Paliwanag sa Bibliya

Ruth 4:17

Biblia

Ang Teksto

Matapos manganak si Ruth, hindi ang mga magulang ang nagbigay ng pangalan sa sanggol kundi ang mga babaeng kapitbahay: “Isang bata ang ipinanganak kay Naomi.” Pinangalanan nila siyang Obed, at idinugtong ng salaysay ang isang linya na biglang nagpalawak ng buong kuwento: siya ang naging ama ni Jesse, na naging ama ni David. Sa isang pangungusap, ang pribadong kalungkutan ng isang balo mula Betlehem ay naging kasaysayan ng isang bansa. Ang sanggol na nakahiga sa dibdib ni Naomi (talata 16) ay hindi lamang kaaliwan sa katandaan niya; siya ang unang tahi ng isang tela na aabot hanggang sa trono. Ang aklat na nagsimula sa gutom, libing at kahungkagan ay nagtatapos sa isang pangalan at isang angkan.

Ang Puso Nito

Ang talatang ito ang sagot ng Diyos sa reklamo ni Naomi noong simula pa: umalis siyang puno, bumalik siyang walang laman. Ngunit pansinin kung paano dumating ang kapunuan. Walang himala, walang anghel, walang tinig mula sa langit. Ang dumating ay isang babaeng Moabita na tumanggi siyang iwan, isang lalaking pinili ang mamahaling katapatan kaysa sa ligtas na pamana, at mga matatanda sa tarangkahan na nagpatotoo. Ang pagliligtas ng Diyos dito ay dumadaloy sa mga desisyong maaaring hindi na ginawa. Iyan ang etikal na bigat ng talata: ang katapatan ng Diyos ay hindi umiiwas sa mga pagpiling pang-araw-araw, dumadaan ito sa mga iyon. At ang pangalang ibinigay, Obed, ibig sabihin ay “tagapaglingkod.” Hindi “hari,” hindi “tagumpay.” Ang linyang magluluwal ng hari ay nagsisimula sa paglilingkod.

Ang Hibla ng Buong Kuwento

Ang talata ay tila simpleng talaan ng kapanganakan, pero tatlong pangalan ang inihahanay nito patungo sa isang direksyon: Obed, Jesse, David. At kapag binasa mo ang listahan sa talata 18 hanggang 22, makikita mong sadyang ikinakabit ng may-akda ang kuwentong ito sa bahay ni Fares, ang anak ni Tamar, ang babaeng kinailangang gumamit ng matinding paraan upang hindi mapatay ang pangalan ng kaniyang pamilya. Dalawang babaeng tagalabas, dalawang bahay na muntik nang maglaho, at parehong hibla ay nagtatagpo sa Betlehem. Hindi ito nagtatapos kay David. Kapag binuksan mo ang unang kabanata ng Mateo, nandoon pa rin ang mga pangalang ito, at nakasulat ang Ruth na Moabita sa talaangkanan ni Jesus. Ang Diyos ay nagtatayo ng kaligtasan gamit ang mga taong ipinagtatabuyan ng ibang tao.

Ang Salamin

May bahagi sa atin na naniniwalang ang mahahalagang desisyon ay yaong malalaki: saang simbahan maglilingkod, anong trabaho, saan titira. Pero ang talatang ito ay bunga ng maliliit na pagpili: isang babaeng hindi umuwi sa Moab, isang may-ari ng bukid na hinayaang mamulot ang isang dayuhan, isang lalaking pumayag na ang perang gagastusin niya ay hindi magdadala ng kaniyang sariling pangalan. Ang kamag-anak sa talata 6 ay hindi masamang tao; maingat lang siya sa pamana niya, gaya nating maingat sa oras, sa ipon, sa reputasyon. Tanungin mo ang sarili mo: sino ang nasa paligid mo na nawawalan ng pangalan, ang biyudang hindi na inaanyayahan sa kainan, ang kapatid na nahiwalay sa pamilya, ang katrabahong palaging nakakalimutan sa listahan? Ngayong araw, magpadala ka ng isang mensahe sa isang taong nag-iisa sa pamilya o simbahan, at sabihin mo nang tahasan: “Kabilang ka sa amin, hindi ka namin nakakalimutan.”

