1Samweli 17:30

Maandiko Yenyewe

Baada ya kukemewa vikali na kaka yake mkubwa Eliabu, Daudi hajibu kwa ugomvi wala hakimbii. Anageuka tu, anamwacha Eliabu amesimama pale, na kumwendea mtu mwingine katika kundi la askari, akiuliza swali lilelile: itafanyika nini kwa yule atakayemuua Mfilisti huyu? Na jibu analopata ni lilelile, neno kwa neno, kama mwanzo. Mstari mmoja mfupi, unaoonekana kama maelezo ya kupita tu, lakini ndani yake kuna mtu anayekataa kunyamazishwa.

Moyo wa Jambo

Kuna kitu cha kimungu katika ukaidi mtakatifu. Kwa siku arobaini jeshi lote la Israeli lilikuwa limezoea kunyamaza; sauti ya Goliathi ilikuwa imekuwa hali ya kawaida, kelele ya asubuhi na jioni ambayo watu waliishi nayo kama mtu anayeishi karibu na barabara yenye kelele. Daudi anakataa kuizoea. Swali lake si la kutafuta zawadi tu; ni swali la kitheolojia lililovaa nguo za kijeshi: je, Mungu aliye hai ana watu wanaomwakilisha au hana? Eliabu anajaribu kuzima swali hilo kwa kumshambulia mwenye kuuliza, mbinu ya zamani kabisa. Mstari wa 30 unaonyesha kwamba imani halisi haizimiki kwa dharau ya ndugu. Inageuka tu, na kuuliza tena.

Uzi Unaounganisha

Israeli ilikuwa na taifa lililokuwa likisubiri mtu, na Goliathi alikuwa ameomba mtu: "Mnipe mtu ili tuweze kupigana naye." Hilo ndilo hitaji la kina la Biblia nzima, mtu mmoja anayesimama mahali pa wengi. Daudi anauliza swali ambalo hakuna mtu aliyethubutu kuuliza, na baadaye atasimama mahali ambapo hakuna mtu aliyethubutu kusimama. Karne nyingi baadaye, mzao wake atafanya hivyo kwa kiwango kikubwa zaidi: atauliza maswali yaliyokera viongozi wa dini, atakemewa na wale wa nyumbani kwake, na hatimaye atasimama peke yake mbele ya adui mkubwa kuliko Goliathi. Dhihaka ya Eliabu ni kivuli kidogo cha yale ambayo Yesu alisikia kutoka kwa ndugu zake mwenyewe. Mfano wa mkombozi anayedharauliwa kwanza na watu wake wenyewe unaanza hapa, katika bonde la Ela.

Kioo

Wewe umewahi kunyamazishwa. Labda katika kikao cha kanisa uliuliza swali na ukajibiwa kwa sauti inayosema "wewe ni mdogo, hujui mambo haya." Labda nyumbani, kaka au dada au mzazi anajua jinsi ya kukukumbusha ulivyokuwa miaka kumi na tano iliyopita, na maneno hayo yanauma zaidi kuliko dharau ya mgeni. Kinachoumiza si tu kukataliwa; ni kuambiwa kwamba nia yako ni chafu: "Nakijua kiburi chako, na utundu wa moyo wako." Jaribu la kawaida ni mawili: kubishana hadi ushinde, au kunyamaza kabisa na kwenda zako. Daudi anachagua njia ya tatu. Anaacha shutuma bila kuijadili, na anaendelea na jambo lililompeleka pale. Leo, chukua swali moja la kweli ambalo uliacha kuuliza kwa sababu mtu alikucheka, liandike kwenye karatasi kwa maneno yako mwenyewe, na umtumie ujumbe mtu mmoja unayemwamini ukimuuliza.

Mhusika Mkuu

Daudi hapa bado ni mvulana wa kupeleka mikate na jibini, si shujaa. Lakini tabia yake inaonekana wazi katika mstari huu mmoja. Hana haja ya kushinda ubishi na Eliabu; hana haja ya kuthibitisha kwamba nia yake ni safi. Kuna uhuru wa ajabu katika mtu ambaye haishi kwa kibali cha ndugu zake. Wakati huohuo, asiyekuwa mtakatifu kupita kiasi: anataka kujua kuhusu mali, binti wa mfalme, na msamaha wa kodi. Uchoyo na bidii ya kumtukuza Mungu vinaishi pamoja ndani yake, kama vinavyoishi ndani yetu. Mungu hamngoji Daudi awe safi kabisa kabla ya kumtumia. Anamtumia akiwa kijana mwenye maswali, sufuria za chakula mikononi, na moyo ambao hauwezi kuvumilia jina la Mungu likidharauliwa.

Wasikilizaji wa Kwanza

Kitabu hiki kilisomwa na Waisraeli waliokuwa wakiishi chini ya wafalme, wengi wao wakijua jinsi mfalme anavyoweza kuwa dhaifu. Waliposikia habari ya Sauli aliyejificha hemani kwa siku arobaini, hawakusikia hadithi ya watoto; walisikia hukumu juu ya uongozi wao. Walijua pia utamaduni wa heshima na aibu: ndugu mkubwa alikuwa na mamlaka juu ya mdogo, na kumpinga hadharani ilikuwa fedheha. Kwa hiyo mstari wa 30 ulikuwa na mshtuko ambao sisi tunaukosa. Daudi hamheshimu Eliabu kwa kumtii; anamheshimu kwa kutobishana, kisha anaendelea kama kwamba mamlaka ya Eliabu haina uzito katika jambo hili. Kwa wasikilizaji wa kwanza, hiyo ilikuwa ishara ya kwanza kwamba utaratibu wa zamani, wa mkubwa kwanza, ulikuwa unavunjwa na Mungu mwenyewe.

Muktadha

Fikiria mahali pale. Bonde la Ela, mahali ambapo milima miwili inatazamana na kijito kikavu chenye mawe laini chini. Upande mmoja Wafilisti, watu wa chuma, wenye teknolojia ya silaha ambayo Israeli hawakuwa nayo. Upande mwingine wakulima na wachungaji waliochukuliwa kwa lazima kuwa askari. Kati yao, umbali unaotosha kusikia sauti lakini si kupigana. Harufu ya jasho, kinyesi cha wanyama, moshi wa mioto ya kambi, na kila asubuhi na jioni sauti ile ile ikipanda kutoka upande wa pili. Siku arobaini za aibu. Daudi anafika kambini asubuhi na mapema akiwa amebeba chakula cha nyumbani, akiingia katikati ya kelele za vita zisizoleta vita. Katika mazingira hayo ya kuchoka na kuogopa, swali la mvulana mmoja linaanza kubadilisha kila kitu.

Tafakari

Ni swali gani la kweli umeacha kuuliza kwa sababu mtu fulani alikudharau, na ni nini kingetokea kama ungeliuliza tena leo?

Ni sauti gani katika maisha yako umeanza kuizoea, ambayo Mungu hataki uizoee?