Yoshua 24:1

Maandiko

Yoshua, akiwa mzee na karibu na mwisho wa maisha yake, anayakusanya makabila yote ya Israeli mahali pamoja: Shekemu. Haitoshi kuwaita watu tu; anawaita viongozi wote wa jamii, wazee, viongozi, waamuzi na maafisa. Na kisha kunatokea kile kinachobadilisha mkutano wa kisiasa kuwa jambo takatifu: "nao wakajihudhurisha mbele za Mungu."

Kiini

Mstari huu unaonekana kama utangulizi tu, maelezo ya maandalizi kabla ya hotuba halisi. Lakini ndani yake kuna madai makubwa. Mungu wa Israeli si mungu wa mahali fulani anayekaa mlimani akisubiri sadaka. Yeye ni Mungu anayeitisha mkutano, anayewakusanya watu waliotawanyika katika mabonde na milima na kuwafanya kuwa taifa moja mbele ya uso wake. Neno la Kiebrania linalotumika hapa kwa "kujihudhurisha" (yatsav) ni neno la kusimama imara, kama askari anayesimama mbele ya mfalme wake. Halikuwa jambo la hiari wala la kubahatisha. Israeli hawakuenda Shekemu kusikia maoni ya kiongozi mzee. Walisimama mbele ya Mfalme ambaye tayari alikuwa amewapigania, na ambaye sasa alikuwa anadai jibu.

Uzi Unaounganisha

Shekemu si mahali palipochaguliwa kwa bahati. Hapa ndipo Ibrahimu alipofika kwanza alipoingia Kanaani na Mungu akamwahidi nchi hii. Hapa Yakobo alinunua shamba kwa vipande mia moja vya fedha, na hapa hapa, mwishoni mwa sura hii, mifupa ya Yusufu inazikwa. Kwa hiyo mkutano huu unafanyika juu ya kaburi la ahadi iliyotimizwa. Kila mtu aliyesimama pale alikuwa amesimama juu ya udongo uliobeba historia ya neno la Mungu lililodumu vizazi vinne. Na uzi huo unaendelea: Mungu anayewakusanya watu wake mahali pamoja ili wasimame mbele yake ndiye anayewakusanya tena mwishoni, siku ambayo kila goti litapigwa. Yoshua anaitisha mkusanyiko; Kristo ndiye anayeukamilisha.

Kioo

Fikiria ukweli huu: hakuna mtu aliyeweza kujificha nyuma ya mwingine siku ile. Wazee walikuwepo, maafisa walikuwepo, kila mtu mwenye cheo alitajwa kwa jina la cheo chake. Katika maisha yetu tunapenda kujificha katika umati wa waumini. Tunahudhuria ibada, tunachangia, tunaimba, lakini tunaepuka wakati ule wa kusimama peke yetu mbele za Mungu bila kivuli cha mtu mwingine. Familia yako inajua unamwamini Mungu kwa sababu unaenda kanisani, lakini je, wanajua unamwabudu kwa sababu wameona jinsi unavyoshughulika na pesa, na hasira, na mtu asiyekupenda kazini? Yoshua hakuwaita watu kwenye ibada; aliwaita kwenye uamuzi wa hadharani. Leo, kabla jua halijazama, taja kwa sauti mbele ya mtu mmoja wa nyumbani kwako jambo moja ambalo Mungu amekufanyia mwaka huu ambalo hukulistahili.

Swali

Kwa nini Yoshua alilazimika kuitisha mkutano huu hata kidogo? Israeli walikuwa wameshinda vita. Walikuwa wameishi katika nchi. Waliona bahari ikifunguka, kuta za Yeriko zikianguka, mana ikishuka kila asubuhi. Mtu angetegemea kwamba baada ya ushahidi wote huo, uaminifu ungekuwa jambo la kawaida. Lakini sura hii yote inaonyesha kwamba haukuwa hivyo. Miungu ya kigeni ilikuwa bado ipo ndani ya mahema yao (mstari wa 23). Hii ndiyo fumbo ambalo Biblia haitulaini: kumbukumbu ya miujiza haitoshi kutuweka waaminifu. Moyo wa mwanadamu unaweza kushuhudia neema na bado ukainama mbele ya kitu kingine wiki inayofuata. Yoshua hasemi kwa nini hivyo ni kweli. Anajua tu kwamba ni kweli, na ndiyo maana anakusanya kila mtu.

Undani

Angalia orodha ile: wazee, viongozi, waamuzi na maafisa. Hii si mapambo ya kifasihi. Ni muundo mzima wa mamlaka ya Israeli ukiwa umewekwa wazi. Wazee walikuwa na sauti katika ukoo, viongozi walikuwa vichwa vya makabila, waamuzi waliamua migogoro ya ardhi na damu, na maafisa walikuwa waandishi waliohifadhi kumbukumbu na kuandikisha watu vitani. Yaani: kila mtu mwenye uwezo wa kuathiri maisha ya mwingine alikuwa pale. Yoshua hakuwaacha wajifunze baadaye kutoka kwa tangazo. Mungu anapodai uaminifu, anaanza na wale wanaoongoza wengine, kwa sababu mfumo wa mamlaka wenyewe unaweza kuwa njia ya utii au njia ya uasi. Ni jambo la kutisha kidogo kwa yeyote anayeongoza kikundi cha Biblia au familia.

Mhusika Mkuu

Yoshua yuko karibu na kufa; tunajua hivyo kutoka mstari wa 29. Mtu mwenye miaka mia moja na kumi anajua kwamba muda wake wa kusema umekwisha. Angeweza kumaliza maisha yake kwa amani, akikumbukwa kama mshindi. Badala yake anatumia nguvu zake za mwisho kuitisha mkutano ambao anajua utakuwa mgumu, ambapo atawaambia watu wake wanaompenda maneno makali: "Hamwezi kumtumikia Yahweh." Hii ni ishara ya mchungaji wa kweli. Haogopi kuwakatisha tamaa watu ili tu awaache wakiwa wamemsikia. Na kilichomsukuma si wasiwasi wa kuacha urithi wake mwenyewe, bali hofu ya kweli kwamba kizazi kijacho kitasahau. Yoshua anasimama pale si kama shujaa, bali kama shahidi anayekabidhi kijiti, akiwa anajua mikono itakayoupokea si thabiti.

Tafakari

Ni nani anayekuita kusimama mbele za Mungu bila kujificha nyuma ya kundi, na kwa nini unaepuka wito huo?

Kama Mungu angeitisha mkutano wa watu wote unaowaongoza, wa familia, wa kazi, wa kanisa, ni nini angetaka wasikie kutoka kwako kabla hujaondoka?