Ang Detalye

Pansinin kung sino ang nagbigay ng pangalan: hindi si Boaz, hindi si Ruth, kundi “ang mga babae, kaniyang mga kapitbahay.” Sa Israel, ang pagpapangalan ay karaniwang karapatan ng magulang. Dito, kinuha ito ng komunidad, at ang sinabi nila ay kakaiba: “Isang bata ang ipinanganak kay Naomi,” kahit hindi naman si Naomi ang nagsilang. Ito ang tinig ng isang bayang tumatanggap, nagdedeklara, at nagbubuklod. Ang mga kapitbahay na ito ay hindi lamang tagapanood; sila ang bumuo ng pagkakakilanlan ng bata. May mga pagkakataong ang pinakamabigat na magagawa mo para sa isang taong nawalan ay hindi payo o tulong-pinansyal, kundi ang pagsasabi nang malakas kung kanino siya kabilang.

Ang Ugnayan sa Ibang Kasulatan

Sa Deuteronomio 23, may malinaw na utos tungkol sa mga Moabita: hindi sila basta tinatanggap sa kapulungan ni Yahweh. Alam ito ng unang mambabasa, kaya hindi inosente ang paulit-ulit na pagtawag ng aklat kay Ruth bilang “ang Moabita,” kahit sa talata 10 kung saan opisyal na siyang tinatanggap. Ang kuwento ay sadyang nagkukuskos sa batas. At ang kinalabasan ay hindi pagsuway kundi awa na lumalampas sa inaasahan. Dagdag pa, ang pagbanggit sa talata 12 kay Tamar ay kakaibang basbas: isang kuwentong nakakahiya ang ginagamit bilang halimbawa ng pagpapala. Ang Diyos ay hindi naglilinis muna ng talaangkanan bago siya kumilos doon.

Ang Tanong

Bakit kailangan pang dumaan sa gutom, dalawang libing, at pitong taon ng kapaitan bago dumating ang sanggol? Kung ang Diyos ay magbibigay ng kaligtasan, bakit hindi na lang mas maaga? Hindi sinasagot ng aklat ang tanong na iyan. Walang sinabing “ito ang dahilan kung bakit namatay si Mahlon.” Ang tanging ibinibigay sa atin ay ang hulihan: isang pangalan, isang angkan, isang hari. At kahit si Naomi, na may hawak na ng sanggol sa dibdib, ay hindi na muling nagsalita sa buong aklat. May mga sugat na pinupuno, hindi binubura. Hindi tayo pinapangakuan ng paliwanag; pinapangakuan tayo ng Diyos na hindi tumitigil sa pagtatayo kahit sa mga guho.

Pagninilay

Sino ang taong, sa pananaw ng iba, ay "wala sa listahan" ngunit nasa daan mo araw-araw, at ano ang maliit na pagpili na iniiwasan mong gawin para sa kaniya?

Kung ang pangalang Obed ay nangangahulugang tagapaglingkod, saan sa buhay mo ngayon hinihingi sa iyo ang paglilingkod na hindi magdadala ng iyong pangalan?

Ibahagi ang paliwanag na ito

Tumulong sa pagpapalaganap ng ebanghelyo. Ipadala ang paliwanag na ito sa isang taong maaaring mapalakas ng loob nito.

WhatsApp Email Facebook X / Twitter

Mga madalas itanong tungkol sa Ruth 4:17

Mabilisang sagot sa mga pinakakaraniwang tanong tungkol sa talatang ito ng Bibliya.

