1 Wakorintho 10:17

Maandishi

Paulo anashika mkate mmoja mkononi na kutoa hoja nzima kutoka humo: kwa kuwa mkate uliomegwa mezani ni mmoja, basi sisi tulio wengi ni mwili mmoja. Hakuna mikate miwili pale, hakuna meza ya pili. Kila mmoja anayenyoosha mkono kupokea anashiriki kipande cha kitu kile kile kimoja, na kwa kitendo hicho cha kawaida kabisa, cha kula, anatangaza alicho. Mstari huu umeambatana na uliotangulia, ule wa kikombe cha baraka na ushirika wa damu ya Kristo, na unaufuata kwa neno dogo lenye uzito mkubwa: "kwa kuwa." Yaani, hii ndiyo matokeo. Mkate mmoja, mwili mmoja. Hoja si ya hisia wala ya kuhimiza upendo kwa jumla; ni hoja ya mantiki ya kiroho ambayo Paulo anawaachia Wakorintho walio na mafarakano waihukumu wenyewe.

Kiini

Neno analolitumia Paulo kwa "ushirika" ni koinōnia, ambalo halimaanishi kukaa pamoja tu bali kushirikishwa kitu kimoja hasa, kuwa na fungu lile lile. Hapa ndipo uzito ulipo: meza ya Bwana haitengenezi umoja kwa sababu tunajisikia vizuri pamoja, bali kwa sababu Kristo mmoja anatugawanywa kwetu sote. Mwili wake uliotolewa ndio unaotufanya kuwa mwili mmoja. Kwa hiyo kanisa si chama cha watu waliochagua kuungana; ni matokeo ya kitendo cha Mungu cha kujitoa. Na hilo lina ukali wake: mtu akiwa amejitenga na ndugu yake mezani, hajavunja urafiki tu, amekanusha maana ya mkate aliouweka kinywani. Paulo haongei juu ya hisia za moyo, bali juu ya ukweli unaoonekana katika jinsi tunavyoishi na kula pamoja.

Uzi Unaopita Katikati

Paulo mwenyewe ameshatuonyesha njia mapema katika sura hii: "walikunywa kutoka katika mwamba wa roho uliowafuata, na mwamba ule ulikuwa ni Kristo." Jangwani kulikuwa na watu laki nyingi, lakini mwamba mmoja. Chakula kilikuwa kile kile kwa wote, maji yale yale, chanzo kimoja kwa umati mkubwa. Huo ndio mchoro ambao sasa unakamilika mezani: chanzo kimoja kinachowalisha wengi, na chanzo hicho ni mtu, si kitu. Mpango wa Mungu wa wokovu haujawahi kuwa wa kuokoa watu mmoja mmoja na kuwaacha watawanyike; tangu Abrahamu aliahidiwa taifa, nia ilikuwa ni kukusanya. Msalaba ni mahali ambapo mwili mmoja ulivunjwa ili wengi waweze kuwa mwili mmoja. Hiyo si mchezo wa maneno. Ni ndiyo namna Mungu anavyofanya kazi: kwa kugawanya kile kilicho chake pekee ili kiwafikie wote.

Kioo

Unaweza kukaa katika ibada moja na mtu kwa miaka kumi bila kuwahi kula naye. Unaweza kushiriki mkate ule ule na yule aliyekukosea mwaka jana, mkiwa mnaepukana macho kwa makusudi baada ya ibada. Mstari huu unagusa kiburi chetu cha kuchagua: tunapenda kanisa linalofanana nasi, lenye lugha yetu, kiwango chetu cha elimu, kipato chetu. Tunapenda kuamini kwamba umoja ni hisia tunayojenga tukiwa na muda, badala ya ukweli uliotangulia hisia zetu. Paulo anasema hapana. Mkate ni mmoja kabla hujaamua kumpenda ndugu yako. Hofu yetu ya kweli si kwamba hatuwezi kupendana; ni kwamba tumeambiwa tayari tu kitu kimoja na sasa tunapaswa kuishi hivyo. Leo, mtumie ujumbe mfupi mtu mmoja katika kanisa lako ambaye mmeshiriki naye meza ya Bwana lakini hamjawahi kula chakula pamoja, ukimwuliza ni siku gani mnaweza kukutana mezani.

Wasikilizaji wa Kwanza

Katika Korintho kanisa lilikuwa mchanganyiko wa kushangaza: watumwa na wamiliki wao, Wayahudi na Wayunani, wafanyabiashara wenye nyumba kubwa na wafanyakazi wa bandari wasio na kitu. Katika jamii yao, meza ilikuwa alama ya daraja. Uliketi kulingana na hadhi yako, ulipewa chakula kulingana na thamani uliyonayo machoni pa mwenyeji. Kusikia kwamba kuna mkate mmoja tu, unaogawanywa kwa wote bila daraja, ilikuwa ni kauli ya kuvunja utaratibu mzima wa jamii. Na kwa wale waliokuwa bado wanakwenda kula katika vyumba vya hekalu la sanamu, maneno ya Paulo yaliuma zaidi: "Hamwezi kuwa na ushirika katika meza ya Bwana na katika meza ya mapepo." Meza inakufafanua. Ulichokula kilionyesha wewe ni wa nani.

Mazingira

Paulo anaandika barua hii karibu mwaka 54, akiwa Efeso, kwa kanisa alilolianzisha katika mji wa bandari uliojaa fedha, dini mpya mpya, na mahusiano ya kibiashara yaliyofungamana na sherehe za mahekalu. Kukataa mwaliko wa karamu ya hekaluni kulikuwa ni kujiondoa kwenye mtandao wako wa kazi. Ndiyo maana sura hii inaanza jangwani, na kizazi kilichoona miujiza yote kisha kikaanguka. Paulo hawaonyi watu dhaifu; anaonya watu wenye kujiamini, wale wenye "maarifa" wanaojua sanamu si kitu. Kwao anasema, "kila ajionaye amesimama awe makini asije akaanguka." Mstari wa kumi na saba unakuja katikati ya onyo hili, si kama fundisho tulivu juu ya ushirika, bali kama kipimo cha nani uko naye kweli.

Mwangwi wa Maandiko

Kumbuka mana jangwani, ambapo kila mtu alikusanya kiasi chake lakini chakula kilikuwa kile kile kwa wote, kikitoka mbinguni bila mtu kujipatia kwa bidii yake. Paulo analitaja hilo katika mstari wa tatu, "wote walikula chakula kile kile cha roho," na hapo chini ya onyo kuna ahadi: Mungu alijua jinsi ya kulisha taifa zima kwa kitu kimoja. Kisha kuna Yohana sura ya sita, ambapo Yesu anajiita mkate wa uzima ulioshuka kutoka mbinguni, na watu wanamwacha kwa sababu maneno yake ni magumu mno. Mistari hii miwili inaonyesha kitu kile kile kutoka pande mbili: Mungu halishi makundi kwa vyakula tofauti. Kuna mkate mmoja, na kuupokea ni kujiunga na wote wanaoupokea.

Maswali ya Kutafakari

Ni nani katika kanisa lako ambaye unamshiriki mkate mmoja lakini hungekubali kumwalika nyumbani kwako, na kwa nini?

Kama umoja wa kanisa ni jambo ambalo Kristo ameshalifanya na si jambo tunalolitengeneza, hilo linabadilishaje namna unavyoshughulika na mgogoro uliopo sasa kati yako na mwamini mwenzako?