2 Petro 1:4

Maandiko

Petro anasema kwamba kupitia njia ile ile, ile njia ya maarifa ya Mungu na ya utukufu wake, Mungu ametukabidhi kitu ambacho ni kikubwa kupita kipimo: "ahadi kuu za thamani." Na ahadi hizo zina lengo, zina mwelekeo: "ili kutufanya warith wa asili ya Mungu, kwa kadiri tunavyoendelea kuuacha uovu wa dunia hii." Sentensi mbili tu, lakini ndani yake kuna madai mawili yanayotisha kwa ukubwa wao: kwamba Mungu anaahidi, na kwamba ahadi yake inalenga kutushirikisha katika kile alicho yeye mwenyewe.

Kiini

Neno la Kigiriki analotumia Petro hapa ni koinōnoi, washirika, wenye ushirika. Sio kwamba tunakuwa Mungu; hilo Maandiko hayalisemi na Petro hasemi. Bali kwamba maisha ya Mungu yanaanza kupita ndani ya maisha yetu, kama joto linapopita kwenye chuma kilichowekwa motoni. Chuma hakigeuki kuwa moto. Lakini kinawaka. Hapa kuna jambo la kukaa nalo kimya kwa muda: wokovu si tu kufutwa deni la dhambi. Ni kupandikizwa katika uzima wa Mungu mwenyewe. Na hii haitokei kwa jitihada zetu za kupanda juu; inatokea kwa sababu Mungu "alitutumainishia ahadi" kwanza. Kwanza neno, kisha ushirika. Kwanza ahadi, kisha mabadiliko. Mpangilio huo ndio neema.

Uzi wa Wokovu

Tangu bustani, hamu ya mwanadamu ilikuwa kuwa kama Mungu, lakini kwa wizi, kwa kunyakua. Nyoka aliahidi hicho hasa. Na hapa, Petro anaandika kwamba kile kilichoibiwa kinatolewa, kama zawadi, kwa njia ya ahadi. Tofauti ni kila kitu: kunyakua kunaleta mauti, kupokea kunaleta uzima. Na ahadi hizi si za jumla; zimeshikwa katika mtu. Petro mwenyewe anataja yeye na wengine walikuwa "mashahidi wa utukufu wake" juu ya "ule mlima mtakatifu." Aliona nuru ile ikitoka ndani ya mwili wa mwanadamu. Ushirika wa asili ya Mungu si dhana ya kifalsafa kwa Petro; ni kumbukumbu ya uso ulioangaza. Kristo ni mahali ambapo Mungu na mwanadamu wanakutana, na kwa hiyo ni mahali ambapo sisi tunaingia.

Kioo

Kuna kitu kinachochoma katika nusu ya pili ya mstari huu: "kwa kadiri tunavyoendelea kuuacha uovu wa dunia hii." Petro hatoi ruhusa ya kubaki tulivu. Wala hatoi ratiba. Anasema "kwa kadiri," kama safari inayoendelea. Na hapa unaweza kujiuliza kwa unyofu: ni nini kinachonishikilia? Si mambo makubwa ya dhambi za kutisha, mara nyingi. Ni tabia ya kusema uongo mdogo kazini ili nionekane mwaminifu. Ni kulipa kisasi kwa ukimya nyumbani. Ni namna pesa inanifanya kuhesabu watu. Ni jinsi ninavyoogopa kuzeeka. Vitu hivi havitoki kwa kukemewa tu; vinatoka pale uzima mwingine unaanza kuvuta nguvu zake. Ahadi kwanza, ndipo kuachana. Leo, chukua dakika tano, andika kwenye karatasi kitu kimoja ambacho kwa siku hizi unajua kinakuvuta mbali na Mungu, kisha andika chini yake maneno haya: "ahadi kuu za thamani," na uikunje karatasi.

Sauti za Maandiko Mengine

Yohana anasema kwamba sasa tu watoto wa Mungu, na kile tutakachokuwa hakijadhihirika bado, lakini tutakuwa kama yeye kwa sababu tutamwona kama alivyo. Ni wazo lile lile la Petro, lakini likielekezwa mbele: ushirika unaoanza sasa unakamilika katika kuona. Na Paulo anaandika kwa Wakorintho kwamba tunabadilishwa kuwa mfano ule ule tunapotazama utukufu wa Bwana. Nataja hizi kwa sababu zote mbili zinaonyesha kwamba mabadiliko yanatoka kwa kutazama, si kwa kukaza misuli ya nafsi. Hii inaweka mstari wa Petro katika mazingira yake sahihi: "maarifa ya Mungu" anayosisitiza mara mbili katika mistari ya awali si maarifa ya kichwa, ni kumjua kwa ukaribu ambao unabadilisha mwenye kujua.

Wasikilizaji wa Kwanza

Waliokuwa wanapokea barua hii walikuwa Wakristo wanaoishi katikati ya dunia iliyojaa mafundisho ya kuvutia kuhusu kutoroka mwili na kupanda kwa hekima ya siri hata kufikia uungu. Petro anatumia lugha inayofanana na yao, "asili ya Mungu," lakini anaigeuza kabisa: njia haipitii hekima ya siri wala kwa jitihada za kimafumbo, inapitia ahadi ya Mungu aliyetuita. Kwa wasikilizaji waliokuwa wachache, waliodharauliwa, wenye biashara ndogo, watumwa wengine, hii ilikuwa habari ya kushtua. Wale wasio na hadhi katika Milki walikuwa wameshirikishwa katika kile ambacho wafalme hawakuweza kukinunua. Walisikia hadhi, na pia walisikia wito: maisha yao ya kila siku mjini, kati ya mahekalu na tamaa, yalipaswa kuonyesha tofauti.

Mazingira

Barua hii inaandikwa na mtu anayejua kwamba anakwenda kufa. "Si muda mrefu nitaiondoa hema yangu," anasema. Hiyo inabadilisha namna tunavyosikia mstari wa nne. Haya si maneno ya mwanataaluma anayejaribu dhana mpya; ni maneno ya mzee anayeangalia nyuma maisha yote na kutaka kuacha kitu kimoja cha msingi kwa wale watakaobaki. Anaandika katika kipindi ambacho walimu wa uongo walikuwa wanaingia makutanikoni, wakivunja uhusiano kati ya kumjua Mungu na kuishi kwa utakatifu. Na kwa hiyo Petro anaunganisha vitu viwili ambavyo watu hupenda kutenganisha: ahadi ya thamani kuu, na kuachana na uovu. Katika mdomo wa mtu anayeelekea kifo, uunganisho huo unapata uzito ambao mabishano ya kitheolojia peke yake hayawezi kuupa.

Tafakari

Kama uzima wa Mungu umeanza kupita ndani yangu, ni wapi katika wiki hii nimeona dalili ndogo ya hilo, ambayo sikuiona wakati ule?

Nini kinanifanya nisadiki zaidi: ahadi za Mungu, au uwezo wangu wa kujibadilisha? Na jibu langu la kweli linaonekana wapi katika jinsi ninavyotumia siku zangu?