Wagalatia 6:14

Maandiko Yenyewe

Paulo anafikia mstari ambao ni kama kisu kinachokata kwenye mshipa wa barua yote: "Isitokee nikajivuna isipokuwa kwa msalaba wa Bwana wetu Yesu Kristo." Wale waalimu wa tohara walikuwa wanatafuta kitu cha kujionyesha nacho, "ili waweze kujivunia miili yenu" (mst. 13). Paulo anakataa mchezo huo kabisa: kwake, kilichobaki cha kujivunia ni gogo la mtu aliyeuawa kama mhalifu, na kwa sababu ya gogo hilo ulimwengu umeshakufa kwake, naye amekufa kwa ulimwengu.

Kiini

Kujivuna si tatizo la watu wenye kiburi tu; ni njia ya kila mmoja wetu kujenga thamani yake. Neno la Kiyunani hapa, kauchaomai, halimaanishi tu kujigamba kwa maneno, bali kuegemeza uzito wa maisha yako kwenye kitu, kusimama juu yake. Paulo anasema jambo kali: kila msingi wa kujisimamia umebomolewa isipokuwa mmoja, nao ni mahali ambapo Mungu alijiweka chini ya laana ya kifo. Hii si unyenyekevu wa adabu. Ni kuhamishwa kwa kituo cha mvuto wa maisha yako. Mungu hakutuokoa kwa kutuongezea sifa, bali kwa kuzifuta zote na kuanza upya. Ndiyo maana mstari unaofuata unasema "uzao mpya ni muhimu" (mst. 15). Si marekebisho, ni uumbaji mpya.

Uzi Unaopita Katikati

Tangu Edeni, mwanadamu amejaribu kujitengenezea msimamo mbele za Mungu, kuanzia majani ya mtini hadi mnara wa Babeli hadi tohara iliyogeuzwa kuwa alama ya kujitukuza. Mungu alikuwa amekwisha sema kupitia Yeremia kwamba mwenye kujisifu na ajisifu kwa kumjua Bwana, si kwa hekima, nguvu au utajiri wake. Lakini hapo tu ndipo uzi unakoma: Kristo msalabani si tu mfano wa unyenyekevu, bali ndiye mahali ambapo kila kitu ambacho tungeweza kujivunia kilihukumiwa na kumalizika. Msalaba ndio hitimisho la hadithi ndefu ya mwanadamu akijaribu kujihesabia haki. Na kutoka kwenye hitimisho hilo unazuka uzao mpya, Israeli ya Mungu (mst. 16), jamii isiyojengwa juu ya nasaba au mafanikio bali juu ya neema.

Kioo

Fikiri mahali unapopata uzito wako. Pengine ni jinsi watoto wako wanavyofanya shuleni, na ndiyo maana matokeo yao mabaya yanakuumiza zaidi kuliko inavyostahili. Pengine ni kiasi ulichoweka benki, na ndiyo maana hutoi kwa uhuru. Pengine ni jina lako kanisani, na ndiyo maana huwezi kukiri kosa kwa mtu uliyemkosea. Msalaba unagusa haya yote, kwa sababu unasema: kitu pekee kinachokushikilia ni kifo cha Mwingine kwa ajili yako. Ukiamini hilo, dharau ya mwenzako haikuangushi tena, na sifa yake haikuinui tena. Ulimwengu, yaani mfumo mzima wa kupimana na kushindana, umesulubiwa kwako.

Leo, andika kwenye karatasi kitu kimoja ambacho ukikipoteza ungehisi wewe si kitu, kisha sema kwa sauti juu ya karatasi hiyo: "Hiki kimesulubiwa kwangu; ninajivuna kwa msalaba wa Bwana wangu Yesu Kristo." Kisha chana karatasi.

Wasifu wa Wasikilizaji

Wagalatia walikuwa watu wa mataifa, wageni kwenye hadithi ya Israeli, waliokuwa wameingizwa ndani yake kwa imani pekee. Kisha wakafika waalimu wakisema: mnakosa alama. Na katika ulimwengu wa Kirumi, alama ilikuwa kila kitu, uraia, cheo, ukoo, jiji ulilozaliwa. Kujiunga na kundi lenye historia ndefu kama Uyahudi kungewapa heshima na pia ulinzi fulani dhidi ya mateso. Paulo anaona nia hiyo waziwazi: wanakwepa "mateso ya msalaba wa Kristo" (mst. 12). Hivyo waliposikia "nikajivuna… kwa msalaba", hawakusikia lugha ya ibada tamu. Walisikia neno la kinyaa, chombo cha mauaji ya watumwa na waasi, kitu ambacho hakuna mtu mwenye akili angekitaja kwa fahari.

Mhusika Mkuu

Paulo anaandika hapa kwa mkono wake mwenyewe, kwa herufi kubwa (mst. 11), kama mtu anayepiga mstari chini ya maneno yake. Huyu ni mtu aliyekuwa na kila sababu ya kujivuna: elimu, bidii, nasaba safi. Yote aliyaona kama hasara. Na kinachoshangaza ni kwamba hakubadilisha orodha yake ya sifa kwa orodha nyingine ya mafanikio ya kimisionari. Alibadilisha orodha yote kwa Mtu mmoja aliyesulubiwa. Hali yake ya moyo si ya mtu aliyejinyima kwa huzuni, bali ya mtu aliyeachiliwa. Anaweza kusema baadaye, "nimebeba chapa za Yesu mwilini mwangu" (mst. 17), makovu badala ya medali. Alipata uhuru wa kutohitaji kuthibitisha chochote kwa mtu yeyote, na uhuru huo ulimgharimu mwili wake.

Undani Mmoja

Angalia upande wa pili wa msalaba huo: "mimi katika ulimwengu" nimesulubiwa pia. Tunaelewa kwa urahisi sehemu ya kwanza, kwamba ulimwengu umekufa kwetu, hauna tena mvuto. Lakini Paulo anasisitiza kuwa jambo hili lina pande mbili. Ulimwengu nao unamwona Paulo kama mtu aliyekufa, asiye na thamani, asiyehesabiwa. Hiyo ndiyo gharama inayosahaulika. Kuacha kujivuna kwa vitu ambavyo ulimwengu unaheshimu kunamaanisha ulimwengu utaacha kukuheshimu. Utaonekana mjinga kazini unapokataa njia ya mkato inayolipa. Utaonekana mshamba unapokataa kushindana kwa maonyesho. Msalaba hauleti amani ya utulivu tu; unakutenga. Na Paulo anasema hilo bila kulalamika, kwa sababu kwa upande mwingine wa kifo hicho kuna uzao mpya.

Tafakari

Ni sifa gani maishani mwako ambayo ukiiondoa, ungehisi hauna thamani? Je, uko tayari kuiita "imesulubiwa"?

Ni wapi hivi karibuni ulichagua heshima ya ulimwengu badala ya kukubali kuonekana mtu asiye na maana kwa ajili ya Kristo?