Isaya 8:4

Maandiko

Mtoto amezaliwa. Bado hajui kusema neno lolote, hata lile la kwanza kabisa analolisema kila mtoto duniani: "Baba yangu," "Mama yangu." Na Mungu anasema kwamba kabla mdomo huo mdogo haujajifunza sauti hizo mbili, falme mbili kubwa zilizoitisha Yerusalemu, Dameski na Samaria, zitakuwa zimeporwa mali zao na mfalme wa Ashuru. Jina la mtoto ni ishara: Shalal Hash Baz, yaani nyara zinaharakishwa, mateka wanakimbizwa. Historia nzima ya mataifa imepimwa kwa kipimo cha ukuaji wa mtoto mchanga.

Kiini

Kuna jambo la kushangaza hapa: Mungu haitumii kalenda ya wafalme kupima wakati wake, anatumia mtoto. Si miaka ya utawala, si misimu ya vita, bali hatua ndogo ndogo za mtoto anayejifunza kuongea. Hii inasema kitu kuhusu jinsi Mungu anavyoona ulimwengu. Nguvu inayowatetemesha watu wa Yuda usiku, ile miungano ya kisiasa ya Rezeni na mwana wa Remalia, kwa Mungu ni kitu chenye tarehe ya mwisho iliyoandikwa tayari, na tarehe hiyo ni fupi sana. Lakini tusikimbilie faraja haraka mno. Hukumu hiyo hiyo inayowaangusha maadui ni maji yatakayofurika "mpaka kufika kwenye shingo yako" ya Yuda. Ukombozi wa Mungu na hukumu ya Mungu hapa hutembea kwa mguu mmoja.

Uzi Unaounganisha

Isaya amejaa watoto wanaobeba maana kubwa kuliko wao wenyewe. Shear-Yashubu, Shalal Hash Baz, na katika sura iliyotangulia yule mtoto aitwaye Imanueli. Isaya mwenyewe anakiri jambo hili: "Mimi na watoto ambaye Yahwe amenipa mimi ni ishara na maajabu tu katika Israeli." Watoto hawa si mafumbo tu; ni saa za Mungu zinazotembea mitaani. Na uzi huu haukatiki hapo. Mungu anapokuja mwenyewe kuokoa, anakuja tena kama mtoto asiyejua kusema "Baba yangu," anayehesabiwa katika sensa ya Kaisari, anayeishi chini ya kivuli cha dola nyingine. Tofauti ni hii: Shalal Hash Baz alitangaza nyara za Ashuru; Yesu alitangaza mateka wakiachiwa huru. Lakini mtindo ni ule ule: Mungu anaweka tumaini lake mahali panapoonekana dhaifu kabisa.

Kioo

Hesabu kile unachokiogopa sasa hivi. Labda ni barua ya benki, au ripoti ya daktari, au mtu kazini anayekuchimba taratibu. Hofu ina tabia ya kujifanya ya milele. Rezeni na mwana wa Remalia walionekana kama ukuta usioanguka kamwe, na Yuda ilitetemeka mbele yao kama miti ya msituni. Kisha Mungu anasema: hesabu miezi ya mtoto huyu. Hii haifuti maumivu yako; Yuda pia ilipata maji shingoni. Lakini inavunja uwongo mmoja mkubwa, ule unaosema tatizo lako ni kubwa kuliko Mungu na refu kuliko maisha yako. Leo, andika kwenye karatasi jina la jambo linalokutisha zaidi, halafu chini yake andika: "Kabla mtoto ajajua kulia." Kisha kaa kimya dakika tano ukiliangalia.

Undani

"Kabla mtoto ajajua kulia, 'Baba yangu,' 'Mama yangu.'" Kwa nini maneno haya hasa? Mungu angeweza kusema "kabla mwaka mmoja haujapita." Lakini alichagua kipimo kinachogusa moyo. Maneno ya kwanza ya mtoto ni maneno ya uhusiano, ya kutambua yule anayemshika, anayemlisha, anayemwamsha usiku. Kabla mtoto huyu hajajua kumwita baba yake, himaya mbili zitakuwa zimekwisha. Kuna kejeli ya kimya humu: mataifa yaliyokataa kumwita Mungu Baba yao yanapotea kabla mtoto hajajifunza kuita. Na kuna huruma pia. Mungu anachagua sauti ya mtoto, si upanga, kama saa yake. Anajua kuhesabu wakati kwa jinsi mama anavyohesabu, si kwa jinsi jenerali anavyohesabu.

Wasikilizaji wa Kwanza

Waliokuwa wanasikiliza walikuwa watu waliochoka kwa hofu. Yuda ilikuwa imezingirwa na muungano wa Shamu na Israeli uliotaka kumwondoa mfalme wao. Mfalme Ahazi alikuwa tayari amefikiria suluhisho lake: kuomba msaada kwa Ashuru, taifa lenye ukatili maarufu. Kwa masikio yao, unabii huu ulikuwa na pande mbili. Habari njema: adui zenu wa karibu wataisha upesi. Habari mbaya: yule mtakayemwita awasaidie ndiye atakayewaza kuwameza baadaye, "mfalme Asiria na utukufu wake utakuja juu na kupita juu ya mifereji yake." Waliona meza kubwa iliyoandikwa, wakaona mashahidi wakiitwa, wakamwona mtoto akikua mitaani mwao. Unabii huu ulikuwa na uso na sauti na miguu midogo iliyotembea kati yao.

Mhusika Mkuu

Mungu katika mstari huu ni mvumilivu na wa haraka kwa wakati mmoja. Ni mvumilivu kwa sababu anasubiri mtoto azaliwe, akue kidogo; hafanyi kila kitu papo hapo. Ni wa haraka kwa sababu himaya zote mbili zitaanguka ndani ya muda mfupi kiasi hicho. Anaandika kwenye meza kubwa mbele ya mashahidi wawili wanaoheshimika, kama mtu anayesaini mkataba wa ardhi, kwa sababu anataka watu waweze kurudi baadaye na kuhakiki. Hii si dini ya hisia; ni Mungu anayejihatarisha kwa kutoa tarehe. Lakini pia ni Mungu ambaye baadaye "afichaye uso wake kutoka nyumba ya Yakobo." Anazungumza, kisha ananyamaza, na kunyamaza kwake si kutokuwepo. Ni sehemu ya jinsi anavyotufundisha kusubiri.

Tafakari

Ni kipimo gani unachotumia kupima matatizo yako: kalenda ya hofu yako, au kalenda ya Mungu? Ungebadilisha nini leo kama ungejua kwamba jambo linalokuandama lina tarehe ya mwisho iliyowekwa tayari?

Isaya alilazimika kusubiri mtoto akue ili kuona kama neno la Mungu ni kweli. Ni jambo gani ambalo Mungu amekuahidi ambalo bado unalisubiri, na kusubiri huko kunafanya nini ndani yako?