Ezekieli 8

Maandishi

Ni mwaka wa sita wa uhamisho, mwezi wa sita, siku ya tano. Ezekieli ameketi nyumbani kwake Babeli, na wazee wa Yuda wameketi mbele yake, wakisubiri neno. Badala ya neno, mkono wa Bwana unamshukia: mfano kama mwonekano wa mwanadamu, moto chini, mng'ao wa chuma juu. Anachukuliwa kwa nywele za kichwa chake, akiwa kati ya dunia na mbingu, hadi Yerusalemu, kwenye lango la kaskazini. Pale anaanza ziara ya kutisha ya hatua nne: sanamu ya wivu langoni, kisha shimo ukutani analochimba mpaka anapata mlango na chumba cha siri chenye wanyama na sanamu zilizochongwa, wazee sabini na Yaazania mwana wa Shafani wakifukiza ubani gizani; kisha wanawake wanaomlilia Tamuzi; mwishowe watu ishirini na watano waliolipa hekalu mgongo, nyuso mashariki, wakiabudu jua. Hukumu inafunga: "jicho langu halitakuwa na huruma."

Kiini

Kiini cha sura hii kimefichwa katika sentensi wazee wanayoinong'ona gizani: "Yahwe hatuone! Yahwe ameitelekeza hii nchi." Hii si kukana kuwepo kwa Mungu; ni kukana kuwa anaona. Ni theolojia ya wale waliokata tamaa, wanaohitimisha kwamba kwa kuwa Mungu amenyamaza, basi ameondoka, na kwa kuwa ameondoka, kila mmoja anaweza kujitengenezea "chumba cha sanamu yake." Sura nzima ni jibu la Mungu kwa dhana hiyo: anamchukua nabii mamia ya kilomita ili amuoneshe kwamba kila kitu kinachofanyika chini ya paa la hekalu kinaonekana, hata kile kilicho nyuma ya ukuta uliozibwa. Na hapa ndipo uchungu unapoingia: kile kinachomfanya Mungu "niende mbali kutoka patakatifu pangu" si kutokuwepo kwake, bali kukataliwa kwake. Utukufu haukimbii; unafukuzwa. Ibada ya sanamu si kosa la kidini tu, ni uzinzi wa agano, na ndiyo maana sanamu inaitwa "sanamu ya wivu": Mungu anayeoa watu wake hawezi kuwa mtazamaji baridi wa uaminifu wao.

Uzi wa Pamoja

Sura hii ni mwanzo wa maandamano ya kusikitisha zaidi katika Agano la Kale: utukufu unaoondoka. Ezekieli anauona ukiwa bado hekaluni (mstari wa 4), lakini kwa sura mbili zijazo utainuka, utasimama mlangoni, kisha utasimama juu ya mlima wa mashariki, ukiwa umeuacha mji. Hapo panabaki nafasi tupu ambayo Maandiko yote yanaisukuma mbele hadi ijazwe tena. Ndiyo maana Yohana anaandika kwamba Neno "alifanyika mwili akakaa kwetu": utukufu uliofukuzwa kutoka kwenye jengo la mawe unarudi katika mwili wa mtu, kwa hiari, kwa wale wasiostahili. Na hekalu hilo jipya nalo lilifukuzwa, likauawa nje ya mji, kwenye ule ule mlima wa mashariki. Tofauti ni hii: safari hii Mungu haondoki akiwa amekasirika; anaondoka akiwa amebeba hasira hiyo mwenyewe.

Kioo

Kitu kinachouma katika sura hii si sanamu ya langoni, ambayo kila mtu aliiona. Ni chumba cha nyuma ya ukuta. Wazee sabini hawakuwa wapagani wa hadharani; walikuwa viongozi wanaoheshimika mchana, wenye chumba cha siri usiku. Wewe unajua chumba chako. Ni skrini ile inayofunguliwa saa nne usiku wakati nyumba imelala. Ni pesa inayohamishwa bila mke kujua. Ni chuki dhidi ya ndugu unayoifukizia ubani miaka kumi sasa, ukiiendeleza kimya kimya huku ukisimama mbele katika kikundi cha Biblia. Kila mmoja wetu ana ukuta wa kuchimba. Na sababu ni ile ile: "Yahwe hatuone." Tunapokosa majibu ya maombi, tunahitimisha kwamba mlango umefungwa, na tukishafikiri hivyo, tunajenga chumba chetu wenyewe. Leo, andika kwenye karatasi jambo moja unalolifanya ukidhani hakuna anayeona, kisha soma mstari wa 12 kwa sauti na sema, "Bwana, unaona," halafu ichane hiyo karatasi.

