1 Wakorintho 15:58

Maandishi

Baada ya kurasa nzima ya tarumbeta, ya kufumba na kufumbua kwa jicho, ya kifo kinachomezwa katika ushindi, Paulo anashuka chini ghafla na kugusa miguu ya wasikilizaji wake: "Kwa hiyo, wapendwa kaka na akina dada zangu, iweni imara na msitikisike. Daima itendeni kazi ya Bwana, kwa sababu mnajua kuwa kazi yenu katika Bwana siyo bure." Ufufuo haukuishia mbinguni; umerudi kwenye sakafu ya nyumba ile, kwenye mikono ya watu waliochoka.

Fikiria chumba kile. Jioni ya Korintho, taa ya mafuta, harufu ya chakula cha wachache waliobaki. Msomaji anasoma kwa sauti, na kwa dakika kadhaa hakuna anayepumua kwa nguvu. Kisha neno lile dogo: "Kwa hiyo." Na kila mmoja anajua kwamba sasa ni zamu yake.

Kiini

Paulo hajengi maadili juu ya hofu wala juu ya ahadi ya malipo mazuri hapa duniani. Anajenga juu ya kaburi tupu. Kwa sababu Kristo amefufuka, historia ina mwisho ambao si giza, na kwa sababu ina mwisho ambao si giza, kila kitendo cha uaminifu kina uzito. Hili ndilo neno gumu ambalo Wakorintho walihitaji: kama hakuna ufufuo, basi, kama alivyosema mwenyewe, "Acha basi tule na kunywa, kwa kuwa kesho tunakufa." Lakini kwa kuwa kuna ufufuo, kazi ndogo ya leo inakuwa sehemu ya ulimwengu ujao.

Neno la Kiyunani alilotumia, kenos, "bure," linamaanisha chombo kitupu. Paulo analisema mara tano katika sura hii. Hapa, mwishoni, anakipindua: chombo chako hakimwagiki. Mungu anakishika.

Uzi Unaounganisha

Katika Mwanzo, kazi ya mwanadamu iliharibiwa na laana: udongo mgumu, miiba, jasho, na mwisho mavumbi. Kila kizazi kimejenga, kikapanda, kikapenda, kisha kikazikwa. Paulo mwenyewe amesema, "kama katika Adam wote wanakufa." Hiyo ndiyo historia ya kazi ya binadamu: kujaza, kisha kumwagika.

Ufufuo wa Kristo unakata uzi huo. Yeye ni "matunda ya kwanza," neno la mavuno: mkono wa kwanza wa ngano unaoonyesha kwamba shamba lote litakatwa. Kwa hiyo wito wa mstari wa 58 si kuhimiza bidii tu; ni kutangaza kwamba laana ya ubure imeng'olewa. Kazi ya mikono yako imeunganishwa na mwili ulioinuliwa kutoka kaburini, na kile kilichounganishwa naye hakiwezi tena kuoza.

Kioo

Fikiria siku zako halisi. Mwalimu anayefundisha darasa lilelile mwaka wa kumi na mbili na kujiuliza kama kuna aliyebadilika. Mama anayeosha, kupika, kurudia, bila mtu kumwona. Mzee wa kanisa anayetembelea mgonjwa ambaye hatamkumbuka kesho. Mtu anayetoa sadaka kwa siri huku wengine wakipata sifa. Ndani ya kila mmoja wetu kuna sauti inayonong'ona: hii haina maana, inapotea kama maji kwenye mchanga.

Paulo hajibu sauti hiyo kwa kukusifia. Anajibu kwa ukweli: "mnajua." Si matumaini, ni ujuzi. Umeambiwa. Na "msitikisike" ni neno la mtu anayejua kwamba utajaribiwa kutikisika, kwa uchovu, kwa kukosa shukrani, kwa upweke.

Leo: andika kwenye karatasi jambo moja la kawaida unalofanya mara kwa mara na ambalo umeanza kuliona kama bure, kisha chini yake andika maneno haya, "kazi yangu katika Bwana siyo bure," na uliseme kwa sauti mara moja.

Swali

Lakini je, kila kitu? Je, miaka ile niliyotumia kwenye huduma iliyovunjika, ndoa niliyojaribu kuokoa na ikashindikana, mtoto niliyemlea kwa maombi ambaye sasa hataki kusikia jina la Yesu? Paulo hasemi kwamba utaona matunda. Hasemi kwamba juhudi zako zitafanikiwa kwa vipimo vya wanadamu. Anasema haziko bure, na hilo ni jambo tofauti kabisa.

Tofauti hiyo inauma. Inamaanisha kwamba kuna hesabu ambayo hatuioni, kwamba Mungu anahifadhi kitu ambacho hatuwezi kukihesabu, na kwamba tunaombwa kuamini hilo bila uthibitisho mkononi. Paulo mwenyewe aliandika "nakufa kila siku," na hakuona matokeo ya makanisa mengi aliyoyapanda. Alifia gerezani. Siri inabaki siri. Lakini si giza tupu; ni siri yenye kaburi tupu katikati yake.

Wasikilizaji wa Kwanza

Korintho ilikuwa mji wa bandari, wa biashara, wa kujipandisha. Katika kanisa lile kulikuwa na watumwa, wafanyabiashara wadogo, wanawake waliokuwa wakihudumia bila kutambuliwa. Kwa mtumwa, maneno "kazi yenu" yalikuwa na ladha chungu: kazi yake haikuwa yake, mwili wake haukuwa wake, na angekufa bila jiwe la kaburi lenye jina.

Kwa mtu huyo, kusikia kwamba kazi yake "katika Bwana" si bure, na kwamba mwili wake uliochoka utapandwa "katika udhaifu" na kuoteshwa "katika nguvu," hiyo ilikuwa mapinduzi. Sio ahadi ya kuboreshwa kwa hali yake ya kijamii, bali ya kutambuliwa na Bwana mmoja ambaye juu yake Kaisari hana mamlaka. Walisikia uhuru pale ambapo sisi mara nyingi tunasikia himizo la kufanya zaidi.

Mhusika Mkuu

Nyuma ya mstari huu kuna mtu aliyeanza sura hii kwa kujiita "mdogo kati ya mitume" asiyestahili kuitwa mtume. Paulo anajua jinsi gani kazi inavyoweza kuonekana bure, kwa sababu miaka yake ya kwanza alitumia kuliangamiza kanisa la Mungu. Yeye kuliko wengine anajua uzito wa maisha yaliyomwagika kwa ubatili.

Na bado anaandika "wapendwa," neno la joto katikati ya karipio kali. Huyu ni mtu anayehesabu kila kitu kwa neema: "kwa neema ya Mungu nipo kama nilivyo." Hiyo ndiyo tabia ya mhusika mkuu halisi wa sura hii, Mungu anayechukua maisha yaliyoharibika na kuyapanda upya. Yeye ndiye anayehakikisha kwamba hakuna tone la uaminifu linalopotea.

Tafakari

Ni kazi gani unayoifanya sasa ambayo unaihesabu kuwa bure, na ungebadilika vipi kesho asubuhi kama ungeamini kweli kwamba Mungu anaihifadhi?

"Msitikisike" linaonyesha kwamba kuna kitu kinachokutikisa. Ni nini hasa kinachotikisa imani yako juu ya thamani ya kazi yako?