Ano ang ibig sabihin ng Ruth 4:17?
Matapos manganak si Ruth, hindi ang mga magulang ang nagbigay ng pangalan sa sanggol kundi ang mga babaeng kapitbahay: “Isang bata ang ipinanganak kay Naomi.” Pinangalanan nila siyang Obed, at idinugtong ng salaysay ang isang linya na biglang nagpalawak ng buong kuwento: siya ang naging ama ni Jesse, na naging ama ni David.
Tungkol saan ang Ruth 4:17?
Ang talata ay tila simpleng talaan ng kapanganakan, pero tatlong pangalan ang inihahanay nito patungo sa isang direksyon: Obed, Jesse, David. At kapag binasa mo ang listahan sa talata 18 hanggang 22, makikita mong sadyang ikinakabit ng may-akda ang kuwentong ito sa bahay ni Fares, ang anak ni Tamar, ang babaeng kinailangang gumamit ng matinding paraan upang hindi mapatay ang pangalan ng kaniyang pamilya.
Ano ang makasaysayang konteksto ng Ruth 4:17?
Pansinin kung sino ang nagbigay ng pangalan: hindi si Boaz, hindi si Ruth, kundi “ang mga babae, kaniyang mga kapitbahay.” Sa Israel, ang pagpapangalan ay karaniwang karapatan ng magulang. Dito, kinuha ito ng komunidad, at ang sinabi nila ay kakaiba: “Isang bata ang ipinanganak kay Naomi,” kahit hindi naman si Naomi ang nagsilang.
Ano ang itinuturo sa atin ng Ruth 4:17 tungkol sa katangian ng Diyos?
Bakit kailangan pang dumaan sa gutom, dalawang libing, at pitong taon ng kapaitan bago dumating ang sanggol? Kung ang Diyos ay magbibigay ng kaligtasan, bakit hindi na lang mas maaga? Hindi sinasagot ng aklat ang tanong na iyan. Walang sinabing “ito ang dahilan kung bakit namatay si Mahlon.
Paano nananatiling makabuluhan ang Ruth 4:17 sa kasalukuyan?
Kung ang pangalang Obed ay nangangahulugang tagapaglingkod, saan sa buhay mo ngayon hinihingi sa iyo ang paglilingkod na hindi magdadala ng iyong pangalan?

More questions about Ruth →

Naging posible sa tulong ng aming mga kapartner

Ang ibinabahagi ng komunidad sa Ruth 4

Mga kabatiran, panalangin at pasasalamat mula sa mga mambabasa at sa pangkat ng patnugutan tungkol sa siping ito.

Kabatiran Editoryal noong talata 11

Pansinin mo: sa buong aklat, siya ay "si Ruth na Moabita," ang taga ibang bayan. Ngayon, sa harap ng mga matanda sa tarangkahan, narinig niya ito: "Nawa'y gawin ni Yahweh ang babaeng pumapasok sa iyong tahanan na katulad nina Raquel at Lea." Ipinantay siya sa mga ina ng Israel. Hindi niya iyon pinaghirapan, ibinigay iyon sa kanya. Saan mo ba hinahanap ang iyong pagkakakilanlan?

Kabatiran Editoryal noong talata 15

Umalis si Noemi na puno, bumalik na walang laman. Ngayon sinasabi ng mga kababaihan na ang kanyang manugang ay "higit pa sa iyo kaysa sa pitong anak na lalaki." Pito, ang bilang ng kaganapan. At isang dayuhang balo ang pumuno sa kanyang kahungkagan. Hindi laging kaparehong anyo ng nawala ang ibinabalik ng Diyos. Matatanggap mo ba?

Kabatiran Editoryal noong talata 7

Huhubarin ng isang tao ang kaniyang sandalyas at ibibigay sa kaniyang kapwa." Ganoon lang kasimple ang tanda ng pinakamabigat na desisyon sa kuwento. Pansinin mo: walang pangalan ang lalaking tumanggi, pero si Boaz na pumayag magbayad ay naging ninuno ni David. Ang tahimik mong pagsunod ngayon, baka may binubuksan palang kasaysayan na hindi mo pa nakikita.

Kabatiran Editoryal noong talata 9

Kayo ay mga saksi sa araw na ito," sabi ni Boaz sa harap ng buong bayan. Hindi niya itinago ang pagtubos. Hindi bulong sa sulok, kundi hayag sa pintuan ng lungsod. At binili niya ang lahat, pati ang mga utang at luha ng pamilyang iyon. May nagmahal na ba sa iyo nang ganoon, buong buhay mo ang tinanggap, hindi lang ang maganda? May Isang ganyan. At hindi Niya ikinahihiya ang pangalan mo.

Tuklasin ang talatang ito sa ibang antas

Baguhan, teologo, o ibang haba ng pagbasa? Isaayos ang mga setting at gumawa ng sarili mong bersyon.

Buksan sa study tool