Yoshua 24:6

Maandiko

Katika kumbukumbu yake ndefu ya matendo ya Mungu, Yoshua anafika mahali ambapo hadithi inakwama: "Niliwatoa baba zenu nje ya nchi ya Misri, nanyi mkafika hata katika bahari." Wokovu umeanza, lango la utumwa limefunguliwa, lakini njia mbele imezibwa na maji na nyuma yao vumbi linatimka: "Wamisri waliwafuata kwa magari na wapanda farasi hata katika bahari ya matete." Mstari mmoja unashikilia vitu vitatu kwa wakati mmoja: mkono wa Mungu ukiwatoa, bahari ikiwakodolea macho, na jeshi lenye chuma na farasi likiwakaribia mgongoni. Hakuna neno la faraja hapa. Faraja inakuja mstari unaofuata; mstari huu unatuacha kati ya maji na magari.

Kiini

Tunapenda kufikiri kwamba mkono wa Mungu unaotutoa ndio mkono utakaotuzuia kufikia hatari. Mstari huu unakataa fikira hiyo. Ni Mungu mwenyewe anayesema "niliwatoa", na ni yeye yule aliyewaongoza mpaka ukingo wa bahari ambapo hawakuwa na jibu. Wokovu wa Mungu si barabara ya lami; ni njia inayopita katikati ya mahali ambapo nguvu zetu zinamalizika. Israeli iliyokuwa huru kutoka Misri ilijikuta bila upanga, bila meli, bila mpango. Hapo ndipo Mungu alipochagua kujifunua, si kama msaidizi wa mipango yetu bali kama yule anayeokoa pale ambapo hakuna namna nyingine. Neema haitufichi kutoka kwenye ukingo; inatukutana pale.

Uzi Unaopita

Tazama namna Yoshua anavyobadilisha maneno katikati ya sentensi: "baba zenu" kisha mara moja "nanyi mkafika hata katika bahari." Watu waliosimama Shekemu hawakuwa wale waliovuka; wengi walikuwa hawakuzaliwa. Lakini kwa Yoshua, tukio la bahari ni mali yao. Hii ni namna ya agano kufanya kazi: historia ya Mungu inakuwa historia yangu, si kwa sababu nilikuwepo, bali kwa sababu nimeingizwa ndani yake. Uzi huu unafika mbali. Paulo aliwaambia Wakorintho kwamba baba zetu "walibatizwa" katika bahari, na Kanisa limeuona pale kivuli cha ubatizo: kupita katikati ya maji ya kifo na kutokea upande mwingine hai. Kile Israeli ilikipata kwa maji, sisi tunakipata kwa Kristo aliyeingia kifo na kutoka.

Kioo

Wewe unajua ile hali ya kufika kwenye bahari. Uliacha kazi iliyokuwa ikikuua, na sasa mwezi wa tatu hakuna mshahara. Uliamua kusema ukweli katika ndoa yako, na sasa nyumba ni kimya cha jiwe. Ulimwomba Mungu kukuongoza, akakuongoza, na mahali alipokupeleka pana maji mbele na madeni nyuma. Na sauti inayokuja kwa upole ni hii: "Kama Mungu yu pamoja nami, kwa nini nimebanwa hivi?" Mstari huu unaipokonya sauti hiyo nguvu yake. Kubanwa hakuthibitishi kwamba Mungu amekuacha. Israeli ilikuwa pale hasa kwa sababu Mungu aliwatoa. Kile kinachouma ni kwamba hatuambiwi bahari ingapasuka lini; kile kinachoponya ni kwamba yule aliyekutoa hajaenda.

Chukua karatasi sasa. Andika juu maneno haya: "Niliwatoa baba zenu nje ya nchi ya Misri." Chini yake andika kwa maneno mafupi bahari iliyo mbele yako leo, na magari yanayokufuata nyuma. Kisha yasome maneno ya juu kwa sauti, mara moja, mwenyewe, ukiyaelekeza kwako.

Mhusika Mkuu

Mhusika mkuu wa mstari huu ni Mungu anayesema "mimi". Katika mistari kumi na miwili, kitenzi baada ya kitenzi ni chake: nilimchukua, nilimpa, nilimtuma, niliwapiga, niliwatoa. Yoshua hangeweza kuandika hotuba hii bila kumfanya Mungu mtendaji wa kila kitu. Na Mungu huyu anakiri wazi kwamba aliwaongoza mahali pa hatari. Hakuna kujitetea, hakuna kufunika. Kwake, ukingo wa bahari haukuwa kosa la mipango bali mahali pa kujifunua. Mwishoni anawakumbusha: "Niliwapeni ninyi nchi ambayo hamkuifanyia kazi." Yeye ni Mungu ambaye hatoi tu, bali anataka tukumbuke kwamba alitoa. Anachukia sana kusahauliwa, kwa sababu kusahau matendo yake ni hatua ya kwanza kuelekea miungu mingine.

Muktadha

Tuko Shekemu, bonde lililokuwa katikati ya milima Gerizimu na Ebali, mahali ambapo Ibrahimu alijenga madhabahu na Yakobo alinunua shamba. Yoshua ni mzee, karibu na kifo, na Israeli imeshaingia nchi. Hii ni hatari yake: watu wenye mizeituni waliyopanda na wenye mashamba waliyorithi bila jasho. Kabila hizi zimezungukwa na majirani wenye miungu ya mvua na mazao, miungu inayoahidi mavuno kwa ada ndogo. Yoshua hakusanyi jeshi; anakusanya kumbukumbu. Katika ulimwengu wa mikataba ya wafalme wakubwa, mfalme alianza kwa kuorodhesha mema aliyowafanyia raia wake kabla ya kudai utii. Yoshua anafanya hivyo hasa, ila mfalme wake ni Yahweh, na madai yake yanaishia kwa uchaguzi huru: "chagueni ninyi katika siku hii ya leo."

Maandiko Mengine

Kumbukumbu ya Kutoka 14 inatupa sauti iliyokosekana hapa: watu walipoona magari waliogopa sana na kumlalamikia Musa kwamba ingekuwa bora kufa Misri. Yoshua anaiacha hofu hiyo nje; anasema tu waliliita jina la Bwana, na kwamba Mungu "aliweka giza kati yenu na Wamisri." Ni ukarimu wa Mungu kwamba kumbukumbu yake ya historia yetu haiorodheshi kila manung'uniko yetu. Kwa upande mwingine, Zaburi 106 inaikumbuka bahari ile pamoja na neno la uchungu: mara tu walipovuka, wakasahau. Mstari wetu upo kati ya kumbukumbu hizi mbili, kati ya hofu iliyosahauliwa kwa rehema na ushindi uliosahauliwa kwa uzembe.

Tafakari

Ni bahari ipi iliyo mbele yako leo ambayo umefika hapo kwa sababu ulitii Mungu, si kwa sababu ulikosea?

Kama Yoshua angeandika historia yako kwa maneno "nilikutoa", matendo mangapi ya Mungu yamekwisha kutoweka kwenye kumbukumbu yako, na ni lipi unaweza kuliandika leo?