2 Wathesalonike 3

Maandiko

Paulo anaanza kwa kuomba maombi: kwamba neno la Bwana lienee na litukuzwe, na kwamba yeye na wenzake waokolewe kutoka kwa watu waasi. Kisha anageuza uso wake kwa kanisa lenyewe na anatoa agizo kali kuhusu ndugu wanaoishi maisha ya uvivu, akitoa mfano wake mwenyewe: alifanya kazi usiku na mchana ili asiwe mzigo kwa yeyote. Anafunga kwa maelekezo ya nidhamu ya kanisa, baraka ya amani, na saini ya mkono wake mwenyewe.

Kiini

Kauli ya mstari wa 10, "Ikiwa mmoja wenu hataki kufanya kazi, na asile," inagusa kitu kikubwa zaidi ya uchumi wa nyumbani. Injili si kibali cha kuachana na maisha ya kawaida. Wale wanaotarajia kurudi kwa Kristo hawaitwi kukaa wamesimama wamekodolea macho mbinguni, bali kufanya kazi kwa utulivu na kula chakula chao wenyewe. Neema haiondoi wajibu; inaubadilisha kutoka mzigo kuwa huduma. Na hapa ndipo ukali unapoonekana: Paulo hasemi juu ya wale wasioweza kufanya kazi, bali wale wasiotaka. Katika Ufalme wa Mungu, upendo hauwezi kutenganishwa na kubeba sehemu yako ya mzigo. Uvivu wa kiroho unaovaa kanzu ya utakatifu bado ni uvivu.

Uzi Mwekundu

Kutoka bustani ya Edeni, mwanadamu aliwekwa kufanya kazi. Kazi si adhabu ya dhambi; jasho na tabu ni matokeo ya kuanguka, lakini utumishi wenyewe ni sehemu ya sura ya Mungu ndani yetu. Kristo mwenyewe alikuwa fundi kabla ya kuwa mwalimu, na hakumaliza kazi yake msalabani kwa kukwepa taabu bali kwa kuivumilia. Ndiyo maana Paulo anaomba kwamba Bwana awaongoze "katika upendo na katika uvumilivu wa Kristo" (mst. 5). Uvumilivu ule ni sehemu ya njia ya wokovu, sio kiambatanisho. Ufalme unakuja, ndiyo, na hilo halisababishi kupumzika kwa mikono; linatoa maana mpya kwa mikono inayochoka. Tunafanya kazi kwa sababu Bwana anayekuja ni mwaminifu.

Kioo

Ni rahisi kusoma mstari wa 10 tukiwa na mtu mwingine akilini: jamaa asiyefanya kazi, kijana anayekaa nyumbani, mwombaji wa mtaani. Lakini geuza kioo. Kuna aina ya uvivu iliyopangwa vizuri: kuchelewa kujibu ujumbe unaokulazimisha kuamua; kuiacha bajeti ya nyumba iwe siri isiyoguswa; kuahidi kanisani kile ambacho hutakifanya; kuomba Mungu abadilishe mahusiano ambayo wewe mwenyewe unakataa kuyafanyia kazi. Uvivu mara nyingi si kitanda, ni kuepuka. Na mstari wa 13 unagusa upande mwingine wa jeraha: "msizimie roho katika kufanya yaliyo sahihi." Wale wanaofanya kazi kwa uaminifu, wanaolea watoto usiku wa manane, wanaotunza mgonjwa mwaka wa nne, wanachoka. Paulo anajua hilo. Uchovu wa mwenye haki ni hatari halisi kama uvivu wa mwenye kukwepa.

Undani

Angalia mstari wa 15: "Msimchukulie kama adui, lakini mwonyeni kama ndugu." Hii inasimama kando ya agizo gumu la mstari wa 14, kwamba wasiwe na ushirika naye "ili kwamba aweze kuaibika." Aibu hapa haina lengo la kumvunja mtu, bali kumwamsha. Ni sawa na kumtenga mgonjwa ili apone, sio kumfukuza. Neno "ndugu" linarudiwa mara nyingi katika sura hii, na hata mtu anayekaripiwa hapokonywa jina hilo. Hii inatuwekea mpaka mkali: nidhamu ya kanisa inayozaa dharau imepoteza njia. Tunaweza kuwa wakali kuhusu tabia bila kuwa wakatili kuhusu mtu. Ukweli huu unahitajika sana pale ambapo mizozo ya familia na ya kanisa inageuka vita, na ndugu anakuwa adui bila mtu kutambua ilitokea lini.

Mwangwi wa Maandiko

Mstari wa 3, "Bwana ni mwaminifu, ambaye atawaimarisha ninyi na kuwalinda kutoka kwa yule mwovu," unaunga mkono ombi la Yesu katika Yohana 17, kwamba Baba awahifadhi wanafunze kutoka kwa mwovu. Paulo hasemi kwamba tunajilinda wenyewe kwa jitihada zetu; ulinzi ni kazi ya Bwana, na kazi yetu ya kila siku hufanyika ndani ya ulinzi huo. Pili, mfano wa Paulo katika mstari wa 8, kwamba alifanya kazi ili asiwe mzigo, unaeleweka pale tunapokumbuka jinsi alivyoandika kwa Wakorintho kwamba mtumishi wa Injili anastahili kuishi kwa Injili. Anayo haki; anaiacha. Hiyo ni sura ya upendo unaojinyima haki halali kwa faida ya wengine, jambo ambalo Kristo alifanya kwa ukamilifu.

Wasikilizaji wa Kwanza

Wathesalonike walikuwa kanisa changa katika mji wa biashara, wengi wao wafanyakazi wa mikono, watumwa na mafundi. Kufanya kazi kwao hakukuwa "kazi ya ndoto" bali njia ya kupata mkate wa siku. Katika utamaduni wa Kigiriki, kazi ya mikono ilionekana kama jambo la watu wa chini; mwalimu mkubwa alitegemea wafadhili. Paulo, mwenye mamlaka ya mtume, alikaa kwenye kibarua cha ngozi hadi usiku, na hilo lilikuwa kashfa ndogo na ushuhuda mkubwa. Pia walikuwa wamejaa matarajio kwamba siku ya Bwana ilikuwa karibu sana, na wengine walikuwa wameacha kazi wakisubiri. Kwao, agizo hili lilikuwa la vitendo mno: rudi kwa chombo chako cha kazi, na subiri Bwana huko.

Kwa Kutafakari

Ni jambo gani unalojua unapaswa kulifanya, ambalo unaliepuka kwa kutumia lugha ya kiroho au ya kushughulika?

Nani, katika familia yako au kanisa lako, unayemshughulikia zaidi kama adui kuliko kama ndugu, na hatua ipi ndogo inaweza kubadilisha hilo wiki hii?