristiyano matapos silang palayasin ni Claudio ilang taon bago niyon. Buhay pa sa alaala nila ang pangyayaring iyon: isang utos mula sa itaas, at nawala ang bahay at hanapbuhay. Sa panahong iyon, may lumalakas na reklamo sa Roma tungkol sa mga kolektor ng buwis at sa labis na pagsingil. Kaya hindi teoretikal ang payo ni Pablo. May mga nag-iisip na sa Cristo na sila nakatali kaya hindi na sila may obligasyon sa Roma. Sinasabi ni Pablo: huwag ninyong bigyan ng dahilan ang imperyo na durugin kayo, at huwag ninyong ipagkamali ang paghihimagsik sa kabanalan.

Ang Pangunahing Tauhan

Sa likod ng mga emperador at kolektor ng buwis, ang Diyos ang tunay na pangunahing tauhan dito, at kakaiba ang kaniyang paraan ng paggalaw. Hindi siya naghihintay ng mabubuting pinuno bago magtrabaho; gumagamit siya ng mga kamay na hindi kumikilala sa kaniya. Ganoon siya katiyak sa kaniyang sariling kapangyarihan. Pero pansinin ang pangalawang bahagi ng kabanata: ang Diyos na nagtatalaga ng espada ay ang parehong Diyos na nagsasabing ang pag-ibig ang katuparan ng kautusan. Hindi siya nahahati. Ang kaayusan sa labas ay pansamantalang panangga lamang; ang kaniyang tunay na layunin ay isang bayan na hindi na kailangang takutin dahil nagmamahal na sila. At may oras siya. "Palipas na ang gabi." Hindi siya nagmamadali, pero hindi rin siya natutulog.

Pagninilay

Alin ang mas totoo sa puso mo: ang galit mo sa mga may kapangyarihan, o ang utang mo ng pag-ibig sa taong pinakamalapit sa iyo?

Kung totoong "palipas na ang gabi," anong bagay sa buhay mo ang hinahayaan mong magpatuloy na parang walang katapusan ang gabi?

Ibahagi ang paliwanag na ito

Tumulong sa pagpapalaganap ng ebanghelyo. Ipadala ang paliwanag na ito sa isang taong maaaring mapalakas ng loob nito.

WhatsApp Email Facebook X / Twitter

Mga madalas itanong tungkol sa Romans 13

Mabilisang sagot sa mga pinakakaraniwang tanong tungkol sa talatang ito ng Bibliya.

Ano ang ibig sabihin ng Mga Taga-Roma 13?
Nagsisimula si Pablo sa isang utos na hindi komportable: pasakop ang bawat kaluluwa sa mga may kapangyarihan, dahil walang awtoridad na hindi nanggaling sa Diyos, at ang namumuno ay tinatawag niyang "isang lingkod ng Diyos" na may dalang espada. Magbayad ng buwis, magbayad ng utang, igalang ang dapat igalang.
Tungkol saan ang Mga Taga-Roma 13?
Matagal nang kasama sa kuwento ng Diyos ang mga hari na hindi kilala ang Diyos ngunit ginagamit pa rin niya. Tinawag ng Diyos si Ciro na kaniyang pinahiran, isang paganong emperador na naging instrumento ng pag-uwi ng bayan mula sa Babilonia. Ang parehong pattern ang ginagamit ni Pablo: ang kapangyarihan ng tao ay laging hiram, hindi kailanman ganap.
Ano ang makasaysayang konteksto ng Mga Taga-Roma 13?
Ngayong araw: isulat sa papel ang pangalan ng isang taong may awtoridad sa iyo na hindi mo gusto, at idalangin siya nang malakas, nang isang minuto, nang hindi hinihiling na magbago siya.
Ano ang itinuturo sa atin ng Mga Taga-Roma 13 tungkol sa katangian ng Diyos?
Mga taong 57 pagkatapos ni Cristo, sulat sa mga Kristiyano sa Roma mismo, sa lungsod ng emperador. Kakaunti silang grupo, maraming alipin at manggagawa, at kakabalik pa lang ng mga Judiong Kristiyano matapos silang palayasin ni Claudio ilang taon bago niyon. Buhay pa sa alaala nila ang pangyayaring iyon: isang utos mula sa itaas, at nawala ang bahay at hanapbuhay.
Paano nananatiling makabuluhan ang Mga Taga-Roma 13 sa kasalukuyan?
Alin ang mas totoo sa puso mo: ang galit mo sa mga may kapangyarihan, o ang utang mo ng pag-ibig sa taong pinakamalapit sa iyo?

More questions about Mga Taga-Roma →

Naging posible sa tulong ng aming mga kapartner

Ang ibinabahagi ng komunidad sa Romans 13

Mga kabatiran, panalangin at pasasalamat mula sa mga mambabasa at sa pangkat ng patnugutan tungkol sa siping ito.

Kabatiran Editoryal noong talata 5

Kaya nga kinakailangang sumunod kayo, hindi lamang dahil sa poot, kundi dahil din sa budhi." May pagsunod na umuusbong lang kapag may nakatingin, kapag may multa, kapag may parusa. Pero may pagsunod na tahimik, kahit walang nakakakita. Tanungin mo ang sarili mo ngayon: kung walang mahuhuli sa iyo, ganoon ka pa rin ba kabuti?

Kabatiran Editoryal noong talata 4

Sapagkat siya ay lingkod ng Diyos sa iyo para sa kabutihan." Pansinin mo, lingkod, hindi panginoon. Kahit ang may hawak ng kapangyarihan ay may pinagsusumbungan din. Kaya kung ikaw ay nasa posisyon, kahit maliit, tanungin mo ang sarili: kabutihan ba ng tao ang pinaglilingkuran ko, o sarili ko?

Panalangin Editoryal noong talata 11

Panginoon, gisingin mo ako sa mga araw na nilalakad ko na lang nang walang pansin. Alam kong mas malapit na ngayon ang pag-asang hinihintay ko kaysa noong una akong sumampalataya. Tulungan mo akong mamuhay na gising, hindi nahihimbing sa kung ano lang ang madali.

Kabatiran Editoryal noong talata 13

Lumakad tayo nang naaayon, gaya ng sa araw." Ang mga ginagawa sa dilim ay mga bagay na ayaw nating makita ng iba. Pansinin mo, kasama sa listahan ni Pablo ang alitan at pagseselos, hindi lang ang paglalasing. Kaya minsan, malinis ang gabi mo, pero may inggit kang itinatago. Ano ba ang bahagi mo na ayaw pang tamaan ng liwanag?

Tuklasin ang talatang ito sa ibang antas

Baguhan, teologo, o ibang haba ng pagbasa? Isaayos ang mga setting at gumawa ng sarili mong bersyon.

Buksan sa study tool