Luka 24:26

Maandiko

Wawili wanatembea kuelekea Emmau, mioyo yao imevunjika, na mgeni anajiunga nao. Baada ya kusikiliza masimulizi yao yaliyojaa kuchanganyikiwa, anawajibu kwa swali kali: "Je haikuwa lazima Yesu kuteseka kwa mambo haya, na kuingia katika utukufu wake?" Si faraja ya kulainisha maumivu; ni swali linalowageuza, likiwaambia kwamba kile walichokiona kama ushindi wa maadui ndicho hasa kilichokuwa njia ya Mungu.

Kiini

Neno linalobeba uzito wote hapa ni dogo: "lazima." Kwa Kiyunani ni edei, "ilipasa," neno ambalo Luka hulitumia tena na tena kwa mambo yanayotoka moyoni mwa Mungu, siyo kwa bahati mbaya ya historia. Msalaba haukuwa kipingamizi kilichozuia mpango wa Mungu; ulikuwa ndani ya mpango wenyewe. Hili ni gumu zaidi kuliko tunavyokiri. Tunapenda Mungu anayeokoa kutoka mateso; hapa tunakutana na Mungu anayeokoa kupitia mateso. Na utukufu haufuati mateso kama tuzo baada ya adhabu; Yesu "anaingia" katika utukufu wake kwa njia ile ile ya kuteseka. Taji na misumari si vitu viwili tofauti. Mungu wa Biblia hafanyi kazi kwa kuepuka giza, bali kwa kulipitia.

Uzi Unaounganisha

Yesu hakutoa fundisho jipya; alifungua lililokuwepo. Mstari unaofuata unasema alianza "kutoka kwa Musa na manabii wote." Yaani: mwana-kondoo wa Pasaka aliyechinjwa ili wengine waishi, mtumishi wa Isaya aliyejeruhiwa kwa makosa yetu, Zaburi zilizolia "Mungu wangu, mbona umeniacha." Vyote hivyo vilikuwa vikielekeza mahali pamoja, lakini macho ya watu yalikuwa yamezoea kutafuta mfalme wa upanga. Wale wawili walikuwa wamesoma Maandiko hayo maisha yao yote na bado wakakosa. Hiyo ndiyo sababu Yesu anawaita "wenye mioyo mizito ya kuamini." Tatizo halikuwa upungufu wa taarifa bali umbo la matarajio yao. Uzi wa wokovu unapita katikati ya mateso, kuanzia Mwanzo hadi msalaba, na mtu yeyote anayetaka kuufuata lazima aukubali uzi huo ulivyo.

Kioo

Sikia kauli yao: "Tulitumaini kwamba yeye ndiye atakaye waweka huru Israeli." Tulitumaini. Wakati uliopita. Unajua sauti hiyo. Ulitumaini ndoa ile ingepona. Ulitumaini matokeo ya hospitali yangekuwa mengine. Ulitumaini kwamba baada ya miaka kumi ya uaminifu kazini ungeonekana. Ulitumaini mtoto wako angerudi nyumbani. Na sasa unatembea barabara yako ya Emmau ukieleza kwa undani jinsi mambo yalivyoharibika, na kwa ndani kabisa unamlaumu Mungu kwa kutotimiza mkataba ambao wewe peke yako uliusaini.

Swali la Yesu halikuzuii kuomboleza. Linaugusa mahali pengine: ndani yako kuna imani ya kimyakimya kwamba upendo wa Mungu ungethibitishwa tu kwa kuondoa msalaba. Mstari huu unakataa hilo. Hauahidi kwamba kila maumivu yako yana maana iliyofichika; unasema kwamba njia ya Mungu mwenyewe, katika Mwanae, ilipita hapo. Kwa hiyo mahali ulipo si mahali alipotoweka.

Leo, fanya hivi: andika kwenye karatasi sentensi yako mwenyewe inayoanza na "Nilitumaini kwamba…", taja jambo moja hasa lililokufa, kisha soma kwa sauti juu ya karatasi hiyo maneno ya mstari wa 26, na uiweke karatasi mahali utakapoiona kesho asubuhi.

Mazingira

Ni Jumapili jioni, siku ya tatu tangu kusulubiwa. Yerusalemu bado imejaa watu wa Pasaka, na hewa imejaa hofu; serikali ya Kirumi na viongozi wa hekalu walikuwa wameshirikiana kumwondoa Yesu, na wafuasi wake walikuwa hatarini. Wawili hawa wanaondoka mjini, umbali wa saa chache za kutembea, jambo linalosema mengi: wanarudi nyumbani, mradi umekwisha. Cleopa anataja "wakuu wa makuhani na viongozi wetu," yaani watu wa kwao wenyewe walimsaliti. Na matumaini yao yalikuwa ya kisiasa kabisa: ukombozi wa Israeli kutoka kwa Warumi. Hawakuwa wajinga kwa kutumaini hivyo; manabii waliahidi ufalme. Kosa lao lilikuwa kuamua mapema jinsi ahadi hiyo ilipaswa kutimizwa.

Mwangwi wa Maandiko

Baadaye jioni hiyo hiyo Yesu anarudia jambo lile lile kwa wanafunzi wote: "Kristo lazima ateseke, na kufufuka tena kutoka katika wafu siku ya tatu." Kurudiwa huko si bahati mbaya; Luka anataka tulione kama kiini cha injili yenyewe, siyo maelezo ya tukio moja. Na kumbuka kile malaika walichowaambia wanawake kaburini asubuhi ile: "Kumbukeni alivyosema nanyi alipokuwa angali Galilaya." Yesu alikuwa amelisema hili mara nyingi kabla halijatokea. Tatizo si kwamba Mungu alinyamaza; ni kwamba masikio yetu huchuja yale yasiyotufurahisha. Tunasikia ahadi za utukufu na kusahau neno "lazima ateseke" lililokuwa limefungwa nalo tangu mwanzo.

Wasifu wa Wasikilizaji

Luka aliandika kwa Wakristo wa karne ya kwanza, wengi wao wakiwa si Wayahudi, wanaoishi katika miji ya Kirumi ambapo kumfuata Yesu kuliweza kukugharimu biashara, familia au uhai. Walisikia habari za msalaba zikidhihakiwa kama upumbavu. Kwao, swali la Yesu halikuwa fumbo la kitheolojia bali msingi wa kuendelea kuvumilia: kama Bwana wao aliingia katika utukufu kwa njia ya mateso, basi mateso yao wenyewe hayakuwa ishara ya kuachwa. Walisikia kitu ambacho sisi mara nyingi hukikosa kwa sababu tumeuzoea msalaba kama pambo: kwamba Mungu hakuwaahidi barabara nyingine kuliko ile aliyoipita Mwanae mwenyewe, wala hakuwaacha waitembee peke yao.

Tafakari

Ni sentensi gani ya "nilitumaini kwamba…" inayobeba uchungu mkubwa zaidi moyoni mwako sasa, na umemwambia nani kuihusu?

Ni wapi umeamua mapema jinsi Mungu anapaswa kutenda, kiasi kwamba unaweza kumkosa hata anapotembea kando yako?