Mhusika Mkuu

Mungu wa sura hii ni Mume mwenye wivu, si hakimu asiye na hisia. Angeweza kuhukumu kutoka mbali; badala yake anamchukua nabii kwa nywele za kichwa, anamlazimisha kuchimba ukuta, anamuuliza mara nne, "Unaona hii, mwanadamu?" Huyu ni Mungu anayetaka shahidi. Kuna uchungu wa mtu aliyesalitiwa katika kila hatua ya ziara hii, na mwisho wake ni maneno magumu kuliko yote: "jicho langu halitakuwa na huruma… hata watalia kwenye masikio yangu kwa sauti kubwa, sitawasikia." Tusiyapunguze maneno hayo. Yanatuambia kwamba subira ya Mungu si kutojali, na kwamba kuna mahali ambapo kilio kinachotokana na maumivu ya matokeo, si toba, hakivunji kimya. Mungu anayeona kila kitu ndiye pia anayeweza kuamua kutosikia.

Maandiko Mengine

Amri ya pili inasema Mungu ni "mwenye wivu," na hapa wivu huo unapata jina la kitu: "sanamu ya wivu." Yeremia, akihubiri Yerusalemu palepale wakati huo huo, aliwaambia watu waliokuwa wakisema "hekalu la Bwana, hekalu la Bwana" kwamba jengo halitawaokoa; Ezekieli anaonesha kwa nini, kwa kuwaingiza ndani ya jengo lenyewe. Lakini mvutano mkubwa uko na Zaburi 139. Pale, ukweli kwamba giza si giza kwa Mungu ni faraja: mahali popote niendapo, mkono wako uko pale. Hapa, ukweli ule ule ni hukumu. Macho yaleyale, matokeo tofauti kabisa, kutegemea kile kinachofanyika gizani. Na Yesu anachukua wazo hilo hilo la Baba "aonaye sirini" na kuligeuza kuwa ahadi ya thawabu kwa anayeomba faraghani. Chumba cha siri kinaweza kuwa cha sanamu au cha maombi. Hicho ni chaguo la kila siku.

Muktadha

Ni mwaka 592 hivi kabla ya Kristo. Ezekieli yuko Tel-Abibu kando ya mto Kebari pamoja na wahamishwa wa wimbi la kwanza, waliochukuliwa mwaka 597. Yerusalemu bado ipo, hekalu bado linasimama, Sedekia bado anatawala, na manabii wengi wanaahidi kurudi haraka. Wazee wa Yuda wameketi mbele ya Ezekieli, ishara kwamba tayari nyumba yake ni kama sinagogi la mwanzo: mahali pekee walipopata neno. Wanataka kusikia habari za nyumbani; wanapata ziara ya kuoneshwa uozo wa nyumbani. Jina moja linaumiza zaidi: Yaazania mwana wa Shafani. Familia ya Shafani ilikuwa familia ya waandishi waliomsomea Mfalme Yosia Kitabu cha Sheria na kumlinda Yeremia. Kizazi kimoja tu baadaye, mtoto wa nyumba hiyo anasimama katikati ya wazee sabini, chetezo mkononi, gizani. Urithi wa imani hauridhiwi kiotomatiki.

Tafakari

Ni sehemu gani ya maisha yako inayoendeshwa na dhana ya kwamba "Mungu ameitelekeza hii nchi," yaani kwamba hasikii tena, kwa hiyo haijalishi?

Kama Mungu angemwambia mtu fulani "chimba kwenye huu ukuta" wa maisha yako, angekuta nini, na kwa nini bado hujakichimbua wewe mwenyewe?